Krzysztof Bienias

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Krzysztof Bienias
Pseudonim Kisiel
Data i miejsce urodzenia 31 stycznia 1980
Warszawa
Obywatelstwo  Polska
Styl walki praworęczny
Kategoria wagowa półśrednia
Bilans walk zawodowych[a]
Liczba walk 48
Zwycięstwa 42
Przez nokauty 16
Porażki 5 (2 przez KO)
Remisy 1
Nieodbyte 0
  1. Bilans walk aktualny na 22.04.2013.

Krzysztof Bienias (ur. 31 stycznia 1980 w Warszawie) – polski bokser zawodowy, mistrz interkontynentalny federacji WBO. Zakończył zawodową karierę w kwietniu 2013 roku.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

2 września 2000 Krzysztof Bienias zadebiutował jako pięściarz zawodowy. W swojej pierwszej walce niespodziewanie przegrał na punkty z Patrickiem Puskasem.

4 maja 2002 Bienias zdobył tytuł młodzieżowego Mistrza Świata federacji IBF, pokonując jednogłośnie na punkty Yuri Ramanau.

20 lutego 2009 zdobył tytuł interkontynentalnego mistrza federacji WBO w wadze półśredniej, pokonując przed czasem Włocha Svena Parisa w 9 rundzie[1].

17 lipca 2009 obronił tytuł interkontynentalnego mistrza federacji WBO w wadze półśredniej, nokautując w 12. rundzie Włocha Svena Parisa[2][3].

12 marca 2010 w swojej drugiej obronie tytuł interkontynentalnego mistrza federacji WBO w wadze półśredniej przegrał przez techniczny nokaut, w 6 rundzie, z Brytyjczykiem Kellem Brookiem. Decyzja sędziego o przerwaniu pojedynku była kontrowersyjna, mimo iż Bienias przez większość walki był w defensywie, nie był zagrożony nokautem[4].

10 listopada 2012 Bienias przegrał jednogłośnie na punkty, po 12 rundach, pojedynek z Gianlucą Branco, którego stawką był wakujący tytuł Mistrza Unii Europejskiej, federacji EBU. Była to ostatnia walka, w zawodowej karierze Krzysztofa Bieniasa[5].

20 kwietnia 2013 roku Krzysztof Bienias oficjalnie ogłosił zakończenie kariery bokserskiej, na gali boksu zawodowego w Rzeszowie. Jako zawodowy pięściarz stoczył 48 walk, z czego 42 wygrał (w tym 16 przez nokaut), 5 przegrał i 1 zremisował. Do jego największych osiągnięć, jako boksera zawodowego, należy młodzieżowe Mistrzostwo Świata federacji IBF (2002), w kategorii lekkopółśredniej oraz zdobycie pasa WBO Inter-Continental (2009)[6].

Tytuły[edytuj | edytuj kod]

  • Mistrz Interkontynentalny federacji WBO (2009)
  • Młodzieżowy mistrz federacji IBF w wadze półśredniej (2002)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Bienias vs. Paris
  2. Krzysztof Bienias sensacyjnym mistrzem!, www.sport.pl [dostęp 2017-11-24] (pol.).
  3. Boks: Krzysztof Bienias nadal mistrzem, www.sport.pl [dostęp 2017-11-24] (pol.).
  4. Bienias pokonany przez sędziego
  5. bokser.org: Bienias przegrał we Włoszech (pol.). [dostęp 22 kwietnia 2013].
  6. ringpolska.pl: Krzysztof Bienias żegna się z zawodowym ringiem (pol.). [dostęp 22 kwietnia 2013].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]