Krystyna Bierut-Maminajszwili

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Krystyna Bierut-Maminajszwili
Data urodzenia 12 lutego 1923
Data śmierci 21 grudnia 2003
Miejsce spoczynku Cmentarz Wojskowy na Powązkach
Zawód, zajęcie architekt
Narodowość polska
Alma Mater Politechnika Warszawska
Rodzice Bolesław Bierut, Janina Górzyńska-Bierut
Małżeństwo Bidzinie Maminajszwili
Krewni i powinowaci brat Jan Chyliński
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (1920-1941) Krzyż Partyzancki Warszawski Krzyż Powstańczy Medal za Warszawę 1939–1945 Złota Odznaka im. Janka Krasickiego
Grób Janiny Górzyńskiej-Bierut oraz Krystyny Bierut-Maminajszwili na Wojskowych Powązkach w Warszawie

Krystyna Bierut-Maminajszwili (ur. 12 lutego 1923[1], zm. 21 grudnia 2003[2]) – polska inżynier architekt mieszkająca w Gruzji, córka Bolesława Bieruta.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończyła szkołę średnią Robotniczego Towarzystwa Przyjaciół Dzieci na Żoliborzu oraz Szkołę Żeńską Architektury im. Noakowskiego. W czasie okupacji studiowała architekturę na tajnych kompletach Politechniki Warszawskiej. Od wiosny 1943 działała w Związku Walki Młodych na Żoliborzu. Pracowała w Społecznym Przedsiębiorstwie Budowlanym. Walczyła w powstaniu warszawskim, będąc łączniczką i sanitariuszką (w połowie sierpnia ciężko ranna, przebywała w szpitalu powstańczym). Na przełomie 1944 i 1945 przebywała w obozie w Pruszkowie, a później znalazła się w Końskich.

W 1945 podjęła studia na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej (w 1951 uzyskała dyplom magistra inżyniera). Była uczennicą i pracownikiem prof. Szymona Syrkusa. W 1951 zdała egzamin na studia aspiranckie w Instytucie Architektury w Moskwie, gdzie poznała przyszłego męża Bidzinę Maminajszwilego. Po przyjeździe do Gruzji zatrudniona w Gruzińskiej Akademii Nauk Architektonicznych w charakterze projektanta i pracownika naukowego oraz w Instytucie Estetyki (jako projektant wnętrz i małych form architektonicznych).

W 2000 wróciła do Warszawy (wraz z mężem). W 2001 awansowana na stopień podporucznika przez Aleksandra Kwaśniewskiego. Odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Walecznych, Krzyżem Partyzanckim, Warszawskim Krzyżem Powstańczym, Medalem za Warszawę 1939-1945 oraz Złotym odznaczeniem im. Janka Krasickiego.

Była córką Bolesława Bieruta i Janiny Górzyńskiej, siostrą Jana Chylińskiego wysokiego szczebla urzędnika PRL. Z Bidziną Maminajszwilim miała dwie córki, które posiadają obywatelstwo Rzeczypospolitej Polskiej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Krystyna Bierut-Maminajszwili. archiwum.wyborcza.pl. [dostęp 2014-11-23].
  2. Baza nekrologów.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Zdzisława Demner, Krystyna Bierut-Maminajszwili, „Gazeta Stołeczna” nr 184, 7 sierpnia 2004, s. 10.
  • Henryk Rechowicz, Bolesław Bierut. 1892-1956, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1977.
  • Jan Chyliński, Jaki był Bolesław Bierut: wspomnienia syna, Oficyna Drukarska, Warszawa 1999.