Krzysztof Gonciarz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Krzysztof Gonciarz
Ilustracja
Krzysztof Gonciarz w trakcie spotkania z fanami w Teatrze 6. Piętro w Warszawie, październik 2016
Data i miejsce urodzenia 19 czerwca 1985
Kraków
Zawód, zajęcie twórca internetowy
Narodowość polska
Alma Mater Uniwersytet Jagielloński
Strona internetowa
Krzysztof Gonciarz
Serwis YouTube
Gatunek wideoblog
Lata aktywności od 2011
Liczba wyświetleń 227 mln[1]
Liczba obserwujących 1 mln[1]
Język polski
Strona internetowa
Zapytaj Beczkę
Serwis YouTube
Gatunek rozrywkowy
Prowadzący Krzysztof Gonciarz
Lata aktywności od 2011
Liczba wyświetleń 189 mln[2]
Liczba obserwujących 0,9 mln[2]
Język polski
Strona internetowa
TheUwagaPies
Serwis YouTube
Prowadzący Krzysztof Gonciarz,
Kasia Mecinski
Lata aktywności 2014–2019
Liczba wyświetleń 18 mln[3]
Liczba obserwujących 0,2 mln[3]
Język angielski
Strona internetowa

Krzysztof Jan Gonciarz (ur. 19 czerwca 1985 w Krakowie[4]) – polski wideobloger, publicysta, autor książek, artysta wizualny, przedsiębiorca i animator kultury. Autor kanałów wideoblogowych Zapytaj Beczkę oraz Krzysztof Gonciarz w serwisie YouTube, współtwórca (wraz z Katarzyną Męcińska) kanału TheUwagaPies. Były dziennikarz portalu Gry-Online[5].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Edukacja i działalność dziennikarska[edytuj | edytuj kod]

Absolwent II Liceum Ogólnokształcącego im. Króla Jana III Sobieskiego w Krakowie oraz Wydziału Kulturoznawstwa Uniwersytetu Jagiellońskiego[6]. Jego pierwsze sukcesy zawodowe to m.in. udział w tworzeniu oficjalnego spolszczenia gry Baldur’s Gate 2 czy praca w internetowej telewizji tvgry.pl[6]. Pracę dla Gry-Online zakończył pod koniec 2012 roku[7]. Dubbingował postać „Stuart Zurg” w grze „Ratchet & Clank: Załoga Q”[8].

Na początku 2016 roku nawiązał współpracę reklamową z firmą Intel promującą procesory tej firmy. W ramach projektu pt. Sztuka Składania Historii nagrał 4 filmy w kilku wybranych miejscach w Azji – „Więcej niż jedno życie” (Hongkong), „Gdybyś był Japończykiem” (Tokio), „48 godzin wspomnień” (Seul) i „Krok pierwszy” (Tajwan). Oprócz tego zostały nagrane także materiały „making of” z serii, w których opowiadał o tworzeniu scenariuszy do filmów, a także udzielał rad na temat montażu filmów[9].

W 2016 roku założył konto na portalu crowdfundingowym Patronite[10]. Przez pewien czas był tam najchętniej wspieranym twórcą (ponad 20 tys. zł miesięcznie). Zebrane środki przeznaczył na zrealizowanie minifilmu dokumentalnego o japońskim lesie samobójców Aokigahara.

W lutym 2018 roku we współpracy ze stacją telewizyjną Eurosport w trakcie zimowych igrzysk olimpijskich w Pyeongchangu stworzył serie filmów, pokazujących kulisty tego wydarzenia sportowego[11].

12 lipca 2019 odbył się wernisaż wystawy jego autorstwa w Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej „Manggha” w Krakowie zatytułowanej „Tokio 24”[12]. Na wystawę składały się 20 minutowy film ukazujący cykl dobowy w Tokio, sala „mikrozachwytów” oraz sala neonów[13]. Wystawa była dostępna w muzeum do 29 września 2019 roku[14] i stała się najpopularniejszą ekspozycją w jego dotychczasowej historii[15].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Od 2014 roku Krzysztof Gonciarz mieszka w Japonii, w tokijskiej dzielnicy Shibuya[16]. W pierwszym roku pobytu w tym kraju założył firmę Tofu Media, zajmującą się produkcją materiałów wideo na zlecenie. W 2018 roku założono jej polski oddział[17].

Amatorsko uprawia bieganie. Wziął udział w czterech maratonach – dwukrotnie w londyńskim (2018 i 2019), a także raz w nowojorskim (2017) i warszawskim (2018). 6 maja 2018 roku, Gonciarz uczestniczył w charytatywnym biegu Wings for Life World Run, gdzie przebiegł 19,4 km[18][19].

Starty Krzysztofa Gonciarza w biegach maratońskich
Data Miejsce Czas Pozycja Nr startowy
5 listopada 2017 Stany Zjednoczone Nowy Jork 3:56:07[20] 12 199 38338
22 kwietnia 2018 Wielka Brytania Londyn 4:11:38[21] 8 868 55295
30 września 2018 Polska Warszawa 4:42:17[22] 5 006 5555
28 kwietnia 2019 Wielka Brytania Londyn 3:53:42[23] 9 112 58378

Publikacje książkowe[edytuj | edytuj kod]

  • Wybuchające Beczki – zrozumieć gry wideo (2011)[24]
  • U Mad? The Internet’s Guide to Idiots (2012)[25]
  • WebShows: Sekrety Wideo w Internecie (2012)[26][27]
  • Rozum i Godność Człowieka (2019)[28]

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

  • Traveler 2015 w kategorii „Podróżnik Online” przyznana przez polską edycję magazynu National Geographic Traveler (2016)[29].
  • Dwie nagrody Grand Video Awards 2016: w kategorii Wideotutorial za film „Jak zostać youtuberem [Sztuka Składania Historii]”, oraz w kategorii Lifestyle za film „Więcej niż JEDNO ŻYCIE” (2016)[30]
  • Nagroda Smart TV Award oraz Audio Network przyznana przez Samsunga (2016)[31].
  • Nagroda Specjalna „Korony Równości” przyznana przez Kampanię Przeciw Homofobii za zaangażowanie w walkę o równe prawa dla społeczności LGBTQI (2020)[32][33][34]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Krzysztof Gonciarz, YouTube [dostęp 2020-04-05] (pol.).
  2. a b Zapytaj Beczkę, YouTube [dostęp 2020-04-05] (pol.).
  3. a b TheUwagaPies, YouTube [dostęp 2020-04-05] (pol.).
  4. Krzysztof Gonciarz, Filmweb [dostęp 2017-06-13] (pol.).
  5. Zbigniew Jankowski: Czy Krzysztof Gonciarz opuszcza branżę gier? (pol.). Eurogamer, 2012-12-06. [dostęp 2017-07-21].
  6. a b Dawniej #Krzysztof Gonciarz – vStars.pl, vstars.pl, 24 kwietnia 2015 [dostęp 2017-06-13] (pol.).
  7. archiwalne forum dyskusyjne gryonline.pl, 30 listopada 2012 [dostęp 2019-04-27].
  8. Ratchet & Clank: Załoga Q / Ratchet & Clank: Full Frontal Assault, Filmweb [dostęp 2017-06-13] (pol.).
  9. Intel promuje się „sztuką składania historii” z youtuberem Krzysztofem Gonciarzem (pol.). wirtualnemedia.pl, 2016-01-22. [dostęp 2017-08-28].
  10. Łukasz Kotkowski: Sceptykom, mówiącym o liczeniu na życzliwość w kraju cebuli, zamknęliśmy wczoraj usta – mówi nam Krzysztof Gonciarz (pol.). Spider’s Web, 2016-05-26. [dostęp 2017-08-28].
  11. Krzysztof Gonciarz będzie relacjonował zimową olimpiadę we współpracy z Eurosportem, www.wirtualnemedia.pl, 16 stycznia 2018 [dostęp 2020-05-14] (pol.).
  12. Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha – Tokio 24, manggha.pl [dostęp 2019-07-13] (pol.).
  13. Dominik Durejko, Krzysztof Gonciarz – TOKIO 24 [fotorelacja], Kulturalne Media, 11 lipca 2019 [dostęp 2019-07-13] (pol.).
  14. Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha – Tokio 24, manggha.pl [dostęp 2020-05-05] (pol.).
  15. Rekordowa popularność wystawy Krzysztofa Gonciarza, apynews.pl [dostęp 2020-05-05] (pol.).
  16. Krzysztof Majak: Japonia – „futurystyczny” kraj... rodem z lat 80-tych. Gonciarz: Współczesna “japońska technologia” to iPhone’y (pol.). natemat.pl, 2015-02-28. [dostęp 2017-08-28].
  17. Krzysztof Gonciarz otwiera polską filię swojego japońskiego studia Tofu Media [dostęp 2018-11-14] (pol.).
  18. Gonił mnie Adam Małysz!. Krzysztof Gonciarz 2018-05-07. [dostęp 2018-05-08].
  19. Krzysztof Gonciarz wziął udział w poznańskiej edycji Wings for Life, „epoznan.pl” [dostęp 2018-05-08] (ang.).
  20. New York Road Runners Official Race Results, results.nyrr.org [dostęp 2018-04-25].
  21. Virgin Money London Marathon 2018, results-2018.virginmoneylondonmarathon.com [dostęp 2018-04-25].
  22. STS-TIMING.PL – WYNIKI ONLINE, sts-timing.pl [dostęp 2018-10-02].
  23. Virgin Money London Marathon 2019: MR Krzysiek Gonciarz | Result, Mika timing, 28 kwietnia 2019 [dostęp 2019-04-28].
  24. Wybuchające Beczki, goodreads.com [dostęp 2018-05-08].
  25. U Mad? The Internet's Guide to Idiots, goodreads.com [dostęp 2018-05-08].
  26. Krzysztof Gonciarz w bazie lubimyczytać.pl. [dostęp 2017-09-04].
  27. WebShows, goodreads.com [dostęp 2018-05-08].
  28. Rozum i Godność Człowieka, rigcz.co [dostęp 2019-11-24].
  29. Zwycięzcy konkursu Travelery 2015, „Onet Podróże”, 21 maja 2016 [dostęp 2017-06-13] (pol.).
  30. Krzysztof Gonciarz zdobył najwięcej nagród na Grand Video Awards 2016, Press.pl [dostęp 2017-06-13] (pol.).
  31. Krzysztof Gonciarz: Youtuber ma więcej niż jedno życie, Press.pl [dostęp 2017-06-13] (pol.).
  32. Kampania Przeciw Homofobii przyznała Korony Równości za wspieranie społeczności LGBT+. noizz.pl, 28 września 2020. [dostęp 2 października 2020].
  33. Mateusz Witczak: Korony Równości. Kilka pokoleń przeciw homofobii. polityka.pl, 28 września 2020. [dostęp 2 października 2020].
  34. Magdalena Chrzczonowicz, Agata Szczęśniak: OKO.press z Koroną Równości! Nagrodzono też Wandę Traczyk-Stawską, Agnieszkę Dziemianowicz-Bąk, Atlas Nienawiści. OKO.press, 27 września 2020. [dostęp 2 października 2020].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]