Kuźma Andrianow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kuźma Andrianow
Kraj działania ZSRR
Data i miejsce urodzenia 28 grudnia 1904
Kondakowo, gubernia twerska
Data i miejsce śmierci 13 marca 1978
Moskwa
Specjalność: chemia
Odznaczenia
Złota Gwiazda Bohatera Pracy Socjalistycznej
Order Lenina Order Lenina Order Lenina Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru Pracy Order Czerwonej Gwiazdy Medal „Za Obronę Moskwy” Medal „Za ofiarną pracę w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945”

Kuźma Andrianowicz Andrianow (ros. Кузьма Андрианович Андрианов, ur. 28 grudnia 1904 we wsi Kondakowo w powiecie zubcowskim w guberni twerskiej (obecnie w rejonie zubcowskim w obwodzie twerskim), zm. 13 marca 1978 w Moskwie) – radziecki chemik, akademik Akademii Nauk ZSRR.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1926 skończył technikum pedagogiczne w Rżewie, a w 1930 Wydział Chemiczny Moskiewskiego Uniwersytetu Państwowego. Od 1929 do 1954 pracował we Wszechzwiązkowym Instytucie Elektrotechnicznym, jednocześnie od 1930 do 1933 wykładał w Moskiewskim Instytucie Garbarskim, 1933–1941 był wykładowcą Moskiewskiego Instytutu Chemiczno-Technologicznego, 1941–1959 wykładowcą Moskiewskiego Instytutu Energetycznego, a od 1946 do 1953 kierownikiem naukowym Wszechzwiązkowego Instytutu Materiałów Lotniczych[1]. W 1945 otrzymał stopień doktora nauk chemicznych, a w 1946 tytuł profesora. W 1954 zorganizował laboratorium związków krzemu Instytutu Związków Organicznych Akademii Nauk ZSRR, którym kierował do 1978. W 1953 został członkiem-korespondentem, a w 1964 akademikiem Akademii Nauk ZSRR. Został pochowany na Cmentarzu Nowodziewiczym.

Odznaczenia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

I inne.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]