Kryteria dobroci

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kryteria dobroci – kryteria formalne, które powinien spełniać każdy test psychologiczny[1].

  • obiektywność – dotyczy niezależności wyników testowania od tego, kto go stosuje
  • standaryzacja – jednolitość warunków badania, dotyczy zarówno warunków podania testu jak i obliczania wyników i ich interpretacji
  • rzetelność – (ang. reliability) dokładność pomiaru, wielkość błędu, jaką popełnia psycholog podczas interpretacji wyników danego testu
  • trafność (ang. validity) – dokładność z jaką test realizuje założone cele pomiarowe
  • normalizacja – opracowanie norm testu, które pozwalają odnieść wynik surowy do próby standaryzacyjnej
  • właściwa adaptacja – dotyczy testów przeznaczonych do użytku w innym języku i/lub innym obszarze kulturowym niż język/kultura oryginału, obejmuje właściwe przetłumaczenie testu i dostosowanie go do danej kultury

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Elżbieta Hornowska: Testy psychologiczne : teoria i praktyka. Warszawa: Scholar, 2007, s. 25–32. ISBN 978-83-7383-238-1.