Kultura Tasa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kultura Tasa (zwana również kulturą taską) – kultura neolityczna rozwijająca się w ostatniej ćwierci V tysiąclecia p.n.e. w górnym Egipcie.

Stanowisko eponimiczne w Dajr Tasa. Charakterystyczna dla tej kultury była szaroczarna i brązowoczerwona ceramika, a w szczególności brązowoczerwone puchary z białym wypełnieniem.

Ludność uprawiała pszenicę i jęczmień, łowiła ryby na haczyki kościane (w tym z kości słoniowej), również zbierała strusie jaja.

Pochówki w pozycji skurczonej, na boku, często w skórzanym całunie.

Kultura taska bywa utożsamiana ze wczesnym stadium kultury Badari.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Praca zbiorowa pod redakcją naukową Joachima Śliwy, 2005, Wielka Historia Świata Tom 2 Stary i Nowy Świat od „rewolucji” neolitycznej do podbojów Aleksandra Wielkiego, ss. 36-37, Oficyna Wydawnicza Fogra, ISBN 83-85719-83-0.
  2. Michel Brézillon, Encyklopedia kultur pradziejowych, WAiF, Warszawa, 1981, ISBN 83-221-0143-0

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]