Kostki (województwo mazowieckie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy miejscowości w województwie mazowieckim. Zobacz też: inne miejscowości o tej nazwie.
Kostki
wieś
Państwo  Polska
Województwo  mazowieckie
Powiat sokołowski
Gmina Sokołów Podlaski
Liczba ludności (2011) 399[1][2]
Strefa numeracyjna 25
Kod pocztowy 08-300
Tablice rejestracyjne WSK
SIMC 0688918
Położenie na mapie gminy wiejskiej Sokołów Podlaski
Mapa lokalizacyjna gminy wiejskiej Sokołów Podlaski
Kostki
Kostki
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kostki
Kostki
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Kostki
Kostki
Położenie na mapie powiatu sokołowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu sokołowskiego
Kostki
Kostki
Ziemia52°29′12″N 22°11′10″E/52,486667 22,186111

Kostkiwieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie sokołowskim, w gminie Sokołów Podlaski.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa siedleckiego.

Mieszkańcy wyznania rzymskokatolickiego należą do parafii św. Wojciecha w Skibniewie-Podawcach.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1438 r. w sądzie drohickim występował rycerz Andrzej Kostka. Wcześniej, bo już w 1417 roku poznajemy jego żonę Dorotę (AGAD, Metryka Koronna, MK3, k.116v). Dorota żona Andrzeja ze Skibniewa, Jan i Piotr dziedzice z Kątów kwitują Miłosława z Raszyńca  z zadośćuczynienia za ich części w Raszyńcu.

Synami Andrzeja i Doroty byli zapewne bracia Wojciech i Paweł Kostkowie, żyjący w 2. poł. XV w. Wojciech występował już w 1458 r. W 1466 r. bracia dokonali działu dóbr, na mocy którego Wojciech wziął Skibniew. Część Skibniewa, którą posiadał to późniejsze Kostki (czyli Kostkowie). Natomiast Pawłowi przypadł w udziale Suchodół. Po połowie bracia podzielili się wsią Kiełczów. W 1467 r. obaj bracia byli świadkami nadania wójtostwa w Rogowie. Natomiast w 1469 r., jak podano w dokumencie, Wojciech Skibniewski i Paweł Suchodolski, bracia rodzeni, świadczyli przy nadaniu wójtostwa w Bacikach. Wcześniej – w 1454 r., Wojciech Kostka sprzedał część Dybowa z brzegiem rzeczki Sterdyni (dzisiejsza Buczynka) za 43 kopy groszy Maciejowi Dyszowi i Janowi z Dybowa.

Wojciech Kostka, po rezygnacji Macieja z Jabłonny, za zgodą króla i panów rady Wielkiego Księstwa Litewskiego został w 1470 r. podsędkiem ziemskim drohickim. Używał częściej nazwiska Skibniewski. Cieszył się poważaniem wśród okolicznej szlachty, o czym świadczyło częste powoływanie go na arbitra w sporach, np. w 1464 r. w sprawie wadium pomiędzy Osiną i braćmi ze wsi Cholewy i szlachtą z Dmochów, w 1476 r. Orzeszkowej i Czamborowej, w 1476 r. Anny Jakimowskiej i Andrzeja Jarnickiego, w 1477 r. przy podziale Stanisława Rospąda i Jana z Jabłonny. Sam również bywał stroną w sporach, np. w 1476 r. z Andrzejem Prostyńskim herbu Półkozic. Dzięki sprawowanemu urzędowi i zapobiegliwości mógł również gromadzić fortunę. Brał liczne dobra w zastaw: w 1475 r. od Tomasza Ratyńskiego część w Ratyńcu, w 1476 r. od Hrynka z Wirowa, w 1477 r. od bojarów z Hołowienek ich młyn, w 1478 r. Guty od Piotra Strumiłły, w 1483 r. od Sasina z Krynicy i jego syna Jana wieś Brzozów, a od pani Czamborowej i jej zięcia Jana wieś Nakory. Żył jeszcze w 1484r., w następnym roku podsędkiem drohickim był już Jerzy Nieciecki herbu Gozdawa, najpewniej więc Wojciech zmarł. O jego zamożności świadczy chociażby to, że kształcił na uniwersytecie krakowskim dwóch synów: Andrzeja i Jerzego, którzy zapisali się na studia w 1474 r. Andrzej uzyskał nawet w 1477 r. tytuł bakałarza.

Andrzej syn Wojciecha został następnie kanonikiem płockim. W 1519 roku księżna Anna Konradowi prezentowała go na plebana w Wąsoszu w Ziemi Wiskiej.

Oprócz powyższych Wojciech Kostka miał jeszcze czterech synów: Krzysztofa - komornika sądu drohickiego w latach 1501-1522, Marka, Stanisława i Jana oraz co najmniej cztery córki: Annę żonę Jana Sasina z Krynicy, Ludmiłę żonę Augustyna Dobrogowskiego, Katarzynę żonę Pawła Węgrowskiego i Helenę żonę Stanisława Hornowskiego. Stanisław był żonaty z Małgorzatą córką Jakuba z Kałuszyna, której zapisał oprawę w 1504 r w kwocie 14 kop groszy. W tym samym roku Helena Hornowska i Ludmiła Dobrogowska pozywały swych braci o części spadku po stryju Pawle Suchodolskim. Pochodzą od nich rodziny Kostków i Suchodolskich występujące w parafii Skibniew jeszcze w XVIII w. Bracia: Marek, Jan i Krzysztof poślubili trzy siostry córki Stanisława i Anny Kossowskich. Krzysztof ze Skibniewa i Stanisław zwany „Stawiany” spotkali się dwukrotnie w sądzie drohickim w 1501 roku. Do roku 1509 takich „spotkań” było jeszcze kilka. W jednym z przypadków sprawa dotyczyła pracowitego Macieja Kapusty ze Skibniewa.

Paweł Kostka brat Wojciecha w dziale wziął Suchodół i stąd pisał się Suchodolskim[3][4].

Urodzeni w Kostkach[edytuj | edytuj kod]

  • Tomasz Święcki, prawnik, historyk, mecenas Sądu Najwyższego Królestwa Polskiego, członek Towarzystwa Przyjaciół Nauk, autor książki Opis starożytnej Polski, dzięki której uznano go za jednego z najwybitniejszych badaczy polskiej przeszłości [5].
  • Anna Jesień – polska lekkoatletka, specjalizująca się w biegu na 400 m przez płotki, olimpijka, rekordzistka Polski.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Strona polskawliczbach.pl
  2. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2017-10-24].
  3. Lech Niepiekło, Parafia Skibniew Podawce i jej mieszkańcy. Tom 1 Dzieje XV-XIXW, 2018, ISBN 978-83-950904-0-0.
  4. Lech Niepiekło, Parafia Skibniew Podawce i jej mieszkańcy. Tom 2 Metryki XVII-XIXW, 2018.
  5. S. Orgelbranda Encyklopedja powszechna z ilustracjami i mapami. T. XIV, od Sowa do Tzschirner. Wydawnictwo Towarzystwa Akcyjnego Odlewni Czcionek i Drukarni S. Orgelbranda Synów, Warszawa 1903 r. s. 369. – dostępna na stronie: Łódzkiej Regionalnej Biblioteki Cyfrowej . (2013-02-05)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]