Kristin Beck

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kristin Beck
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 21 czerwca 1966
Nowy Jork
Narodowość amerykańska
Ważne dzieła

Warrior Princess: A U.S. Navy SEAL's Journey to Coming out Transgender (2013)

Odznaczenia
Purpurowe Serce (Stany Zjednoczone) Brązowa Gwiazda (Stany Zjednoczone)
Strona internetowa

Kristin Beck (ur. 21 czerwca 1966 w Nowym Jorku) – była komandoska elitarnej jednostki amerykańskich sił specjalnych SEAL. Urodziła się jako Christopher T. Beck. Jako mężczyzna trzynastokrotnie brała udział w zagranicznych misjach, często biorąc udział w działaniach wojennych[1]. Za swoje wyczyny odznaczona m.in. orderami: Purpurowego Serca i Brązowej Gwiazdy[1]. W 2013 roku ujawniła się jako transpłciowa kobieta.

Dzieciństwo[edytuj | edytuj kod]

Dziecięce lata spędziła na farmie w Pensylwanii oraz w Nowym Jorku, uczęszczając do chrześcijańskiej szkoły. W wieku pięciu lat (na długo przed zmianą płci) często zakradała się do pokoju siostry, aby przymierzać jej sukienki. Przyłapana w sukience przez jej ojca przestraszyła się na tyle mocno, że ukryła swoje prawdziwe pragnienia w kolejnych latach, próbując udawać przykładnego syna. Uprawiała sport, uciekła z domu, ale rodzice byli zadowoleni, gdy udało jej się odnosić sukcesy w szkole[2].

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

Po ukończeniu edukacji w Wellsville High School w Nowym Jorku, w latach 1984–1987 studiowała na wojskowej uczelni Virginia Military Institute, gdzie specjalizowała się w inżynierii elektrycznej. W 1989 ukończyła studia politologiczne na Alfred University[3].

Christopher T. Beck przed przemianą w Kristin

Służba wojskowa[edytuj | edytuj kod]

Jako komandos SEAL uczestniczyła w spektakularnych akcjach w najbardziej zapalnych miejscach na świecie: na Bliskim Wschodzie – podczas pierwszej wojny w Zatoce Perskiej, w Somalii, Iraku, Afganistanie oraz Pakistanie[4]. Po 20 latach służby, w 2011 odeszła na wojskową emeryturę. W 2014 została rzeczniczką "Projektu 296", grupy utworzonej w hrabstwie Arlington w stanie Wirginia, która poprzez sztukę pomagała żołnierzom wracającym z wojen w Iraku i Afganistanie w przezwyciężeniu zespołu stresu pourazowego[5].

Transpłciowość[edytuj | edytuj kod]

W lutym 2013[5] ujawniła się jako transpłciowa kobieta, aby parę miesięcy później wydać książkę biograficzną pt. Warrior Princess: A U.S. Navy SEAL's Journey to Coming out Transgender[6], w której opisuje swoją służbę w jednostce SEALs oraz swoją transpłciowość. Wydanie książki wzbudziło spore zainteresowanie mediów, które szczególnie chciały poznać powody, dla których zdecydowała się na zmianę płci. Zaufała tylko jednemu dziennikarzowi – Andersonowi Cooperowi z amerykańskiej stacji informacyjnej CNN, który przeprowadził z nią pierwszy wywiad[5]. Choć sama książka uczyniła z niej jedną z najbardziej znanych kobiet transpłciowych w Stanach Zjednoczonych, to nie była do końca z niej zadowolona, uważając, że jest ona niespójna, gdyż jej osobiste odczucia i wrażliwość zostały zatarte przez parapsycholgiczne wywody współautorki książki[5], dlatego ogłosiła, że pracuje nad nową książką biograficzną o roboczym tytule "Lady Valor", która bardziej przybliży czytelnikom jej historię[5].

W lipcu 2013 prowadziła pokaz mody w Falls Church, zorganizowany przez organizację o nazwie NOVASalud, w którym jako modelki wystąpiły wyłącznie transpłciowe kobiety[7]. W 2014 wystąpiła w filmie dokumentalnym pt. "Lady Valor: The Kristin Beck Story", reżyserowanego przez Sandrine Orabona i Marka Herzoga, ukazującym jej życie w wojsku oraz przemianę w kobietę[8].

Polityka[edytuj | edytuj kod]

Nigdy nie ukrywała swoich ambicji politycznych, pragnąc wykorzystać swoją popularność do promowania praw osób transpłciowych w USA[5]. W 2015 opublikowała książkę pt. Freedom Has a Cost: A Navy SEAL and a Marine's Journey Into Politics, w której zawarła swój manifest polityczny[9]. W 2016 ubiegała się o nominację Partii Demokratycznej w wyborach do Kongresu Stanów Zjednoczonych w piątym okręgu wyborczym stanu Maryland. W prawyborach uzyskała 13 320 głosów (12,1%), przegrywając z popularnym kongresmenem Stenym Hoyerem[10].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Ben Terris, Ben Terris, Meet Kristin Beck, a transgender former Navy SEAL running for Congress, „The Washington Post”, 22 czerwca 2015, ISSN 0190-8286 [dostęp 2017-03-03] (ang.).
  2. Ben Terris. Meet Kristin Beck, a transgender former Navy SEAL running for Congress. , 2015-06-22. The Washignton Post. 
  3. Jonathan Hopkins: Knights Out Announces Kristin Beck as Gala Dinner Speaker. Knights Out. [dostęp 2017-02-27].
  4. Devin Friedman, ANDREAS LASZLO KONRATH, Transgender Navy Seal Kristin Beck’s Greatest Challenge, „GQ”, 25 listopada 2015 [dostęp 2017-03-01] (ang.).
  5. a b c d e f Interview with Kristin Beck. The Heroines of My Life blog. [dostęp 2017-02-27].
  6. Kristin Beck, Anne Speckhard: Warrior Princess: A U.S. Navy SEAL's Journey to Coming out Transgender. Advances Press, 2013-06-01. ISBN 978-1-935866-42-8.
  7. Michael K. Lavers. Kristin Beck: I am a ‘warrior for our rights’. „Washington Blade”, 2013-07-19. 
  8. Lady Valor: The Kristin Beck Story (2014). IMDb. [dostęp 2017-02-26].
  9. Beck K., Philips M., Freedom Has a Cost: A Navy SEAL and a Marine's Journey Into Politics, Davidson and Young Publishing, 8 października 2015.
  10. U.S. House, Maryland District 5 Democratic Primary, 2016. Ballotpedia. [dostęp 2017-02-27].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]