Księstwo Bierutowskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Herzogtum Bernstadt (niem.)
Bernštatské knížectví (czes.)

Księstwo Bierutowskie
1412–1745
Flaga Księstwa Bierutowskiego
Flaga Księstwa Bierutowskiego
Stolica Bierutów
Ostatnia głowa państwa książę (ostatni) Karol Wirtemberski (książę oleśnicki)
podział Księstwa oleśnickiego 1412
Włączenie do Księstwa Oleśnickiego 1742

Księstwo Bierutowskie (niem. Herzogtum Bernstadt, czes. Bernštatské knížectví) – było księstwem śląskim z siedzibą w dzisiejszym Bierutowie na Dolnym Śląsku. Powstało przez oddzielenie od Księstwa Oleśnickiego. Początkowo znajdowało się we władaniu Piastów Śląskich, aż do wygaśnięcia Dynastii w 1492. W 1495 księstwa bierutowskie i oleśnickie znalazły się we władaniu Książąt Ziębickich z rodu Podiebradów. W 1647 Księstwo Bierutowskie przeszło pod panowanie Wirtembergów. W 1742 zostało włączone do Księstwa Oleśnickiego.

Książęta Bierutowscy[edytuj | edytuj kod]

Herb Piastów śląskich

Piastowie śląscy[edytuj | edytuj kod]

Wygaśnięcie linii, księstwo przechodzi pod władanie Czech

Podiebradowie[edytuj | edytuj kod]

Księstwo zostaje sprzedane, ponownie przejęte przez Podiebradów w 1604.

Ród Schindel[edytuj | edytuj kod]

  • Heinrich von Schindel, Książę Bierutowski 1574
  • Katarzyna von Schindel, Księżna Bierutowska od 1576
  • Jonas von Schindel, ostatni członek rodu von Schindel noszący tytuł Książę Bierutowski (do 1603)

Księstwo zostaje sprzedane i trafia ponownie do Podiebradów

Podiebradowie[edytuj | edytuj kod]

wygaśnięcie linii, księstwo przechodzi pod władanie Czech

Herb Wirtembergów oleśnickich

Wirtembergowie[edytuj | edytuj kod]

wygaśnięcie linii książąt bierutowskich, powrót ziem do księstwa oleśnickiego

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Hugo Weczerka: Handbuch der historischen Stätten: Schlesien, Kröner, Stuttgart, 1977, ​ISBN 3-520-31601-3​, str. 18–20, 594–552 , 602–603 oraz tablice genealogiczne. (niem.)
  • Rudolf Žáček: Dějiny Slezska v datech, Nakladatelství Libri, Prague, 2004, ​ISBN 80-7277-172-8​, str. 169, 410, 434–436 (czes.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]