Krzysztof Birula-Białynicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Krzysztof Birula-Białynicki
Krzysztof bialynicki.jpg
Pozycja napastnik (lewoskrzydłowy)
Wzrost 185 cm
Masa 93 kg
Narodowość  Polska
Urodzony 15 sierpnia 1944
Zmarł 30 stycznia 2014

Krzysztof Białynicki (ur. 15 sierpnia 1944 w Wilnie, zm. 30 stycznia 2014) – polski hokeista, reprezentant Polski, olimpijczyk.

Życiorys i kariera[edytuj | edytuj kod]

  • Polska ŁKS Łódź (1962-1974)
  • Włochy Cortina Dalia (1975-1977)
  • Polska ŁKS Łódź (1977)
  • Włochy Goldmarket Milano (1977-1978)
  • Włochy HC Brunico (1978-1979)

Syn Witolda Biruli-Białynickiego i Ireny Skarbek-Ważyńskiej. Urodzony 15 sierpnia 1944 roku w Wilnie. Podczas II wojny światowej rodzina została wysiedlona z majątku Taboryszki należącego od XVIII wieku do rodziny Skarbek-Ważyńskich (herbu Abdank) do Ciechocinka, z którego następnie przenieśli się do Łodzi. Absolwent XX Liceum Ogólnokształcącego im. Juliusza Słowackiego w 1962 i Studium Nauczycielskiego w Łodzi w 1968.

Wychowanek ŁKS Łódź, w którym grał w latach 1962-1974. W lidze polskiej wystąpił w 327 meczach, w których zdobył 287 goli. Dwukrotny król strzelców polskiej ligi (1967 i 1968). W 1975 wyjechał do Włoch, gdzie kontynuował swoją karierę do końca lat 70 w trzech klubach. W międzyczasie, w marcu 1977, pod dwóch latach gry we Włoszech powrócił do składu ŁKS w końcowej fazie sezonu 1976/1977[1].

W barwach reprezentacji Polski rozegrał 118 spotkań w latach 1965-1973, w których zdobył 50 goli. Uczestniczył w turniejach mistrzostw świata 1965, 1966, 1967, 1969, 1970, 1971, 1973 (w latach 1966, 1970, 1973 w Grupie A) oraz zimowych igrzysk olimpijskich 1972.

Założyciel, pierwszy prezes oraz trener Żeńskiego Klubu Hokejowego w Łodzi.

Był związany z Rudą Pabianicką[2][3]. Był żonaty z Izabelą Kurkul (siatkarką pierwszoligowego AZS Warszawa, CHKS Łódź, ŁKS Łódź), z którą miał dwóch synów: Sebastiana (ur. 1979) i Seweryna (ur. 1983).

Zmarł 30 stycznia 2014[4][5][6][7]. 6 lutego 2014 został pochowany na cmentarzu w Ksawerowie przy ul. Zachodniej 31[8].

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Klubowe
Indywidualne

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Sport. ŁKS Łódź – Stal Sanok 7:0 (4:0, 0:0, 3:0). Na łódzkim lodowisku bez sensacji. „Nowiny”, s. 2, Nr 73 z 31 marca 1977. 
  2. KSRP - Sport w Rudzie Pabianickiej, www.rudapabianicka.com.pl [dostęp 2017-11-24] (pol.).
  3. KSRP - Witamy w czytelni Rudy Pabianickiej, rudapabianicka.com.pl [dostęp 2017-11-24] (pol.).
  4. Zmarł K. Birula-Białynicki [dostęp 2017-11-24].
  5. Aktualności • Polski Komitet Olimpijski, www.olimpijski.pl [dostęp 2017-11-24] (pol.).
  6. Bialynicki-Birula - Olympic - International Ice Hockey Federation IIHF, sochi2014.iihf.com [dostęp 2017-11-24].
  7. HOME, www.nekrologi-online.pl [dostęp 2018-09-11] (pol.).
  8. Pogrzeb Krzysztofa Biruli-Białynieckiego | ŁKSFANS.PL, lksfans.pl [dostęp 2017-11-24] (pol.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]