Krzywda (województwo lubelskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy wsi w województwie Lubelskim. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Krzywda
Krzywda
Państwo  Polska
Województwo lubelskie
Powiat łukowski
Gmina Krzywda
Liczba ludności (2011) 1690[1][2]
Strefa numeracyjna 25
Kod pocztowy 21-470[3]
Tablice rejestracyjne LLU
SIMC 0677180[4]
Położenie na mapie gminy Krzywda
Mapa lokalizacyjna gminy Krzywda
Krzywda
Krzywda
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Krzywda
Krzywda
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Krzywda
Krzywda
Położenie na mapie powiatu łukowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu łukowskiego
Krzywda
Krzywda
Ziemia51°47′40″N 22°12′07″E/51,794444 22,201944

Krzywdawieś w Polsce położona nad Małą Bystrzycą w województwie lubelskim, w powiecie łukowskim, w gminie Krzywda (jest siedzibą gminy)[4][5].

Wieś składa się z dwóch zasadniczych części rozdzielonych bagnistą doliną Małej Bystrzycy:

  • starszej, północno-zachodniej, istniejącej od XV w., związanej z dawną siedzibą dziedziców
  • nowszej, południowo-wschodniej, powstałej pod koniec XIX w. po wybudowaniu linii kolejowej 26 ŁukówRadom.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś została założona na tzw. surowym korzeniu w roku 1588 przez Jana Czyszkowskiego, syna cześnika liwskiego[6].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa siedleckiego.

W roku 1939 w czasie działań obronnych w rejonie Krzywdy operowała Samodzielna Grupa Operacyjna „Polesie” gen. Franciszka Kleeberga, a w istniejącym do dziś budynku stacji znajdował się tymczasowy sztab. W latach 1943, 1944 okolice Krzywdy były terenem działania partyzantki radzieckiej i polskiej (oddział Serafima Pawłowicza Aleksiejewa, pseud. Serafim) – miały tu miejsce akcje wykolejania niemieckich transportów wojskowych[7]. Z Krzywdy pochodziła odznaczona Orderem Virtuti Militari Jadwiga Holnicka-Szulc.

W latach 70. XX w. tuż przy skrzyżowaniu drogi stanowiącej główną oś miejscowości z torami kolejowymi ówczesna Gminna Spółdzielnia „Samopomoc Chłopska” wzniosła budynek kompleksu handlowego składający się z kilku połączonych pawilonów. W zamierzeniu miały być tam dostępne dla okolicznych rolników wszelkie produkty – spożywcze i przemysłowe.

Współczesność[edytuj | edytuj kod]

Wieś ma charakter rolniczo-usługowo-przemysłowy. Przemysł spożywczy i mineralny. Z trzech stron miejscowość otaczają lasy.

W północno-zachodniej części wsi znajduje się wybudowany w roku 1921 dworek. Przed II wojną światową należał do rodziny Holnickich-Szulców. W dworku obecnie mieści się Urząd Gminy a także filia Komisariatu Policji i Biblioteka Gminna, w parku przydworskim rosną trzy sosny wejmutki będące pomnikami przyrody oraz wiele innych cennych drzew.

W miejscowości znajdują się: Urząd Gminy, urząd pocztowy, bank spółdzielczy, ośrodek zdrowia, dom handlowy (i inne punkty handlowo-usługowe i gastronomiczne), placówka ochotniczej straży pożarnej, biblioteka gminna, posterunek policji, stacja benzynowa, rozdzielnia energetyczna, ujęcie wody głębinowej ze stacją uzdatniania i oczyszczalnia ścieków.

Placówki edukacyjne – przedszkole przy szkole podstawowej, Szkoła Podstawowa im. Marii Kownackiej, Liceum Ogólnokształcące dla Dorosłych. Obiekty rekreacyjne – boiska sportowe.

Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Matki Bożej Częstochowskiej w Radoryżu Kościelnym.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Portal polskawliczbach.pl
  2. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2018-06-20].
  3. Poczta Polska. Wyszukiwarka kodów pocztowych
  4. a b GUS. Wyszukiwarka TERYT
  5. Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  6. Henryk Szczęśniak. Wola Finkowa, czyli Fiukówka. „Puls Naszego Regionu”, s. 12‒13, 2003-07-11 (pol.). 
  7. Henryk Szczęśniak – Łuków i okolice. Informator turystyczny, Wojewódzki Ośrodek Informacji Turystycznej w Siedlcach, Wojewódzki Ośrodek Informacji Turystycznej w Lublinie, 1971.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]