Kumów Plebański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 51.03864°N 23.55342°E
- błąd 0 m
WD 51°2'42"N, 23°33'30"E
- błąd 1983 m
Odległość 152 m
Kumów Plebański
wieś
Ilustracja
Grób Wacława Rzewuskiego, pochowany na cmentarzu rzymskokatolickim w Kumowie Plebańskim
Państwo  Polska
Województwo  lubelskie
Powiat chełmski
Gmina Leśniowice
Liczba ludności (2011) 155[1]
Strefa numeracyjna 82
Kod pocztowy 22-121[2]
Tablice rejestracyjne LCH
SIMC 0104870
Położenie na mapie gminy Leśniowice
Mapa lokalizacyjna gminy Leśniowice
Kumów Plebański
Kumów Plebański
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kumów Plebański
Kumów Plebański
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Kumów Plebański
Kumów Plebański
Położenie na mapie powiatu chełmskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu chełmskiego
Kumów Plebański
Kumów Plebański
Ziemia51°02′19,10″N 23°33′12,31″E/51,038640 23,553420

Kumów Plebańskiwieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie chełmskim, w gminie Leśniowice[3][4][5].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa chełmskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 155 mieszkańców[1] i była jedenastą co do wielkości miejscowością gminy Leśniowice.

Części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Kumów Plebański[3][4][5]
SIMC Nazwa Rodzaj
0104886 Brzezinki część wsi
0104892 Plebania część wsi
0104900 Zagóra część wsi

Historia[edytuj | edytuj kod]

Do wieku XIX historia pisana była dla wsi Kumów - bowiem podział wsi na Kumów Majoracki i Kumów Plebański nastąpił po supresji dóbr kościelnych w latach 30. XIX wieku. Większą część dawnego klucza kumowskiego zabrano biskupom przyłączając folwark i tereny dawnej rezydencji do tak zwanych majoratów, stąd nazwa Kumów Majoracki. W 1876 r. poduchowny folwark Kumów to jest ziemię wraz z obszarem dawnego folwarku i rezydencji biskupów, na publicznej licytacji zakupił Karol von Schtralborn[6].

Pierwsze wzmianki o grodzie Kumów pochodzą z roku 1204 r. W latopisie pod rokiem 1205 - Rocznik hipacowski wspomniane są „wrota czerwieńskie” koło Komowa (Kumowa) i Uchań. W tym samym roczniku hipacowskim pod datą 1213 r. wyczytać można, że Daniło Romanowicz zajął Leszkowi Białemu „Uhrowesk, Wereszczyn, Stołpie i Kumów i wsiu ukrainu”. To jest tereny piastowskiej Ukrainy przyłączone do Polski przez Bolesława Chrobrego - patrz Grody Czerwieńskie. W 1417 roku wieś występuje jako Cumow. W tym samym roku król Władysław II Jagiełło dekretem z Nowego Korczyna nadał 700 ha ziemi w Kumowie jako beneficjum dla biskupa chełmskiego. Od czasów średniowiecznych była to letnia siedziba biskupów chełmskich, w I poł. XIX w. - lubelskich. Dobra skonfiskowane zostały przez Rosję w 1875 r. Później przeszły one w ręce rodziny Rzewuskich.

Po I wojnie światowej dobra zostały rozparcelowane pomiędzy włościan wsi: Sielec, Kumów Leszczany, Mołodutyn, Haliczany, Wolawce. Stawy zachowały się i przeszły we władanie Marka Gaja. Przy parafii zostało 99,72 ha ziemi i łąk. Dzierżawcami byli gospodarze[6].

Kościół[edytuj | edytuj kod]

Według Słownika geograficznego Królestwa Polskiego z roku 1883 „najpierwszy” kościół tutejszy z drzewa zbudował 1434 r. Jan Zaborowski biskup chełmski. W 1592 r. odbudował go Stanisław Gumaliński biskup chełmski. Następnie w 1696 odbudowany przez Wojciecha Kotkowskiego prboszcza Kumowa. Wreszcie w latach 1821–25 powstał nowy murowany kościół który wystawił biskup Skarszewski[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-10-17].
  3. a b TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 23.04.2015].
  4. a b Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013-02-15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 23.04.2015]. 
  5. a b KSNG: Wykaz urzędowych nazw miejscowości i ich części (pol.). opublikowany [w:] Dz.U. z 2013 r. poz. 200 ze zmianami w Dz.U. z 2015 r. poz. 1636. [dostęp 2018-01-06].
  6. a b Andrzej Wawryniuk: Leksykon miejscowości powiatu chełmskiego. Chełm: Starostwo Powiatowe w Chełmie, 2002, s. 477. ISBN 83-916380-0-6.
  7. Kumów w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. IV: Kęs – Kutno. Warszawa 1883.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]