Kordelas

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
XIX-wieczny kordelas francuskiej marynarki

Kordelas – długi, prosty lub zakrzywiony, jedno- lub dwusieczny nóż myśliwski do skłuwania i patroszenia upolowanej zwierzyny znany od późnego średniowiecza, bardzo popularny w XVIII wieku w wojskach lądowych (zwłaszcza u saperów i artylerzystów) oraz w marynarce. Od wieku XIX używany już tylko jako broń myśliwska.

Oręż myśliwski z klingą jednosieczną, nieznacznie zakrzywioną i zaostrzoną przy sztychu, przystosowany był też do cięcia. Niekiedy służył w wojsku piechurom jako broń boczna. Typowy kordelas nie dawał ochrony dłoni, więc używano go raczej do polowania niż do walki.

Kordelasem (ang. cutlass) nazywa się także jednosieczną, lekko zakrzywioną, krótką szablę z osłoną dla dłoni (jelcem kabłąkowym), używaną głównie przez marynarzy i będącą jednym z charakterystycznych elementów wyposażenia pirata.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Włodzimierz Kwaśniewicz: Leksykon broni białej i miotającej. Warszawa: Dom Wydawniczy Bellona, 2003.
  • David Harding: Encyklopedia broni – 7000 lat historii uzbrojenia . Warszawa: Penta, 1995.