Kotwica czterołapowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kotwica czterołapowa
Składana kotwica czterołapowa

Kotwica czterołapowa, rybacka pot. drapacz, kot – typ konstrukcji kotwicy bezpoprzeczkowej składający się z trzonu i czterech łap zakończonych pazurami.

Kotwice czterołapowe stosowane są głównie na małych, rybackich łodziach żaglowo-wiosłowych bądź szalupach. Charakteryzują się dużą skutecznością kotwiczenia, jednak ze względu na duże rozmiary oraz małą wygodę użytkowania są rzadko stosowane. Niekiedy występują jako kotwice pomocnicze i służą np. do podnoszenia z dna zatopionych lin czy łańcuchów. Występuje składana odmiana kotwicy czterołapowej, w której każda z łap może być złożona wzdłuż trzonu. Innym rozwiązaniem jest wersja wykonana z dwóch ruchomych elementów z osią obrotu wzdłuż trzonu, tak że łapy składane są na siebie.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy W. Dziewulski: Wiadomości o jachtach żaglowych. Warszawa: Alma-Press, 2008, s. 224. ISBN 978-83-7020-358-0.
  • Franciszek Haber: Vademecum żeglarza i sternika jachtowego. Warszawa: WILGA, 2004, s. 33. ISBN 83-7375-197-1.