Krzysztof Kopczyński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Krzysztof Kopczyński
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 21 maja 1959
Warszawa
Zawód filmowiec, wykładowca akademicki
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Krzysztof Kopczyński (ur. 21 maja 1959 w Warszawie) – polski filmowiec, wykładowca uniwersytecki.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pracuje w Zakładzie Retoryki i Mediów Instytutu Polonistyki Stosowanej Uniwersytetu Warszawskiego. Jest właścicielem firmy Eureka Media, założonej w 1997. Reżyser dokumentów Kamienna cisza i Dybuk. Rzecz o wędrówce dusz[1]. Opublikował książki i artykuły dotyczące kultury polskiej XIX wieku i współczesnej oraz mediów. Wyprodukował ponad 70 filmów, które były pokazywane w kilkudziesięciu krajach i zdobyły wiele nagród festiwalowych. Członek Europejskiej Akademii Filmowej, Polskiej Akademii Filmowej, European Documentary Network, Stowarzyszenia Filmowców Polskich i Międzynarodowego Stowarzyszenia „Przyszłość Mediów” (w latach 2002-2008 prezes). Certyfikowany coach – członek International Coaching Community. Laureat odznaki „Zasłużony Działacz Kultury” za działalność w niezależnym ruchu wydawniczym (2002). Stypendysta Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2010). Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2012).

W 1978 ukończył VI LO im. Reytana w Warszawie[2]. W latach 1980-1981 przewodniczący Samorządu Studentów Polonistyki UW i redaktor miesięcznika studentów UW „Głos Wolny Wolność Ubezpieczający”[2]. W 1983 ukończył z wyróżnieniem studia na Wydziale Polonistyki UW. W 1993 obronił doktorat pod kierunkiem prof. Marii Janion[2]. W latach 1984-89 był współpracownikiem i redaktorem podziemnego Wydawnictwa CDN, zaś w 1989 współzałożycielem i wydawcą miesięcznika „Ex Libris”[2]. Od 1992 do 1994 pełnił funkcję dyrektora generalnego Fundacji Pomocy Bibliotekom Polskim[2]. W latach 1995-1996 związany był z redakcją czasopisma „Arka[2].

W latach 1998-2002 sprawował funkcję radnego w Józefowie[2]. Od roku 2000 do 2006 pełnił rolę eksperta w dziedzinie literatury w teleturnieju „Wielka gra[2]. W latach 2006-2011 ekspert Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej. W latach 2013-2018 był opiekunem Teatru Polonistyki im. Eligiusza Szymanisa, zaś w latach 2015-2018 opiekunem Klubu Filmowego im. Jolanty Słobodzian[2]. W 2017 został laureatem Nagrody im. Beaty Pawlak za 2017 rok na najlepszą publikację na temat innych kultur, religii i cywilizacji za książkę Dybuk. Opowieść o nieważności świata (Warszawa 2017, wspólnie z Anną Sajewicz). Również w 2017 uzyskał stopień doktora habilitowanego sztuk filmowych na Wydziale Reżyserii Filmowej i Telewizyjnej Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi[2].

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Lista filmów nakręconych lub wyprodukowanych przez Krzysztofa Kopczyńskiego[1]:

  • 2016 – 303 – koproducent
  • 2015 – Dybuk. Rzecz o wędrówce dusz – reżyser, scenariusz, producent, zdjęcia dodatkowe
  • 2013 – Wszystko jest możliwe – producent
  • 2012 – Osiedle – producent
  • 2011 – Ostatnia generacja – producent
  • 2010 – Świetlik – producent
  • 2010 – Planeta Kirsan – w ROSJA – POLSKA. NOWE SPOJRZENIE II EDYCJA – producent
  • 2009 – Las – producent
  • 2009 – Ting Ting odkrywa Polskę – reżyseria, scenariusz, producent
  • 2009 – Bezrobotni w ROSJA – POLSKA. NOWE SPOJRZENIE – producent
  • 2009 – Warszawa do wzięcia – producent
  • 2009 – 17 sierpnia – producent
  • 2008 – Sztuka milczenia – producent wykonawczy
  • 2008 – Długodystansowiec – producent
  • 2007-2008 – W stronę Polski – pomysł serii, producent wykonawczy
  • 2007 – W stronę świata – producent wykonawczy
  • 2007 – Pierwszy dzień, 52 procent w ROSJA – POLSKA. NOWE SPOJRZENIE – producent
  • 2007 – Latawce – producent
  • 2007 – Kamienna cisza – reżyseria, scenariusz, producent
  • 2007 – Borowiczek – producent
  • 2006 – Konstelacje – producent
  • 2005 – Bajka, 7 X Moskwa, Moskiewska żona, Zagórz. Przystanek końcowy, O prawdzie, Nasiona, Bielińskiego 6, Mój Kieślowski, Elektryczka, Sacrum w ROSJA – POLSKA. NOWE SPOJRZENIE – producent
  • 2005 – Obcey – producent
  • 2005 – Cud nad Wisłą – producent
  • 2004 – Dzieci z Leningradzkiego – współpraca przy realizacji
  • 2004 – Prorok w teatrze – producent
  • 2004 – Al. Albertowi Mayslesowi z uznaniem – scenariusz, producent
  • 2003 – Warszawa. Spojrzenie ze wschodu – scenariusz, producent wykonawczy
  • 2003 – Moja Warszawa – producent wykonawczy
  • 2003 – Ja, Gombro – producent wykonawczy
  • 2003 – Deyna – producent wykonawczy
  • 2002 – Słowa i znaki – producent wykonawczy
  • 2000 – Znaki – producent wykonawczy
  • 2000 – Zbig – producent
  • 2000 – Jasnowidz- producent
  • 1999 – Jerzy Grotowski. Próba portretu – producent wykonawczy
  • 1999 – Andrzej Seweryn. Aktor – Acteur – producent wykonawczy
  • 1999 – 24 dni – producent
  • 1997 – Zamień mnie w długiego węża – producent wykonawczy
  • 1997 – Portret w przestrzeni. Tadeusz Wybult – scenograf – producent
  • 1997 – Ciężar nieważkości – producent wykonawczy
  • 1992 – Suplement do filmu ’Kot. Wspomnienie o Konstantym Jeleńskim’ - scenariusz
  • 1992 – Kot. Wspomnienie o Konstantym Jeleńskim – współpraca realizatorska, scenariusz

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Nagrody filmowe[3]
  • 2017 – Dybuk. Rzecz o wędrówce dusz Wyróżnienie Dyrektora Festiwalu Filmów Dokumentalnych Kino z Duszą
  • 2016 – Dybuk. Rzecz o wędrówce dusz Special Jury Mention for Feature Documentary, Dada Saheb Phalke Film Festival
  • 2016 – Dybuk. Rzecz o wędrówce dusz Nominacja do Nagrody za Najlepszą Reżyserię Zagranicznego Filmu Dokumentalnego, Nice International Film Festival South of France
  • 2016 – Dybuk. Rzecz o wędrówce dusz Warszawski Feniks – Nagroda Specjalna im. Antoniego Marianowicza dla Najlepszego Filmu Polskiego, Międzynarodowy Festiwal Filmowy „Żydowskie Motywy”
  • 2016 – Dybuk. Rzecz o wędrówce dusz Nagroda w konkursie pełnometrażowych filmów dokumentalnych, Near Nazareth Festival
  • 2016 – Dybuk. Rzecz o wędrówce dusz Nagroda w kategorii „Konflikt”, Moscow Jewish Film Festival
  • 2015 – Dybuk. Rzecz o wędrówce dusz Srebrny Lajkonik dla Reżysera Najlepszego Filmu Dokumentalnego, Krakowski Festiwal Filmowy
  • 2015 – Dybuk. Rzecz o wędrówce dusz Rekomendacja Krakowskiego Festiwalu Filmowego do Europejskiej Nagrody Filmowej
  • 2015 – Dybuk. Rzecz o wędrówce dusz Nagroda Międzynarodowej Federacji Krytyków Filmowych FIPRESCI, Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Odessie
  • 2015 – Dybuk. Rzecz o wędrówce dusz Nominacja do Nagrody „Lepziger Ring”, DOK Leipzig
  • 2008 – 52 procent w cyklu ROSJA – POLSKA. NOWE SPOJRZENIE Pampeluna (Międzynarodowy Festiwal Filmów Dokumentalnych "Punto de Vista") Nagroda Główna dla najlepszego filmu krótkometrażowego (wspólnie z Rafałem Skalskim)
  • 2008 – Kamienna cisza, Neubrandenburg-Szczecin (Europejski Festiwal Filmowy dokumentART) III Nagroda
  • 2008 – Kamienna cisza Łódź (Festiwal Filmów o Rodzinie) I Nagroda
  • 2008 – Latawce Locarno (Międzynarodowy Festiwal Filmowy) Nagroda Tygodnia Krytyki Filmowej (wspólnie z Beatą Dzianowicz)
  • 2008 – Kamienna cisza, Kraków (Krakowski Festiwal Filmowy – Konkurs Krajowy) Dyplom Honorowy
  • 2008 – Kamienna cisza Kijów (Ukrainian Context – Human Rights Documentary Film Days) Nagroda Specjalna Jury
  • 2008 – Kamienna cisza Guia de Isora (Międzynarodowy Festiwal Filmów Dokumentalnych "MiradasDoc") Nagroda za najlepszy debiut reżyserski
  • 2008 – Kamienna cisza Ann Arbor (Festiwal Filmu Polskiego) Nagroda Publiczności
  • 2007 – Nagroda (rzeźba Bronisława Chromego) dla najlepszego producenta polskich filmów krótkometrażowych i dokumentalnych na 47. Krakowskim Festiwalu Filmowym
  • 2007 – Kamienna cisza Lipsk (Międzynarodowy Festiwal Filmów Dokumentalnych i Animowanych) Nagroda Jury Ekumenicznego
  • 2007 – Kamienna cisza Chicago (Międzynarodowy Festiwal Filmu Dokumentalnego) Nagroda "Sky is the Limit" w kategorii "Work in progress"
  • 2006 – Nasiona w cyklu ROSJA – POLSKA. NOWE SPOJRZENIE Laur, Narodowa (Rosyjska) Nagroda Filmowa w kategorii: najlepszy krótkometrażowy film autorski (wspólnie z Wojciechem Kasperskim i Szymonem Lenkowskim)
  • 2006 – Nasiona w cyklu ROSJA – POLSKA. NOWE SPOJRZENIE Laur, Narodowa (Rosyjska) Nagroda Filmowa nominacja w kategorii: najlepszy krótkometrażowy niefabularny film telewizyjny (wspólnie z Wojciechem Kasperskim)
  • 2006 – Nagroda (rzeźba Bronisława Chromego) dla najlepszego producenta polskich filmów krótkometrażowych i dokumentalnych na 46. Krakowskim Festiwalu Filmowym
Inne nagrody[3]
  • Nagroda im. Wacława Borowego za działalność w studenckim ruchu naukowym (trzykrotnie 1978-1882)
  • Honorowe Wyróżnienie „Solidarności” Wydawców za opracowanie wyboru publicystyki rozproszonej Czesława Miłosza „Poszukiwania” (Wydawnictwo CDN, Warszawa 1985) 1985
  • Nagrody Rektora Uniwersytetu Warszawskiego (czterokrotnie 1983-2018)
  • Nagroda im. Beaty Pawlak za książkę „Dybuk. Opowieść o nieważności świata” (wspólnie z Anną Sajewicz) 2017
Odznaczenia[3]

Wydane książki[edytuj | edytuj kod]

Książki autorstwa lub pod redakcją Krzysztofa Kopczyńskiego[4]:

  • 2016 – Dybuk. Opowieść o nieważności świata, Agora, Warszawa, ​ISBN 978-83-268-2548-4​ (wspólnie z Anną Sajewicz)
  • 2003 – Od romantyzmu ku erze nowych mediów; Wydawnictwo Austeria, Kraków, ​ISBN 83-89129-35-3
  • 2002 – Przyszłość Mediów. Almanach. Z. 1: Materiały z konferencji „Czy media publiczne w Europie Środkowo-Wschodniej mają przyszłość/The public media in Central and Eastern Europe. Do they have a future”, Warszawa, ​ISBN 83-918432-0-3​ (redakcja – wspólnie z Dorotą Roszkowską)
  • 1994 – Mickiewicz i jego czytelnicy. O recepcji wieszcza w zaborze rosyjskim w latach 1831-1855; Wydawnictwo Semper, Warszawa, ​ISBN 83-85810-32-3
  • 1990 - Język Cypriana Norwida. Materiały z konferencji zorganizowanej przez Pracownię Słownika Języka Norwida w dniach 4-6 listopada 1985 roku, Warszawa, ​ISBN 83-230-0269-X​ (redakcja - wspólnie z Jadwigą Puzyniną)
  • 1990 – Przed przystankiem Niepodległość. Paryska „Kultura” i kraj w latach 1980-1989, Warszawa, Biblioteka „Więzi”, ​ISBN 83-85124-48-9
  • 1988 – Marek Hłasko, Piękni, dwudziestoletni, Wydawnictwo CDN (opracowanie i wstęp pod pseudonimem Konrad Piwnicki)
  • 1985 – Czesław Miłosz, Poszukiwania. Wybór publicystyki rozproszonej, Wydawnictwo CDN (wybór, redakcja i wstęp pod pseudonimem Konrad Piwnicki)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Filmografia. Eureka Media. [dostęp 2019-10-30].
  2. a b c d e f g h i j Życiorys. Eureka Media. [dostęp 2019-10-30].
  3. a b c Nagrody. Eureka Media. [dostęp 2019-10-30].
  4. Publikacje. Eureka Media. [dostęp 2019-10-30].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]