Léa Lemare

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Léa Lemare
Léa Lemare
Data urodzenia 21 czerwca 1996
Klub CS Courchevel
Reprezentacja  Francja
Debiut w PŚ 3 grudnia 2011 w Lillehammer (36. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 7 stycznia 2012 w Hinterzarten (21. miejsce)
Dorobek medalowy
Mistrzostwa świata juniorów
Silver medal with cup.svg Srebro
2013
Liberec
Drużynowo
Bronze medal with cup.svg Brąz
2014
Val di Fiemme
Skocznia K-95
drużynowo
Mistrzostwa Francji
Silver medal with cup.svg Srebro
2012
Courchevel
Indywidualnie
Bronze medal with cup.svg Brąz
2010
Prémanon
HS 81
indywidualnie
Bronze medal with cup.svg Brąz
2011
Chaux-Neuve
Indywidualnie
Bronze medal with cup.svg Brąz
2014 Les Rousses
HS 81 ind.

Léa Lemare (ur. 21 czerwca 1996) – francuska skoczkini narciarska, reprezentantka klubu CS Courchevel, brązowa medalistka Mistrzostw Francji w Skokach Narciarskich 2010, uczestniczka Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 2011.

Przebieg kariery[edytuj | edytuj kod]

Jej pierwszy występ na międzynarodowej arenie miał miejsce 1 marca 2008 podczas zawodów juniorskich w Bois-d'Amont, gdzie Lemare zajęła 10. miejsce. W Pucharze Kontynentalnym zadebiutowała 8 sierpnia 2009 w Bischofsgrün, gdzie zajęła 48. miejsce, natomiast pierwsze punkty do klasyfikacji PK zdobyła 14 sierpnia 2009 w Oberwiesenthal, zajmując 27. pozycję[1].

W kwietniu 2010 została brązową medalistką mistrzostw Francji w skokach narciarskich w Prémanon, przegrywając z Caroline Espiau i Julią Clair[2]. Podobny sukces osiągnęła również w marcu 2011, gdy podczas mistrzostw Francji w skokach narciarskich rozgrywanych w Chaux-Neuve zdobyła brązowy medal, przegrywając z Coline Mattel i Julią Clair[3]. W marcu 2012 zdobyła kolejny medal mistrzostw Francji, tym razem srebrny, przegrywając jedynie z Mattel[4].

Wzięła udział w Mistrzostwach Świata Juniorów 2011 w Otepää, gdzie była 22. oraz w mistrzostwach świata w Oslo, gdzie uplasowała się na 33. miejscu[1].

19 sierpnia 2011 w konkursie na normalnej skoczni w Oberwiesenthal po raz pierwszy w karierze stanęła na podium zawodów Pucharu Kontynentalnego. Po skokach na 97,5 oraz 95 metrów zajęła drugą pozycję, przegrywając tylko z Austriaczką Jacqueline Seifriedsberger[5].

3 grudnia 2011 w pierwszym w historii konkursie Pucharu Świata kobiet w Lillehammer zajęła 36. miejsce[6], natomiast 7 stycznia 2012 w Hinterzarten, zdobyła pierwsze punkty w PŚ, zajmując 21. miejsce, po oddanym jedynym skoku (ze względu na odwołaną II serię) na odległość 86,5 metra[7].

Igrzyska olimpijskie[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
20. 11 lutego 2014 Rosja Krasnaja Polana Russkije Gorki K-95 HS-106 ind. 93,0 m 93,0 m 218,1 pkt 29,3 pkt Carina Vogt
28. 12 lutego 2018 Korea Południowa Pjongczang Alpensia Jumping Park K-98 HS-109 ind. 74,5 m 93,5 m 146,8 pkt 117,8 pkt Maren Lundby

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
33. 25 lutego 2011 Norwegia Oslo Midtstubakken K-95 HS-106 ind. 75,5 m 67,3 pkt 164,4 pkt Daniela Iraschko
38. 22 lutego 2013 Włochy Val di Fiemme Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 ind. 84,0 m 70,3 pkt 183,4 pkt Sarah Hendrickson
5. 24 lutego 2013 Włochy Val di Fiemme Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 druż. miesz.[a] 93,5 m 94,0 m 941,2 pkt (230,8 pkt) 69,8 pkt Japonia
32. 20 lutego 2015 Szwecja Falun Lugnet K-90 HS-100 ind. 80,0 m 89,6 pkt 147,3 pkt Carina Vogt
8. 21 lutego 2015 Szwecja Falun Lugnet K-90 HS-100 druż. miesz.[b] 82,5 m 83,0 m 773,2 pkt (177,6 pkt) 144,7 pkt Niemcy
20. 24 lutego 2017 Finlandia Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 ind. 90,0 m 83,0 m 203,8 pkt 50,8 pkt Carina Vogt
10. 26 lutego 2017 Finlandia Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 druż. miesz.[c] 84,5 m 403,1 pkt (103,3 pkt) 632,4 pkt Niemcy
7. 26 lutego 2019 Austria Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 druż.[d] 88,0 m 90,5 m 718,1 pkt (175,0 pkt) 180,8 pkt Niemcy
30. 27 lutego 2019 Austria Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 ind. 90,5 m 89,5 m 188,6 pkt 71,0 pkt Maren Lundby

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
36. 29 stycznia 2010 Niemcy Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 ind. 72,0 m 60,5 pkt 207,0 pkt Elena Runggaldier
22. 27 stycznia 2011 Estonia Otepää Tehvandi K-90 HS-100 ind. 80,5 m 84,5 m 190,0 pkt 67,5 pkt Coline Mattel
24. 23 lutego 2012 Turcja Erzurum Kiremitliktepe K-95 HS-109 ind. 82,0 m 85,0 m 170,5 pkt 106,0 pkt Sara Takanashi
5. 26 lutego 2012 Turcja Erzurum Kiremitliktepe K-95 HS-109 druż.[e] 80,0 m 90,0 m 691,5 pkt (179,0 pkt) 276,5 pkt Japonia
10. 24 stycznia 2013 Czechy Liberec Ještěd K-90 HS-100 ind. 89,0 m 92,0 m 226,0 pkt 42,0 pkt Sara Takanashi
2.FIS silver medal.png 26 stycznia 2013 Czechy Liberec Ještěd K-90 HS-100 druż.[f] 88,0 m 96,5 m 787,0 pkt (232,5 pkt) 222,0 pkt Słowenia
16. 28 stycznia 2014 Włochy Val di Fiemme Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 ind. 84,0 m 87,0 m 196,9 pkt 66,0 pkt Sara Takanashi
3. 30 stycznia 2014 Włochy Val di Fiemme Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 druż.[g] 87,5 m 89,0 m 856,9 pkt (207,0 pkt) 62,1 pkt Japonia
17. 23 lutego 2016 Rumunia Râșnov Trambulină Valea Cărbunării K-90 HS-97 ind. 74,5 m 80,0 m 154,7 pkt 54,3 pkt Chiara Hölzl
10. 24 lutego 2016 Rumunia Râșnov Trambulină Valea Cărbunării K-90 HS-97 druż. miesz.[h] 71,0 m 341,3 pkt (62,8 pkt) 541,5 pkt Słowenia

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2011/2012 38.[8]
2012/2013 24.[9]
2013/2014 30.[10]
2014/2015 29.[11]
2015/2016 50.[12]
2016/2017 22.[13]
2017/2018 28.[14]
2018/2019 31.[15]

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

stan na koniec sezonu 2018/2019

Sezon 2011/2012
Lillehammer Hinterzarten Hinterzarten Val di Fiemme Val di Fiemme Hizenbach Hizenbach Ljubno Ljubno Zao Zao Zao Oslo punkty
36 21 26 - - 20 30 27 27 - - - 32 35
Sezon 2012/2013
Lillehammer Soczi Soczi Ramsau Schonach Schonach Hinterzarten Hinterzarten Sapporo Sapporo Zao Zao Ljubno Ljubno Trondheim Oslo punkty
41 33 26 20 24 13 20 20 26 31 - - 10 12 31 27 122
Sezon 2013/2014
Lillehammer Hinterzarten Hinterzarten Czajkowski (miasto) Czajkowski (miasto) Sapporo Sapporo Zao Zao Planica Planica Hinzenbach Hinzenbach Râșnov Râșnov Oslo Falun Planica punkty
25 34 25 27 26 30 31 30 24 - - - - 8 15 20 11 14 131
Sezon 2014/2015
Lillehammer Sapporo Sapporo Zao Oberstdorf Oberstdorf Hinzenbach Hinzenbach Râșnov Râșnov Ljubno Ljubno Oslo punkty
31 37 26 27 22 31 17 19 22 24 23 25 16 89
Sezon 2015/2016
Lillehammer Niżny Tagił Niżny Tagił Sapporo Sapporo Zao Zao Oberstdorf Oberstdorf Oslo Hinzenbach Hinzenbach Ljubno Ljubno Lahti Ałmaty Ałmaty punkty
32 38 28 30 33 40 35 q q - - - q q - - - 4
Sezon 2016/2017
Lillehammer Lillehammer Niżny Tagił Niżny Tagił Oberstorf Oberstorf Sapporo Sapporo Zao Zao Râșnov Râșnov Hinzenbach Hinzenbach Ljubno Ljubno Pjongczang Pjongczang Oslo punkty
27 22 22 26 19 20 25 22 25 25 12 22 22 18 16 26 - - 16 165
Sezon 2017/2018
Lillehammer Lillehammer Lillehammer Hinterzarten Sapporo Sapporo Zao Zao Ljubno Ljubno Râșnov Râșnov Oslo Oberstdorf Oberstdorf punkty
13 18 10 22 - - - - 23 25 29 26 25 35 39 95
Sezon 2018/2019
Lillehammer Lillehammer Lillehammer Prémanon Prémanon Sapporo Sapporo Zaō Zaō Râșnov Râșnov Hinzenbach Hinzenbach Ljubno Ljubno Oberstdorf Oberstdorf Oslo Lillehammer Trondheim Niżny Tagił Niżny Tagił Czajkowskij Czajkowskij punkty
23 20 14 28 34 24 22 25 24 24 19 25 34 q 41 - - - - - - - - - 93
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodniczka nie zakwalifikowała się  -  – zawodniczka nie wystartowała

Letnie Grand Prix[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2012 nieklasyfikowana[16]
2013 14.[17]
2015 17.[18]
2016 nieklasyfikowana[19]
2017 37.[20]
2018 46.[21]

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP[edytuj | edytuj kod]

stan na koniec sezonu 2018

2012
Courchevel 15.08 Hinterzarten 17.08 Ałmaty 22.09 Ałmaty 23.09 punkty
32 - - - 0
2013
Hinterzarten 26.07 Courchevel 15.08 Niżny Tagił 14.09 Niżny Tagił 15.09 Ałmaty 21.09 Ałmaty 22.09 punkty
9 20 9 20 16 18 108
2015
Courchevel 14.08 Czajkowskij 5.09 Czajkowskij 6.09 Ałmaty 12.09 Ałmaty 13.09 punkty
14 15 20 21 23 63
2016
Courchevel 16.07 Czajkowskij 10.09 Czajkowskij 11.09 punkty
- 39 35 0
2017
Courchevel 11.08 Frenštát 18.08 Frenštát 19.08 Czajkowskij 9.09 Czajkowskij 10.09 punkty
19 40 q - - 12
2018
Hinterzarten 28.07 Courchevel 10.08 Frenštát 17.08 Frenštát 18.08 Czajkowskij 9.09 punkty
36 30 28 33 - 4
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 –  – zawodniczka nie wystartowała

dsq – zawodniczka zdyskwalifikowana

q – zawodniczka nie zakwalifikowała się

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b FIS-Ski - biographie: LEMARE Lea: Results (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2011-11-16].
  2. Sonja J. Kołaczkowska: Vincent Descombes Sevoie mistrzem Francji (akt.) (pol.). skokinarciarskie.pl, 4 kwietnia 2010. [dostęp 2011-11-16].
  3. Sebastian Kaniewski: Lamy Chappuis nowym Mistrzem Francji. skijumping.pl, 28 marca 2011. [dostęp 2016-06-05].
  4. Paweł Borkowski: Mattel mistrzynią Francji (pol.). nicesport.pl, 2012-03-25. [dostęp 2012-03-25].
  5. FIS-Ski - resultats: Oberwiesenthal (GER), 19.08.2011, HS106, Continental Cup L (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2011-11-16].
  6. Andrzej Mysiak: PŚ Lillehammer: Sarah Hendrickson deklasuje w historycznym konkursie (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2012-01-09].
  7. FIS: Hinterzarten (GER) World CUP 07.01.2012 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-01-09].
  8. World Cup 2012 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2016-06-05].
  9. World Cup 2013 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-03-19].
  10. World Cup 2014 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-02-12].
  11. World Cup 2015 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-02-12].
  12. World Cup 2016 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-02-12].
  13. World Cup 2017 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-03-14].
  14. World Cup 2018 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2018-03-28].
  15. World Cup 2019 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-03-24].
  16. FIS Grand Prix Ski Jumping Ladies 2012 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2018-08-31].
  17. FIS Grand Prix Ski Jumping Ladies 2013 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2018-08-31].
  18. FIS Grand Prix Ski Jumping Ladies 2015 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2018-08-31].
  19. FIS Grand Prix Ski Jumping Ladies 2016 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2018-08-31].
  20. FIS Grand Prix Ski Jumping Ladies 2017 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2018-08-31].
  21. FIS Grand Prix Ski Jumping Ladies 2018 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2018-08-31].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Skład zespołu: Léa Lemare, Ronan Lamy Chappuis, Coline Mattel, Vincent Descombes Sevoie
  2. Skład zespołu: Léa Lemare, Ronan Lamy Chappuis, Julia Clair, Vincent Descombes Sevoie
  3. Skład zespołu: Léa Lemare, Paul Brasme, Lucile Morat, Vincent Descombes Sevoie
  4. Skład zespołu: Léa Lemare, Joséphine Pagnier, Océane Avocat Gros, Lucile Morat
  5. Skład zespołu: Léa Lemare, Caroline Espiau, Julia Clair, Coline Mattel
  6. Skład zespołu: Léa Lemare, Océane Avocat Gros, Julia Clair, Coline Mattel
  7. Skład zespołu: Léa Lemare, Marie Hoyau, Julia Clair, Coline Mattel
  8. Skład zespołu: Romane Dieu, Noëlig Revilliod Blanchard, Léa Lemare, Paul Brasme

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]