Krwawnik tarczowaty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Krwawnik tarczowaty
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad astrowe
Rząd astrowce
Rodzina astrowate
Podrodzina Asteroideae
Rodzaj krwawnik
Gatunek krwawnik tarczowaty
Nazwa systematyczna
Achillea clypeolata Sm.
Fl. Graec. Prodr. 2(1): 193. 1813 ; Fl. Graec. (Sibthorp). 9(2): t. 893. 1839[2]

Krwawnik tarczowaty (Achillea clypeolata Sm.) – gatunek rośliny wieloletniej z rodziny astrowatych. Rośnie dziko w południowo-wschodniej Europie (Albania, Bułgaria, Grecja, Macedonia, Rumunia, Serbia) oraz w Turcji. Jest uprawiany w wielu krajach świata[3].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina o wysokości 45-60 cm, tworzy gęste kępy. Ulistnienie skrętoległe, liście pierzaste, aromatyczne. Kwiaty drobne, żółte, zebrane w duże baldachogrono na szczycie łodygi. Kwitnie od czerwca do lipca. Owoce to drobne niełupki[4].

Zastosowanie i uprawa[edytuj | edytuj kod]

Roślina ozdobna uprawiana na rabatach. Nadaje się na kwietniki i na kwiat cięty. Zasuszone kwiaty długo utrzymują swoją barwę. Jest rośliną miododajną. Może rosnąć na jałowych glebach, preferuje miejsca słoneczne i raczej suche. Zalecany odczyn gleby (pH) pomiędzy 6,5 a 7,5. Rozmnaża się przez siew nasion wprost do gruntu, przez podział bryły korzeniowej lub przez sadzonki. Zalecany odstęp między sadzonkami 35 cm. Zimą wytrzymuje temperatury do -230C. Po przekwitnięciu należy usuwać kwiatostany. Pędy można zostawić na zimę, ale wiosną należy je silnie przyciąć. W ogrodzie za pomocą kłączy szybko się rozrasta i może zagłuszyć inne rośliny, należy więc kontrolować rozrastanie[4][5].

Achillea clypeolata OB10.jpg

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-15].
  2. The International Plant Names Index. [dostęp 2014-12-06].
  3. Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2014-12-06].
  4. a b Hortipedia. Achillea clypeolata. [dostęp 2014-12-06].
  5. Geoff Burnie i inni: Botanica. Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 3-8331-1916-0.