Lívia Rév

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Lívia Rév (ur. 5 lipca 1916 w Budapeszcie, zm. 28 marca 2018 w Paryżu[1]) – węgierska pianistka muzyki poważnej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Naukę rozpoczęła u Magrit Varró i Klary Mathe. W wieku dziewięciu lat wygrała Grand Prix des Enfants Prodiges. Mając dwanaście lat po raz pierwszy wystąpiła z orkiestrą, grając koncert E flat Mozarta. W późniejszych latach jej nauczycielami byli Leo Weiner i Arnold Székely (Franz Liszt Academy of Music), profesor Robert Teichmüller (Konserwatorium w Lipsku) oraz Paul Weingarten Konserwatorium Wiedeńskie). Wygrała Ferenc Liszt International Record Grand Prix. W 1946 roku opuściła Węgry i osiedliła się we Francji. Lívia Rév i jej mąż Benjamin Dunn mieszkali w Paryżu.

W trakcie pisania biografii Lívii Rév jest amerykański pisarz. Na Węgrzech powstał o niej film.

Występy[edytuj | edytuj kod]

Rév występowała w Europie, Azji, Afryce oraz Stanach Zjednoczonych. Jako solistka koncertowała pod batutą dyrygentów takich jak Sir Adrian Boult, André Cluytens, Jascha Horenstein, Eugen Jochum, Josef Krips, Rafael Kubelík, Hans Schmidt-Isserstedt, Constantin Silvestri oraz Walter Susskind.

Jej pierwszy występ w USA odbył się w 1963 r. na zaproszenie Rockefeller Institute. Od tamtej pory często koncertowała w Stanach Zjednoczonych.

Nagrania[edytuj | edytuj kod]

W dorobku ponad trzydziestu nagrań artystki znajdują się m.in. kompletne Preludia Debussy'ego, Nokturny Chopina i Songs without Words Mendelssohna.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. La grande pianiste Lívia Rév est morte, francemusique.fr (dostęp: 29 marca 2018).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]