Kris Burley

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kristan A. (Kris) Burley (ur. 29 stycznia 1974 w Truro, Nowa Szkocja[1]) – gimnastyk kanadyjski, medalista Igrzysk Panamerykańskich i Igrzysk Wspólnoty Narodów, olimpijczyk z Atlanty (1996).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1995 i 1999 zdobywał mistrzostwo Kanady w wieloboju. W 1991 jako pierwszy gimnastyk z Nowej Szkocji został powołany do reprezentacji seniorskiej, reprezentował Kanadę na mistrzostwach świata, Igrzyskach Wspólnoty Narodów w 1994 (Victoria, Kanada, zdobył złoto i trzy srebrne medale) i 1998 (Kuala Lumpur, Malezja, zdobył po jednym medalu srebrnym i brązowym), Igrzyskach Panamerykańskich w 1995 (Mar del Plata) i 1999 (Winnipeg). W obu startach na igrzyskach panamerykańskich sięgał po dwa brązowe medale[2]. W 1996 znalazł się w ekipie kanadyjskiej na igrzyska olimpijskie w Atlancie, gdzie zajął dalsze pozycje – 40. miejsce w skoku przez konia, 64. w ćwiczeniach na poręczach, 81. w ćwiczeniach wolnych, 88. w ćwiczeniach na drążku, 96. w ćwiczeniach na koniu z łękami i 97. w ćwiczeniach na kółkach. W indywidualnym wieloboju był na 69. miejscu[3]. Dwukrotnie otrzymał tytuł najlepszego gimnastyka roku w Kanadzie. Z początkiem 2000 zakończył karierę sportową i podjął pracę w cyrku Cirque du Soleil[4].

Już po zakończeniu kariery sportowej ujawnił publicznie swoją orientację homoseksualną i w 2014 włączył się w działania Kanadyjskiego Komitetu Olimpijskiego na rzecz podniesienia poziomu akceptacji osób homoseksualnych w środowisku sportowym i całym społeczeństwie[5][6].

W 2018 został wpisany do Hall of Fame sportu w prowincji Nowa Szkocja[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. sports-reference.com (dostęp: 4 listopada 2018).
  2. 2018 Hall of Fame induction night, nsshf.com (strona Nova Scotia Sport Hall of Fame, dostęp: 4 listopada 2018).
  3. sports-reference.com (dostęp: 4 listopada 2018).
  4. Jim Buzinski, Gay ex-Olympic gymnast Kris Burley remembers the isolation, fear, outsports.com (dostęp: 4 listopada 2018).
  5. Canada says You Can Play, lfpress.com (dostęp: 4 listopada 2018)
  6. Blake Blondeel, Day of Pink, olympic.ca (dostęp: 4 listopada 2018).
  7. 2018 Hall of Fame induction night, nsshf.com (strona Nova Scotia Sport Hall of Fame, dostęp: 4 listopada 2018).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]