Kuna japońska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kuna japońska
Martes melampus [1]
(Wagner, 1840)
Kuna japońska
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Rząd drapieżne
Podrząd psokształtne
Rodzina łasicowate
Podrodzina łasice
Rodzaj kuna
Gatunek kuna japońska
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Kuna japońska (Martes melampus) – gatunek ssaka z rodziny łasicowatych. Występuje endemicznie w Japonii. Nie jest zagrożony wyginięciem.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała wynosi 47–54,5 cm. Długość ogona wynosi 170–223 mm. Masa ciała waha się między 500 a 1700 g. U 9 zważonych samców średnia masa wyniosła 1563 g, a u 4 samic – 1011 g. Barwa sierści zmienna, od żółtobrązowej po ciemnobrązową[3].

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

IUCN rozróżnia dwa podgatunki. Przedstawiciele M. m. melampus występują na Honsiu, Sikoku, Kiusiu i przyległych wyspach, zaś kuny z podgatunku M. m. tsuensis zamieszkują wyspy Cuszima[2].

Ekologia i zachowanie[edytuj | edytuj kod]

Kuny japońskie zamieszkują lasy, pojawiają się również na zadrzewionych obszarach podmiejskich[2]. Pełnią ważną rolę w przenoszeniu nasion owoców w podgórskich zakrzewieniach[4]. Choć kuny japońskie zjadają różnorodne owoce, najprawdopodobniej są głównie mięsożerne. Tatara (1994) badał te ssaki za pomocą nadajników w celu ustalenia, jakie środowisko życia preferują. Przedstawiciele M. m. tsuensis najczęściej przebywali w lasach z drzewami zrzucającymi liście i w lasach wiecznie zielonych; unikały otwartych pól i plantacji drzew iglastych oraz obszarów porośniętych młodymi drzewami. Reprezentantów M. m. melampus odnotowno na wysokościach 609–1687 m n.p.m. Osobniki z Japonii najchętniej jako siedlisko życia wybierają wiecznie zielone lasy szerokolistne[2]. Okres rozrodczy trwa od końca marca do środka maja. Miot liczy od 1 do 5 młodych. Po 3 lub 4 miesiącach życia są zdolne do samodzielnego pozyskiwania pożywienia i wkrótce potem opuszczają matkę[3].

Status[edytuj | edytuj kod]

IUCN uznaje kunę japońską za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1966 (stan w 2017)[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Martes melampus , w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b c d e Abramov, A.V., Kaneko, Y. & Masuda, R. 2015, Martes melampus [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2015 [online], wersja 2015.1 [dostęp 2015-07-13] (ang.).
  3. a b Bill Barthen: Martes melampus. Japanese marten. W: Animal Diversity Web [on-line]. University of Michigan, 2003. [dostęp 1 marca 2017].
  4. Otani, T.. Seed dispersal by Japanese Marten Martes melampus in the subalpine shrubland of northern Japan. „Ecological Research”. 17, s. 29-38, 2002.