Krzemity

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Krzemity
osada
Państwo  Polska
Województwo  warmińsko-mazurskie
Powiat kętrzyński
Gmina Korsze
Sołectwo Dłużec Wielki
Liczba ludności (2016) 0
SIMC 0478799
Położenie na mapie gminy Korsze
Mapa lokalizacyjna gminy Korsze
Krzemity
Krzemity
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Krzemity
Krzemity
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa lokalizacyjna województwa warmińsko-mazurskiego
Krzemity
Krzemity
Położenie na mapie powiatu kętrzyńskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu kętrzyńskiego
Krzemity
Krzemity
Ziemia54°09′57″N 21°05′24″E/54,165833 21,090000

Krzemity (niem. Kremitten) – opuszczona osada w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie kętrzyńskim, w gminie Korsze[1].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.

Wieś oddziela od sąsiednich Sarkajm rzeka Sajna.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś lokował wielki mistrz krzyżacki Heinrich IV Dusemer von Arfberg między rokiem 1345 a 1351. Nadanie wsi odnowił 2 listopada 1444 wielki mistrz Konrad von Erlichshausen.

W 1938 roku naziści zmienili nazwę wsi na Kremitten.

Przed II wojną światową właścicielem majątku o powierzchni 362 ha w Krzemitach był Karl Freiherr von Mirbach. Był on przedstawicielem rodziny, która pochodziła z Kurlandii. Należały do niej także Sorkwity.

Dwór pochodzący z przełomu XVII i XVIII w. znajduje się w ruinie.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

W roku 1786 było tu 15 domów.

Mieszkańcy: w roku 1817 - 84 osoby, w 1970 - 87.

Obecnie miejscowość jest niezamieszkała. W miejscowości brak zabudowy[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  2. Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych - PRNG

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Rudolf Grenz, "Der Kreis Rastenburg", Marburg/Lahn, 1976.
  • "Kętrzyn. Z dziejów miasta i okolic", Pojezierze, Olsztyn, 1978 (str. 199)