Kurzyślad maleńki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kurzyślad maleńki
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad astrowe
Rząd wrzosowce
Rodzina pierwiosnkowate
Rodzaj kurzyślad
Gatunek kurzyślad maleńki
Nazwa systematyczna
Anagallis minima (L.) E.H.L.Krause
Deutschl. Fl. ed. 2, 9: 251 1901

Kurzyślad maleńki (Anagallis minima (L.) E.H.L.Krause) – gatunek rośliny z rodziny pierwiosnkowatych. Występuje w Europie, Azji, Afryce i Ameryce Północnej[2]. W Polsce rośnie w rozproszeniu na terenie całego kraju[3].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Drobna, gałęzista roślina o wysokości 1-10 cm.
Liście
Jajowate, całobrzegie, skrętoległe.
Kwiaty
Wyrastające w kątach liści, siedzące lub z krótkimi szypułkami. Kielich o długości 1,5-2 mm. Działki kielicha zaostrzone. Korona kwiatu lejkowata, krótsza od kielicha, czterodzielna, z krótką rurką. Płatki zaostrzone, białe lub różowawe. Pręciki przyrosłe do gardzieli korony. Słupek górny.
Owoc
Otwierająca się wieczkiem torebka[3][4]

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Roślina jednoroczna. Rośnie na gliniastych lub piaszczystych polach, ugorach, przydrożach, namuliskach. Kwitnie od czerwca do września. Liczba chromosomów 2n = 22[3]. Gatunek charakterystyczny zespołu Centunculo-Anthoceretum[5].

Zagrożenia i ochrona[edytuj | edytuj kod]

Roślina umieszczona na polskiej czerwonej liście w kategorii NT (bliski zagrożenia)[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2017-11-23].
  2. Anagallis minima na Den virtuella floran (ang.). [dostęp 2017-11-23].
  3. a b c Rutkowski Lucjan: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
  4. Szafer W., Kulczyński S., Pawłowski B. Rośliny polskie. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1969.
  5. Matuszkiewicz Władysław: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: PWN, 2001. ISBN 83-01-13520-4.
  6. Kaźmierczakowa R., Bloch-Orłowska J., Celka Z., Cwener A., Dajdok Z., Michalska-Hejduk D., Pawlikowski P., Szczęśniak E., Ziarnek K.: Polska czerwona lista paprotników i roślin kwiatowych. Polish red list of pteridophytes and flowering plants. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, 2016. ISBN 978-83-61191-88-9.