Krzyż Fryderyka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Krzyż Fryderyka
Awers
Awers II klasy (wojskowa i cywilna)
oraz krzyża I klasy (bez wstążki)
Baretka
Baretka wojskowa
Baretka
Baretka cywilna
Ustanowiono 1914
Wycofano 1918
Dewiza FÜR VERDIENST IM KRIEGE
(za zasługi wojenne)
Wielkość 37 mm szer./wys.
Kruszec brąz
Wydano około 20 tys.
Powyżej Order Alberta Niedźwiedzia
Powiązane ¹ Krzyż Żelazny
² Krzyż Fryderyka Augusta

Krzyż Fryderyka (niem. Friedrich-Kreuz) – odznaczenie wojenne Księstwa Anhaltu ustanowione 12 grudnia 1914 przez księcia Fryderyka II Askańskiego. Nadawane było za zasługi podczas I wojny światowej zarówno wojskowym jak i cywilom.

Podział odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Krzyż podzielony był nieoficjalnie (na wzór pruskiego Krzyża Żelaznego i o kilka miesięcy młodszego oldenburgskiego Krzyża Fryderyka Augusta) na dwie klasy gdzie:

  • I klasa – noszona była na agrafie na piersi bez wstążki,
  • II klasa – noszona na wstążce na piersi,

Oficjalnym odznaczeniem była tylko tzw. II klasa i tylko ona nazywała się faktycznie Krzyżem Fryderyka.

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Odznaka krzyża miała kształt krzyża rycerskiego (tj. krzyża kawalerskiego z wklęsłymi bokami ramion), z wieńcem dębowym podłożonym pod ramionami pionowymi, a położonym na ramionach poziomych. Wieniec przylegał do medalionu środkowego, na którym umieszczono inicjał władcy w postaci stylizowanej gotykiem litery „F”, na górnym ramieniu książęcą koronę, a na dolnym datę ustanowienia „1914”. Na rewersie II kl. napis w czterech rzędach „FÜR VERDIENST IM KRIEGE” (pol. za zasługi wojenne). Krzyż wykonany był z brązu.

Wstążka, noszona tylko przy tzw. II klasie, w przypadku nadań wojskowych miała kolor identyczny z anhalckim orderem domowym, była zielona z czerwonymi krawędziami. Przy nadaniach cywilnych była również zielona, ale z białymi krawędziami.

Odznaczeni[edytuj | edytuj kod]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Odznaczeni Krzyżem Fryderyka.

Odmianą wojskową odznaczono około 18-20 tys. osób, a cywilną 1174 osoby.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]