Królowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Królowe
wieś
Ilustracja
Kościół parafii św. Wawrzyńca
Państwo  Polska
Województwo  opolskie
Powiat głubczycki
Gmina Głubczyce
Liczba ludności  254
Strefa numeracyjna 77
Kod pocztowy 48-118[1]
Tablice rejestracyjne OGL
SIMC 0494290
Położenie na mapie gminy Głubczyce
Mapa lokalizacyjna gminy Głubczyce
Królowe
Królowe
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Królowe
Królowe
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa opolskiego
Królowe
Królowe
Położenie na mapie powiatu głubczyckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu głubczyckiego
Królowe
Królowe
Ziemia50°15′22″N 17°50′13″E/50,256111 17,836944

Królowe (daw. Królowa, Królówka, niem. Königsdorf[2]) – wieś w Polsce, położona w województwie opolskim, w powiecie głubczyckim, w gminie Głubczyce.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś jest jedną z najstarszych miejscowości w okolicy. Została założona w okolicy 1265 r. jako własność króla Czech Przemysła Ottokara II. Krótko po założeniu w Królowym został wybudowany pierwszy mały kościół. W 1672 r. przez krótki okres stała się filią parafii Zawiszyce[3].

W 1800 roku w Królowym urodził się August Thill, założyciel jednego z pierwszych zakładów włókienniczych w Prudniku.

Obecny kościół został wybudowany w latach 1847–1849[4].

Do głosowania podczas plebiscytu na Górnym Śląsku uprawnionych było w Królowym 327 osób, z czego 297 (91%), stanowili mieszkańcy (w tym 295 (99%) całości, mieszkańcy urodzeni w miejscowości). Oddano 323 głosów (98,7% uprawnionych), w tym 322 (99%) ważnych; za Niemcami głosowało 53 osób (16%), a za Polską 269 osób (84%)[5].

17 marca 1945 r. Królowe wraz z Grudynią Małą, Grudynią Wielką i Milicami zajęła 60 Armia ZSRR[6].

Domy

W latach 1945–1954 i 1973–1975 miejscowość należała do gminy Lisięcice.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa opolskiego.

Wiosną 1947 r. przez kilka tygodni w miejscowym młynie mieszkał mjr Zygmunt Szendzielarz ps. „Łupaszko”[7].

We wsi występują gwary prudnickie.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[8]:

  • kościół par. pw. św. Wawrzyńca, z l. 1847–1849
  • zagroda nr 10, z XIX w.:
    • dom
    • ogrodzenie z bramą i furtą
  • zagroda nr 33:
    • dom
    • ogrodzenie z bramą i furtą, nie istnieje
  • zagroda nr 44:
    • dom
    • ogrodzenie z bramą, nie istnieje
  • zagroda nr 55/57, XIX w.:
    • dom
    • ogrodzenie z bramą
  • zagroda nr 73:
    • dom
    • budynek gospodarczy, nie istnieje.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych - Poczta Polska. „Spis numerów adresowych”, s. według indeksu nazw, 2013. Warszawa: Poczta Polska S.A..
  2. Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. nr 142, poz. 262)
  3. Janicki, Wiesław. Red., Kalendarz Głubczycki 1994., 1993 [dostęp 2019-11-10] (ang.).
  4. Wg dekanatów, www.diecezja.opole.pl [dostęp 2019-10-26].
  5. Odpis urzędowego dziennika Komisji Międzysojuszniczej Rządzącej i Plebiscytowej na Górnym Śląsku w Opolu „Journal Officiel de Haute-Silésie” Nr. 21 z dnia 7-go maja 1921 r., zawierającego wyniki plebiscytu na Górnym Śląsku.. Katowice: Biuro Sejmu Śląskiego, 1932-10-10, s. 35. [dostęp 2015-02-12]. (fr. • pol.)
  6. Wac, Jan. Red., Kalendarz Głubczycki 1997., 1996 [dostęp 2019-11-10] (ang.).
  7. M. Żukowski, W Głubczycach pobiegli dla majora „Łupaszki”, [dostęp: 05.01.2014], <http://www.ngopole.pl/2014/03/03/63109/>.
  8. Rejestr zabytków nieruchomych woj. opolskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 24,25. [dostęp 28.11.2012].