Krzysztof Ciechanowiecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: inne osoby o tym nazwisku.

Krzysztof Stanisław Ciechanowiecki herbu Dąbrowa (zm. 1655) – wojewoda miński w 1655 roku, kasztelan mścisławski w 1653, starosta mścisławski w latach 1650–1653, sędzia ziemski mścisławski w 1644, stolnik mścisławski w 1644, podstoli mścisławski w 1622, dworzanin Jego Królewskiej Mości w 1634, wójt mścisławski[1].

Dąbrowa Ciechanowieckich

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Andrzeja z Miednicy i Łuszniewa oraz Bohdany z książąt Mścisławskich. Pochodził z wpływowej w województwie mścisławskim średnioszlacheckiej rodziny skoligaconej z potomkami dawnych kniaziów, byłych władców księstw na pograniczu litewsko-rosyjskim. W młodości służył wojskowo pod hetmanem Janem Karolem Chodkiewiczem. Później zajął się działalnością polityczną, czyli jak wówczas mówiono, został statystą.

Prawdopodobnie jego pierwszą godnością był urząd ziemski podstolego w rodzinnym województwie (1627]. W tym samym roku ożenił się z księżną Antonelą Drucką-Horską wywodzącą się z udzielnych książąt Drucka. W 1644 został stolnikiem, a niedługo potem awansował na sędziego ziemskiego mścisławskiego. W tym czasie współpracował z podkanclerzym litewskim Kazimierzem Leonem Sapiehą, który posługiwał się znaczącym w województwie szlachcicem podczas walk frakcyjnych na sejmikach ziemskich.

W drugiej połowie lat 40. Trybunał Litewski skazał Krzysztofa Ciechanowieckiego na banicję. Nie jest jasne, co było przyczyną takiego wyroku. Z dużym prawdopodobieństwem można przypuszczać, że był on pokłosiem tzw. incydentu trubeckiego, w którym Ciechanowiecki wziął udział po stronie króla Władysława IV i próbował latem 1645 na polecenie podkanclerzego Sapiehy zmusić przeciwników do wydania Trubecka Rosjanom. Świadczyłoby o tym również to, że wyrok nie został wykonany i nie zahamował kariery sędziego ziemskiego. Egzekucja należała do starostów, urzędników najbardziej zależnych od króla.

W 1648 Ciechanowiecki został wybrany posłem na konwokację po śmierci Władysława IV i tym samym wypłynął na szersze wody ówczesnej polityki. Wraz z dwoma synami brał udział w elekcji Jana Kazimierza. W 1653 był posłem na sejm, w trakcie którego król nadał mu 22 marca kasztelanię mścisławską. W tym i w następnym roku był jednym z komisarzy w komisji zajmującej się regulacją zaległych wypłat wojsku litewskiemu. W 1654 roku został wojewodą mińskim. Na sejmie nadzwyczajnym 1654 roku wyznaczony z Senatu komisarzem do zapłaty wojsku Wielkiego Księstwa Litewskiego[2].

Działalność polityczna przyniosła Ciechanowieckiemu również wymierne korzyści majątkowe. Oprócz starostwa mścisławskiego zgromadził kilka starostw niegrodowych (dzierżaw królewszczyzn): chosławskie, michałowskie, poradnińskie, radomelskie. W połączeniu z dobrami będącymi własnością wojewody: Paczkowem w województwie mścisławskim i Siołem w województwie witebskim (nabytym w 1654) stanowiło to już znaczną fortunę, dającą podstawy do ugruntowania pozycji rodziny przynajmniej na następne pokolenie.

Krzysztof Ciechanowiecki miał 5 synów: Mikołaja Waleriana, Samuela Kazimierza, Albrechta Konstantego, Michała i Dominika Władysława.

Zmarł w 1655 roku.

Literatura uzupełniająca[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Metryka Litewska. Rejestry podymnego Wielkiego Księstwa Litewskiego. Województwo smoleńskie 1650 r., pod redakcją Andrzeja Rachuby ; opracowali Stanisław Dumin i Andrzej Rachuba, Warszawa 2009, s. 69.
  2. Volumina Legum, t. IV, Petersburg 1860, s. 216.