Królewna żabka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Królewna żabka
Царевна-Лягушка
Gatunek animowany,
krótkometrażowy
Rok produkcji 1954
Kraj produkcji  ZSRR
Język rosyjski
Czas trwania 39 minut[1]
Reżyseria Michaił Cechanowski
Scenariusz Michaił Wolpin
Główne role Margarita Kuprijanowa,
Anatolij Wierbicki,
Aleksandr Rumniew
Muzyka Jurij Lewitin
Scenografia Aleksandr Bielakow,
Lew Milczin
Montaż Lidija Kiakszt
Produkcja Sojuzmultfilm

Królewna żabka[2] (ros. Царевна-Лягушка, Cariewna - liaguszka) – radziecki film animowany z 1954 roku w reżyserii Michaiła Cechanowskiego będący adaptacją rosyjskiej baśni ludowej pt. Bajka o carewnie-żabie.

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Kościej Nieśmiertelny porywa królewnę Wasylisę do swojego pałacu. Pałac ten jest zrobiony ze szczerego złota i nie ma w nim ani jednego żywego stworzenia. Kościej chce poślubić Wasylisę i zamieszkać z nią razem w pałacu. Królewna jednak odrzuca jego propozycję. Nie chce wiązać się z kimś, kogo nie kocha i mieszkać w miejscu, w którym nie ma życia. Rozwścieczony Kościej zamienia dziewczynę w szkaradną żabę na 3 lata i 3 dni. Tymczasem Iwan Carewicz, podążając za strzałą, która ma wskazać mu wybrankę serca, trafia na bagna, gdzie spotyka żabkę. Wierząc w słowa przepowiedni bez wahania bierze z nią ślub, nie wie jednak, że owa żabka jest przepiękną królewną Wasylisą. Gdy czar pryśnie, czeka go wspaniała nagroda[3].

Obsada (głosy)[edytuj | edytuj kod]

Animacja[edytuj | edytuj kod]

Ilustracja Iwana Bilibina do bajki Królewna Żabka

Wizualny świat animacji jest inspirowany ilustracjami rosyjskiego malarza Iwana Bilibina do książek o tradycyjnych rosyjskich podaniach ludowych.

Animatorzy:

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Wersja polska[edytuj | edytuj kod]

Seria Bajki rosyjskie (odc. 33)[3]

W wersji polskiej udział wzięli:

Realizacja:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b «ЦАРЕВНА-ЛЯГУШКА», Animator.ru
  2. Królewna żabka w galerii plakatu filmowego Filmoteki Narodowej „GAPLA”
  3. a b Królewna żabka (pol.). Teleman. [dostęp 2014-10-01].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]