Korczew (województwo mazowieckie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy wsi w województwie mazowieckim. Zobacz też: inne miejscowości o tej nazwie.
Artykuł 52°21′14″N, 22°36′46″E
- błąd 38 m
WD 52°21'N, 22°36'E
- błąd 2294 m
Odległość 1024 m
Korczew
wieś
Ilustracja
Pałac w Korczewie (po renowacji)
Państwo  Polska
Województwo  mazowieckie
Powiat siedlecki
Gmina Korczew
Liczba ludności (2011) 694[1][2]
Strefa numeracyjna 25
Kod pocztowy 08-108[3]
Tablice rejestracyjne WSI
SIMC 0675146[4]
Położenie na mapie gminy Korczew
Mapa lokalizacyjna gminy Korczew
Korczew
Korczew
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Korczew
Korczew
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Korczew
Korczew
Położenie na mapie powiatu siedleckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu siedleckiego
Korczew
Korczew
Ziemia52°21′14″N 22°36′46″E/52,353889 22,612778
Pałac w Korczewie (przed renowacją)
Studnia z nepomukiem w parku pałacowym nad bijącym źródłem (tzw. Zdrój)
Kaplica (dawna oranżeria)

Korczewwieś w Polsce, w województwie mazowieckim, w powiecie siedleckim, siedziba gminy Korczew[4].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa siedleckiego.

Wieś istniała już w I poł. XV wieku, przez kilkaset lat była ośrodkiem dużych dóbr prywatnych[5].

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Na Podlasiu Południowym we wschodniej części województwa mazowieckiego na granicy Wysoczyzny Siedleckiej i Podlaskiego Przełomu Bugu na terenie Nadbużańskiego Parku Krajobrazowego.

Korczew położony jest mniej więcej w równej odległości do najbliższych miast powiatowych (Łosice 19 km, Siemiatycze 30 km, Siedlce 33 km, Sokołów Podlaski 35 km), jak i miast wojewódzkich (Warszawa około 130 km, Białystok około 130 km, Lublin około 150 km).

Atrakcje turystyczne[edytuj | edytuj kod]

  • zespół pałacowo-parkowy wzniesiony w stylu barokowym w latach 1734–1736, potem przebudowany na neogotyk połączony dwiema galeriami z oficynami
  • letni pałacyk Syberia z końca XIX w. wg. projektu F. Jaszczołda
  • krajobrazowy park pałacowy zaprojektowany w I poł. XIX w.
  • dawna oranżeria z 1840 projektu F. Jaszczołda, w latach 20. XX w. przekształcona w kaplicę, potem przemurowana
  • biała, drewniana studzienka w stylu gotyckim
  • przy bramie wjazdowej stróżówka zwana basztą lub kordegardą
  • pionowy głaz przy alei grabowej, menhir – według tradycji z czasu kultu Boga Słońce, niegdyś w pobliżu wzniesiona była sztuczna ruina
  • ogrodzenie neogotyckie i neobarokowe z I poł. XIX i XX w.
  • drewniana karczma z przełomu XVIII i XIX w.
  • we wschodniej części rezerwat przyrody Dębniak, na północ od wsi rezerwat przyrody Przekop

Dla tutejszej społeczności wzniesiono m.in. prawosławną parafialną cerkiew[6] w Korczewie. W następstwie unii brzeskiej cerkiew przekazana została unitom dzieląc ruską społeczność na unitów i dyzunitów.

We wsi wytwarzane są tradycyjne wyroby młynarskie Eko-Mega Młyny Wodne, które w 2006 wyróżniono Perłą w Konkursie Nasze Kulinarne Dziedzictwo[7].

Transport[edytuj | edytuj kod]

Drogi[edytuj | edytuj kod]

W Korczewie zbiega się 5 dróg powiatowych:

Poza tym, w pobliżu przebiegają drogi:

Kolej[edytuj | edytuj kod]

Miejscowość znajduje się w odległości 13 km od stacji kolejowej Niemojki przez którą przechodzi linia kolejowa nr 31 SiedlceMordySiemiatyczeHajnówkaSiemianówka.

Komunikacja dalekobieżna[edytuj | edytuj kod]

Połączenia autobusowe zapewniają następujący przewoźnicy:

Kultura i edukacja[edytuj | edytuj kod]

  • Gminna Biblioteka Publiczna
  • Zespół Placówek Oświatowych

Inne obiekty użyteczności publicznej[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Portal polskawliczbach.pl
  2. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2018-02-06].
  3. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych. Poczta Polska S.A., październik 2015. s. 506. [dostęp 2016-01-09].
  4. a b Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 943, 2013-02-13. Kancelaria Prezesa Rady Ministrów. ISSN 0867-3411. [dostęp 2016-01-09]. 
  5. Tomasz Chludziński, Janusz Żmudziński "Mazowsze, mały przewodnik" Wyd. Sport i Turystyka Warszawa 1978 s. 140
  6. Jerzy Hawryluk. Cerkiew prawosławna na Podlasiu przed unią Brzeską. „Над Бугом і Нарвою”. 2 (6), 1993. Związek Ukraińców Podlasia. ISSN 1230-2759. [dostęp 2016-01-09]. 
  7. Smaki Mazowsza, Urząd Marszałkowski Województwa Mazowieckiego, Warszawa, 2018, s.51, ​ISBN 978-83-62082-94-0