Korpus budowli

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Korpus budowli – zasadnicza, centralna część budynku, dająca się wyraźnie wyodrębnić w jego bryle. W przypadku kościoła nazwą tą określa się zwykle nawę główną z bocznymi, bez prezbiterium i przybudówek (np. kruchty, zakrystii, itp.), w przypadku budowli pałacowych główny budynek pałacu (w odróżnieniu od oficyn i budynków gospodarczych).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Krystyna Kunalska–Sulkiewicz: Słownik terminologiczny sztuk pięknych. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN SA, 2007, s. 206. ISBN 978-83-01-12365-9.