Księstwo brzeskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Księstwo brzeskie
1311–1419
Herb Księstwa brzeskiego
Herb Księstwa brzeskiego
Stolica Brzeg
Typ państwa monarchia dziedziczna (księstwo)
Ostatnia głowa państwa książę (ostatni) Henryk VII z Blizną
Zależne od Królestwa Czech (od 1329)
podział Księstwa legnickiego 1311
Połączenie z Księstwem legnickim 1419
Religia dominująca katolicyzm
Mapa Księstwa brzeskiego

     księstwo brzeskie

Księstwo brzeskie (cz. Břežské knížectví, niem. Herzogtum Brieg) – historyczne piastowskie księstwo dzielnicowe na Dolnym Śląsku ze stolicą w Brzegu, powstałe w końcowym okresie rozbicia dzielnicowego w Polsce, zlokalizowane w ówczesnej (i obecnej) południowo-zachodniej Polsce. Zostało utworzone w 1311 poprzez wydzielenie z księstwa legnickiego na jego dotychczasowych wschodnich ziemiach. Przez cały okres istnienia pozostawało pod władzą dynastii Piastów.

Trudne położenie polityczne zmusiło w 1329 r. książąt do hołdu Czechom. W historii dochodziło do częstych podziałów i reunifikacji wspólnoty ziem brzeskiej i legnickiej.

Samodzielne księstwo brzeskie kontynuowane potem jako księstwo legnicko-wołowsko-brzeskie przestało istnieć wraz ze śmiercią ostatniego Piasta, księcia Jerzego IV Wilhelma w 1675 r. Było to ostatnie samodzielne księstwo na Śląsku.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]