Korwety projektu 621

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Korwety projektu 621
Model korwety
Opis typu
Kraj budowy  Polska
Użytkownicy docelowo Polska
Stocznia Stocznia Marynarki Wojennej
Planowane okręty 7
Zbudowane okręty 1
Okręty w służbie 0
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność normalna 1690, pełna 2090-2150 ton
Długość 95,2 m
Szerokość 13,3 m
Zanurzenie 3,35-3,6 m
Napęd 2 silniki wysokoprężne dla prędkości marszowych, 1 turbina gazowa dla prędkości maksymalnej
Prędkość ~30 w (marszowa 18 w, ekonomiczna 13 w)
Zasięg 4000-5500 Mm
Załoga 74 marynarzy
Uzbrojenie

Docelowe:

  • 1 Armata OTO Melara kalibru 76 mm. model Compact
  • 4 lub 6 wyrzutni pocisków przeciwokrętowych Saab Bofors Dynamics AB model RBS-15 Mk 3
  • 1 wyrzutnia rakiet przeciwlotniczych RAM Mk 31
  • 2 potrójne wyrzutnie torped 324 mm dla torped MU90 IMPACT
  • wyposażenie lotnicze 1 śmigłowiec ASW

Rozważane pierwotnie warianty:

  • 1 wyrzutnia VLS 8 pojemnikowa dla pocisków Sea Sparrow
  • 2 wyrzutnie bomb głębinowych Bofors ASW-610

Korwety typu Gawron (projektu 621) – planowana seria korwet wielozadaniowych dla Marynarki Wojennej RP zaprojektowanych według koncepcji MEKO A-100 z niemieckiej stoczni Blohm und Voss w Hamburgu. Zamierzano wyprodukować 7 jednostek tego typu[1], wykonawcą wszystkich okrętów miała być Stocznia Marynarki Wojennej w Gdyni.

ORP Ślązak[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: ORP Ślązak (2015).

Budowę pierwszej jednostki projektu, o nazwie ORP "Ślązak", rozpoczęto w 2001. Jej wodowanie było planowane na 2009 rok[2]. Według informacji podawanych w 2009 roku przez Ministerstwo Obrony Narodowej, okręt miał być oddany do użytku w 2014 lub 2015 roku. Szacowany koszt jednostki, wraz z niezbędnym wyposażeniem, w tym SKO i uzbrojeniem, ale bez amunicji, miał wynieść docelowo 1,46 mld zł (pierwotnie koszt jednego okrętu szacowano na około 500 mln zł)[3].

W lutym 2011 roku sąd ogłosił upadłość Stoczni Marynarki Wojennej. Ze względu na brak głównego wykonawcy przyszłość budowy kolejnych jednostek stała się niejasna[4]. W lutym 2012 r. projekt został zaniechany w związku z problemami jego finansowania. Przewidywano, że nie powstanie żadna z planowanych korwet[5][6]. W konsekwencji, na kadłubie niedozbrojonej korwety postanowiono zbudować okręt patrolowy[7]. Zrezygnowano z instalacji na okręcie systemu wykrywania i zwalczania okrętów podwodnych, rakiet przeciwokrętowych i przeciwlotniczych (poza przenośnymi zestawami Grom)[8][9]. W wyniku zmian wyposażenia, zmieniono również oznaczenie zmodyfikowanego projektu z 621 na projekt 621M[1].

16 grudnia 2014 odbyło się wodowanie techniczne i próby przechyłowe kadłuba[10]. Na okręt ma być dostarczone wyposażenie nawigacyjne i bojowe w postaci zintegrowanego systemu dowodzenia dostarczonego przez koncern Thales oraz uzbrojenia w postaci armaty OTO Melara Super Rapid kalibru 76 mm, 2 działek MARLIN – WS kalibru 30 mm, 4 wyrzutni pocisków rakietowych GROM dostarczonego przez Polski Holding Obronny (dawniej Bumar) i 4 karabinów maszynowych WKM-B kalibru 12,7 mm produkcji Zakładów Mechanicznych w Tarnowie[8][9]. Pomimo zrezygnowania z ww. uzbrojenia nie zdecydowano się na dodanie hangaru na śmigłowiec - założono jedyne doraźne bazowanie śmigłowca na lądowisku, slipów rufowych dla szybkich łodzi motorowych dla grup abordażowo–inspekcyjnych[1]. Okręt wykonany został w technologii stealth.

Przewidywany termin przekazania go do służby szacowano na trzeci kwartał 2016 roku[9][10]. Uroczyste wodowanie i chrzest okrętu odbyło się 2 lipca 2015 roku w Stoczni Marynarki Wojennej w Gdyni[1].

Kolejne daty zakończenia prac stoczniowych (m.in. koniec marca, 27 czerwca 2019 roku) nie były dotrzymywane. W połowie 2019 Inspektorat Uzbrojenia MON zlecił wykonanie na nieukończonym okręcie kilkunastu prac dodatkowych[11].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]