Kunice (Żary)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kunice
Dzielnica Żar
Państwo  Polska
Województwo  lubuskie
Powiat żarski
Miasto Żary
Data założenia XIV wiek
W granicach Żar 1973
SIMC 0988690
Powierzchnia 6,7 km²
Populacja (2006)
• liczba ludności

3000
Strefa numeracyjna 68
Kod pocztowy 68-205 Żary-Kunice
Tablice rejestracyjne FZA
Położenie na mapie Żar
Mapa konturowa Żar, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Kunice”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej znajduje się punkt z opisem „Kunice”
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa konturowa województwa lubuskiego, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Kunice”
Położenie na mapie powiatu żarskiego
Mapa konturowa powiatu żarskiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „Kunice”
Ziemia51°36′10″N 15°10′35″E/51,602778 15,176389
Portal Polska

Kunice, dawniej Kunice Żarskie (niem. Kunzendorf[1]) – dzielnica miasta Żary zlokalizowana na południowo-wschodnim krańcu miasta. Od strony zachodniej, południowej i wschodniej koniec Kunic wyznaczają granice miasta. Dzielnica Kunice tworzy wyodrębniony zespół ekstensywnej zabudowy o charakterze wielofunkcyjnym, z przewagą zabudowy jednorodzinnej.

Historia dzielnicy[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza wzmianka dotycząca Kunic pochodzi z 1346 roku i jest w niej mowa o kościele parafialnym. W tym czasie Kunice były wsią parafialną podległą żarskiemu duchownemu. Odnaleziono również dokument, w którym to Urlich Pack – żarski feudał – potwierdza prawo kupna siana w Kunicach dla żarskiego proboszcza Mikołaja Stewitz. Prawdopodobnie około 1463 roku Kunice stały się własnością klasztoru augustianów z pobliskiego Żagania. Żagańscy bracia od świętego Augustyna włodarzami Kunic byli aż do 1810 roku.

Rozwój Kunic postępował w tym okresie niezwykle dynamicznie. Świadczy o tym nie tylko potęga kunickiej świątyni, ale i rozpoczęcie produkcji szkła oraz wydobycia z miejscowych złóż węgla brunatnego na skalę przemysłową. W przedwojennych Kunicach i bezpośredniej okolicy funkcjonowały kopalnie[1]:

Obecnie pokłady węgla brunatnego i iłów ceramicznych nie są eksploatowane.

Kunice okres wojen światowych przetrwały bez większych zniszczeń. W 1958 Kunice zyskały status osiedla, w 1969 uzyskały prawa miejskie, po czym z dniem 01.01.1973 roku zostały włączone w obręb administracyjny miasta Żary.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[2]:

  • kościół ewangelicki, obecnie rzymskokatolicki pod wezwaniem Matki Boskiej Szkaplerznej, ul. Wyzwolenia, z 1895 roku, wybudowany na miejscu średniowiecznej świątyni. Wewnątrz ambona i ołtarz z 1740, które zostały tu przeniesione z kaplicy zamkowej[3];
  • plebania z XVIII wieku, nakryta dachem naczółkowym.

Firmy i przedsiębiorstwa[edytuj | edytuj kod]

Z dawnych gałęzi przemysłu, istniejących jeszcze przed wojną, do dziś funkcjonuje jedynie przemysł szklarski. Spośród obecnie działających firm i przedsiębiorstw w Kunicach można wymienić:

  • SEKURIT SAINT-GOBAIN Hanglas Polska (producent szyb samochodowych),
  • SAINT-GOBAIN Euroverder Polska (producent elementów szklanych do sprzętu AGD),
  • Vitrosilicon S.A. (producent pustaków szklanych),
  • OR-SAT (producent poduch tapicerskich i akcesoriów samochodowych),
  • ALFA-WIL (producent kostki brukowej),
  • MAXNET (dostawca szerokopasmowego internetu).
  • BALONOWY ŚWIAT (balony helowe, dmuchane zamki, wata cukrowa).

Ważniejsze instytucje i obiekty dzielnicy[edytuj | edytuj kod]

  • Miejskie Przedszkole nr 4 – ul. Sikorskiego 22,
  • Zespół Szkół: Szkoła Podstawowa nr 10 i Gimnazjum nr 4 – ul. Pułaskiego 4,
  • Filia Żarskiego Domu Kultury – ul. Grunwaldzka 3,
  • Klub Sportowy Unia Żary-Kunice – Al. Wojska Polskiego 56,
  • Ochotnicza Straż Pożarna – ul. Strażacka 4.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Żary Kunice – przystanek kolejowy w Kunicach Żarskich

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Messtischblatt Nr. 4556 Ndr. Hartmannsdorf (1938)
  2. Rejestr zabytków nieruchomych woj. lubuskiego – stan na 31.12.2012 r.. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 143. [dostęp 16.3.13].
  3. Waldemar Bena opis do mapy "Bory Dolnośląskie, Przemkowski Park Krajobrazowy" Wydawnictwo Turystyczne Plan, Jelenia Góra 2004 ​ISBN 83-88049-83-6

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Blog o historii Kunic