Krystyn z Ostrowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Krystyn z Ostrowa (ur. 1352, zm. 1430) – ochmistrz, kasztelan krakowski, wojewoda i kasztelan sandomierski.

Pochodził od Prandotów Rawitów. W 1387 r. został ochmistrzem dworu królowej Jadwigi tym samym stał się jednym z jej najbliższych współpracowników. Od 1392 r. pełnił funkcje kasztelana sandomierskiego, a następnie od 1406 wojewody sandomierskiego. W 1410 został kasztelanem krakowskim. W 1410 r. wystawił w bitwie pod Grunwaldem własną chorągiew.

Podpisał pokój toruński 1411 roku[1].

Był sygnatariuszem aktu unii horodelskiej 1413 roku[2].

Był sygnatariuszem pokoju mełneńskiego 1422 roku[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Codex epistolaris saeculi decimi quinti. T. 2, 1382–1445, Kraków 1891, s. 42.
  2. Statuta, Prawa Y Constitucie Koronne Łacinskie Y Polskie z Statutow Łaskiego Y Herborta Y Z Constituciy Koronnych Zebrane, Kraków 1600, s. 749.
  3. Maciej Dogiel, Codex Diplomaticus Regni Poloniae Et Magni Ducatus Litvaniae : In Quo Pacta, Foedera, Tractatus Pacis, Mutuae Amicitiae, Subsidiorum, Induciarum, Commerciorum Nec Non Conventiones [...] Aliaque Omnis Generis Publico Nomine Actorum, Et Gestorum Monumenta. T. 4, In Quo Totius Prussiae Res Continentur, Wilno 1764, s. 114.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • „Herbarz polski” Kaspra Niesieckiego S.J. (1979)
  • „Rodzina. Herbarz szlachty polskiej” Seweryna Uruskiego (1904)
  • Krystyn z Ostrowa, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2013-06-18].