LTS Legionovia Legionowo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
DPD Legionovia Legionowo
Legionovia SA
Ilustracja
LTS Legionovia Legionowo w sezonie 2017-2018
Pełna nazwa Legionovia
Spółka Akcyjna
Barwy biało-niebiesko-czerwone
Data założenia 1957
Debiut w najwyższej lidze 15 października 2012
Legionovia – Atom Trefl 1:3
Liga Liga Siatkówki Kobiet
Młoda Liga Kobiet
Państwo  Polska
Adres ul. Chrobrego 50B
05-120 Legionowo
Hala sportowa DPD Arena Legionowo
ul. Chrobrego 50B
05-120 Legionowo
Prezes Konrad Ciejka
Trener Włochy Alessandro Chiappini
Asystent trenera Adrian Chyliński
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Strona internetowa

DPD Legionovia Legionowo – polska kobieca drużyna siatkarska z Legionowa utworzona w 1957 roku, będąc jedną z sekcji MKS Legionovia. Od sezonu 2012/2013 zespół występuje w Orlen Lidze[1]. Od 2010 roku drużyna rozgrywa swoje spotkania w DPD Arenie Legionowo.

Od 10 lipca 2012 roku klub działa jako spółka akcyjna.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1957 roku w Legionowie założono sekcję piłki siatkowej kobiet. Pod koniec lat 50. w rozgrywkach na boisku przy ulicy Reymonta - róg PZPR, grały zawodniczki Spójni, a w później Sparty Legionowo, prowadzone przez trenera Sławomira Kośmickiego. W 1959 roku rozegrały one turniej o wejście do II ligi, który zakończyły na 2. miejscu. Uniemożliwiło to uzyskanie awansu i spowodowało przeniesienie drużyny do Warszawy.

Siatkówka wróciła do Legionowa w 1980 roku, kiedy to współpracę z młodzieżą w Liceum Ogólnokształcącym im. Marii Konopnickiej i Szkole Podstawowej Nr 3 rozpoczął instruktor tej dyscypliny Sławomir Supa. W 1984 r. odniósł on pierwszy sukces z dziewczętami z SP nr 3, którym było zajęcie 3. miejsca w Mistrzostwach Warszawy młodziczek. W 1987 roku nastąpiła kolejna przerwa w treningach. W roku 1997, po rezygnacji z pracy przez Jacka Jutrzenkę, młodzieżowe sekcje dziewcząt przejął Andrzej Doktorski. We wrześniu 1998 roku, ponieważ większość zawodniczek uczęszczało już do Liceum Marii Konopnickiej, działalność przeniesiono do nowo wybudowanej sali tej szkoły.

W sezonie 1999/2000 miały miejsce pierwsze występy w rozgrywkach seniorskich, które zakończyły się awansem do II ligi. W pierwszym sezonie w II lidze, dzięki bardzo dużej pomocy miasta i sponsorów, beniaminek zajmuje III miejsce w tabeli, co doskonale prognozuje na następny sezon. W sezonie 2001/2002 zespół z Legionowa był zdecydowanym faworytem rozgrywek (wzmocniony m.in dwiema zawodniczkami Nafty Piła). Ostatecznie rozczarował i zajął II miejsce w tabeli przez co wielu sponsorów wycofało się z pomocy drużynie. Sezon 2002/2003 zespół rozpoczął bardzo osłabiony przede wszystkim po stracie głównego sponsora. W pierwszej rundzie play-off Legionovia odniosła łatwe zwycięstwo z drużyną Radomki Radom. Następnie po trzech ciężkich meczach legionowianki wyeliminowały AZS-AWF Warszawa. W ostatniej fazie rozgrywek o Serię B przeciwnikiem był Alpat Gdynia. Dwa mecze rozegrane w Legionowie, wygrane po 3:0 dały upragniony awans Legionovii.

Sezon 2003/2004 rozpoczęto od zmian organizacyjnych. Zespół odłączył się od MKS Legionovia. Powstało Legionowskie Towarzystwo Siatkówki "Legionovia". Z nową nazwą i z nowym zarządem klub rozpoczął grę w rozgrywkach "Serii B". W pierwszym sezonie pod wodzą Dariusza Gorgola, po zaskakująco dobrym początku, klub na zakończenie rozgrywek zajął 7 miejsce. W następnym sezonie po fatalnym początku, ale świetnej końcówce zespół prowadzony przez Albina Mojsę zajął 6 miejsce.

Przed sezonem 2010/2011 wymieniono prawie cały skład. Z poprzedniego składu pozostały tylko 2 seniorki i 2 juniorki. Sprowadzono zawodniczki z PlusLigi Kobiet oraz najmocniejszych zespołów I ligi. Trenerem został Wojciech Lalek – były trener m.in. PTPS Piła czy AZS AWF Poznań. Zarząd klubu oraz sponsorzy postawili jasny cel - w ciągu 2-3 lat zespół ma awansować do najwyższej klasy rozgrywek - PlusLigi Kobiet. W sezonie legionowianki całkowicie zdominowały rozgrywki. Awansowały z pierwszego miejsca do Turnieju Mistrzyń Grup II ligi, rozgrywanego w Legionowie. Wygrywając w imponującym stylu awansowały do pierwszej ligi. Przed sezonem 2011/2012 dokonano kilku wzmocnień. Odeszły tylko zawodniczki, które w poprzednim sezonie były zmienniczkami. Z Francji powróciła Justyna Łunkiewicz, natomiast z zespołu Stali Mielec przyszła Ilona Gierak. Przedostatnim transferem było ściągnięcie do drużyny Jolanty Studziennej grającej na pozycji środkowej. Jako ostatnia do drużyny dołączyła wychowanka Iga Chojnacka. Pozyskano także nowego sponsora tytularnego, firmę kurierską Siódemka S.A. Legionovia zdominowała rozgrywki ligowe (21 wygranych, 1 przegrana) i po zwycięstwach w fazie play-off, po raz pierwszy w historii awansowała do najwyższej klasy rozgrywek – PlusLigi Kobiet.

Po awansie do PlusLigi Kobiet klub został zreorganizowany. Utworzona została spółka akcyjna, która zarządza drużynami Orlen Ligi i MłodejLigi Kobiet, a w LTS Legionovia działają zespoły juniorek, kadetek, młodziczek i minisiatkówki.

Bilans sezon po sezonie[edytuj | edytuj kod]

Sezon Rozgrywki ligowe Puchar Polski
Poziom Miejsce
1999/2000 III liga 1. miejsce
2000/2001 II liga 3. miejsce
2001/2002 II liga 2. miejsce
2002/2003 II liga 1. miejsce
2003/2004 I liga 7. miejsce
2004/2005 I liga 6. miejsce 2. runda
2005/2006 I liga 8. miejsce 1. runda
2006/2007 I liga 10. miejsce 1. runda
2007/2008 II liga (grupa 3) 2. miejsce
2008/2009 II liga 3. miejsce
2009/2010 I liga 9. miejsce 4. runda
2010/2011 II liga 1. miejsce 3. runda
2011/2012 I liga 1. miejsce 5. runda
2012/2013 Orlen Liga 9. miejsce 6. runda
2013/2014 Orlen Liga 8. miejsce 6. runda
2014/2015 Orlen Liga 6. miejsce 4. runda
2015/2016 Orlen Liga 10. miejsce ćwierćfinał
2016/2017 Orlen Liga 13. miejsce 4. runda
2017/2018 Liga Siatkówki Kobiet 12. miejsce 4. runda
2018/2019 Liga Siatkówki Kobiet 10. miejsce ćwierćfinał
2019/2020 Liga Siatkówki Kobiet 4. miejsce półfinał
2020/2021 Tauron Liga 1/8 finału

Poziom rozgrywek:

     pierwszy, najwyższy ogólnokrajowy

     drugi

     trzeci

     czwarty

     piąty

Kadra zespołu[edytuj | edytuj kod]

  • Trener: Włochy Alessandro Chiappini
  • II trener: Adrian Chyliński
  • Asystent: Maciej Juszt
  • Trener przygotowania fizycznego: Artur Zarzecki
  • Statystyk: Włochy Fabio Gabban
  • Fizjoterapeuta: Katarzyna Kaleta, Marta Krasnodębska
  • Menedżer: Maciej Szewczyk
Nr Imię i nazwisko Data ur. Wzrost Pozycja
1 Polska Maja Tokarska (kapitan) 1991 193 środkowa
3 Francja Julie Oliveira Souza 1995 194 atakująca
4 Hiszpania Jéssica Rivero 1995 180 przyjmująca
6 Polska Olivia Różański 1997 184 przyjmująca
7 Polska Daria Szczyrba 1998 180 przyjmująca
8 Słowenia Žana Zdovc Sporer 2002 188 przyjmująca
10 Stany Zjednoczone Shelly Stafford 1997 192 środkowa
11 Polska Izabela Lemańczyk 1990 169 libero
12 Polska Diana Dąbrowska 2001 184 rozgrywająca
14 Polska Maja Szymańska 2002 186 atakująca
16 Polska Klaudia Kulig 1997 173 libero
17 Polska Paulina Majkowska 1995 185 środkowa
21 Polska Alicja Grabka 1998 178 rozgrywająca
62 Polska Marta Matejko 1998 197 przyjmująca

Zagraniczne zawodniczki w drużynie[edytuj | edytuj kod]

Lata gry Imię i nazwisko Pozycja
2006-2007 Belgia Marta Szczygielska libero
2012-2013 Bułgaria Gergana Marinowa rozgrywająca
2012-2013 Białoruś Natalla Maciejczyk środkowa
2012-2013
2018-2019
Białoruś Kryscina Michajlenka atakująca
2013-2014 Stany Zjednoczone Lauren Barfield środkowa
2013-2014 Francja Anna Rybaczewski przyjmująca
2013-2014 Serbia Tamara Rakić przyjmująca
2013-2014 Serbia Olga Raonić rozgrywająca
2014-2015 Włochy Marta Bechis rozgrywająca
2014-2015 Kanada Jaimie Thibeault środkowa
2018-2019 Stany Zjednoczone Cassidy Pickrell przyjmująca
2019-2020 Francja Juliette Fidon-Lebleu przyjmująca
2019-2020 Grecja Olga Strandzali przyjmująca
2019- Słowenia Žana Zdovc Sporer przyjmująca
2019- Francja Julie Oliveira Souza atakująca
2020- Hiszpania Jéssica Rivero przyjmująca
2020- Stany Zjednoczone Shelly Stafford środkowa

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Siódemka postawiła kropkę nad "i", ekstraklasa w Legionowie (pol.). www.siatka.org. [dostęp 6 czerwca 2012].