Ksawery Gałęzowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ksawery Gałęzowski

Ksawery Gałęzowski (ur. 1832 w Lipowcu w guberni kijowskiej, zm. 22 marca 1907 w Paryżu) – polski lekarz, okulista i wynalazca tzw. metody Gałęzowskiego[1].

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Syn Franciszka i Antoniny z Szokalskich. Miał dwie siostry: Wiktorię i Eleonorę oraz brata Józefa (1834-1916). Żona Augusta z domu Tamberlik, była córką sławnego tenora Enrico Tamberlika. Jego stryj Seweryn Gałęzowski był lekarzem chirurgiem, działającym w Paryżu.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Kształcił się w Akademii Medyczno-Chirurgicznej w Petersburgu do 1858, następnie w Paryżu, gdzie się doktoryzował w 1865 roku. W Paryżu kształcił się u słynnego paryskiego okulisty Louisa-Auguste Desmarresa. Był jednym z najznakomitszych okulistów paryskich. W 1867 otworzył prywatną klinikę w Paryżu, która zdobyła światowy rozgłos. Był autorem nowych metod operacyjnych. W roku 1872 założył pierwsze we Francji czasopismo okulistyczne "Journal d'Ophtalmologie" (1872), a następnie "Recueil d'Ophtalmologie"[1]. Po śmierci stryja Seweryna w 1878 roku, przewodniczący Rady szkoły batiniolskiej. Udoskonalił podstawowy w okulistyce przyrząd służący do obserwacji dna oka - oftalmoskop[1].

Był czynnym członkiem Towarzystwa Paryskiego Lekarzy Polskich. Ogłosił kilkaset prac ze swojej specjalizacji. Wynalazł tzw. "metodę Gałęzowskiego" - nową, skuteczną metodę operacyjnego leczenia odwarstwienia siatkówki, która wówczas była chorobą nieuleczalną prowadzącą do ślepoty. Upowszechniła się ona dopiero 26 lat później kiedy ogłosił ją powtórnie szwajcarski okulista Jules Gonin, który obecnie jest uznawany za jej odkrywcę na zachodzie[1].

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • 1872 Traite des maladies des yeux[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]