Krzysztof Stec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Krzysztof Stec (ur. 27 stycznia 1948 w Lublinie) - polski kolarz szosowy i przełajowy, mistrz Polski w przełajach i drużynowym wyścigu szosowym, reprezentant Polski.

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

Był zawodnikiem Spójni Lublin i Legii Warszawa. W 1967 został przełajowym mistrzem Polski, w 1968 wywalczył w przełajach wicemistrzostwo Polski. Dwukrotnie zdobywał mistrzostwo Polski w szosowym wyścigu drużynowym (1968, 1969 - w obu startach z Legią - jego trenerem był wówczas Andrzej Trochanowski). W 1968 wywalczył też brązowy medal torowych mistrzostw Polski w indywidualnym wyścigu na 4000 m na dochodzenie.

Trzykrotnie reprezentował Polskę na mistrzostwach świata. W 1967 startował w indywidualnym wyścigu szosowym, z którego jednak wycofał się w trakcie zawodów. W 1969 zajął czwarte, a w 1970 szóste miejsce w szosowym wyścigu drużynowym. Trzykrotnie wystąpił w Wyścigu Pokoju (1969 - 14 m., 1970 - 32 m. i wygrany etap, 1971 - 44 m.). W 1969 wygrał jeden z etapów Tour de Pologne, a w jego klasyfikacji końcowej zajął 6 miejsce.

Był rezerwowym polskiej drużyny w wyścigu na 100 km na Igrzyskach w Monachium (1972).

W 1970 został wybrany najlepszym sportowcem Lubelszczyzny w Plebiscycie "Kuriera Lubelskiego".

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bogdan Tuszyński Złota księga kolarstwa polskiego, wyd. Polska Oficyna Wydawnicza "BGW", Warszawa 1995