Krzysztof Kocel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Krzysztof Kocel
Data i miejsce urodzenia 12 października 1950
Wrocław
Ambasador RP w Kambodży
Okres od 2 marca 1992
do 1994
Następca Grzegorz Przysiężny
Ambasador RP w Wietnamie
Okres od 1994
do 1997
Poprzednik Mirosław Gajewski
Następca Wiesław Scholz
Ambasador RP przy Radzie Europy
Okres od 10 września 2001
do 10 października 2005
Poprzednik Marcin Rybicki
Następca Piotr Świtalski
Ambasador RP przy UNESCO
Okres od 2009
do 16 sierpnia 2013
Poprzednik Maria Wodzyńska-Walicka
Następca likwidacja placówki

Krzysztof Józef Kocel (ur. 12 października 1950 we Wrocławiu) – polski prawnik, wykładowca akademicki, dyplomata. Ambasador w Kambodży (1992–1994), Wietnamie (1994–1997), przy Radzie Europy (2001–2005) i UNESCO (2009–2013)[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Łódzkim, gdzie w 1970 rozpoczął pracę w Katedrze Prawa Międzynarodowego i Stosunków Międzynarodowych. W 1984 uzyskał stopień doktora nauk prawnych w zakresie prawa humanitarnego na podstawie pracy Zakres zastosowania międzynarodowego prawa humanitarnego w konfliktach niemiędzynarodowych[2].

Redaktor naczelny Wiadomości Dnia (1990–1991). W 1991 rozpoczął pracę w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów jako dyrektor Departamentu Integracji Europejskiej. Rok później dołączył do służby zagranicznej, specjalizując się w dyplomacji wielostronnej. Pełnił m.in. funkcje ambasadora w Kambodży (1992–1994), Wietnamie (1994–1997), przy Radzie Europy (gdzie w 2005 był odpowiedzialny za organizację w Polsce III szczytu Rady Europy) i UNESCO, zastępcy dyrektora Departamentu Afryki, Azji, Australii i Pacyfiku (1997–1998) oraz dyrektora Departamentu Instytucji Europejskich i Polityki Regionalnej (1998–2001)[3]. Reprezentant ad hoc Polski przy licznych organizacjach międzynarodowych (np. Radzie Państw Morza Bałtyckiego i Inicjatywie Środkowoeuropejskiej)[4][5]. W 2017 przeszedł na emeryturę.

Żonaty, ma syna. Posługuje się angielskim, francuskim i rosyjskim[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zapis przebiegu posiedzenia Komisji Spraw Zagranicznych /nr 113/, orka.sejm.gov.pl, 2 lipca 2009 [dostęp 2019-06-28].
  2. Nowa Nauka Polska, nauka-polska.pl [dostęp 2017-09-22] (pol.).
  3. Barbara Wizimirska (red.), Rocznik Polskiej Polityki Zagranicznej, Warszawa: Polski Instytut Spraw Międzynarodowych, 2004, s. 353, ISSN 1230-4794.
  4. a b CV_Kocel, www.coe.int [dostęp 2017-09-22] [zarchiwizowane z adresu 2014-06-07].
  5. Protokół posiedzenia Komisji Spraw Zagranicznych /nr 156/ Biuletyn nr: 4227/III, orka.sejm.gov.pl, 24 maja 2001 [dostęp 2019-07-21].