LVG C.VI

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
LVG C.VI
Ilustracja
Dane podstawowe
Państwo  Cesarstwo Niemieckie
Producent Luft-Verkehrs-Gesselschaft
Typ samolot bombowo-rozpoznawczy
Konstrukcja dwupłatowiec konstrukcji mieszanej
Załoga 2 (pilot i strzelec/obserwator)
Historia
Data oblotu 1918
Dane techniczne
Napęd 1 × Mercedes-Benz BZ.IV, rzędowy 6-cylindrowy
Moc 200 KM (147 kW)
Wymiary
Rozpiętość 13,00 m
Długość 7,45 m
Wysokość 2,80 m
Osiągi
Prędkość maks. 170 km/h
Prędkość wznoszenia 6 min na pułap 1000 m
Pułap 6500 m
Zasięg 400 km
Długotrwałość lotu 3,5 godz
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 × karabin maszynowy lMG 08/15 kal. 7,92 mm zsynchronizowany
1 × karabin maszynowy Parabellum kal. 7,92 mm, ruchomy na wysięgniku
90 kg bomb pod skrzydłami
Użytkownicy
 Cesarstwo Niemieckie  Polska  Finlandia  Litwa  Szwajcaria  Czechosłowacja  ZSRR

LVG C.VIniemiecki samolot wielozadaniowy (rozpoznawczy i lekki bombowiec). Zaprojektowany i zbudowany w 1917 roku w niemieckich zakładach lotniczych Luft-Verkehrs-Gesselschaft (LVG) w Berlinie.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Silnik Benz Bz.IV eksponowany w MLP w Krakowie.

W drugiej połowie 1917 roku szwajcarskie konstruktor inż. Franz Schneider, pracujący w niemieckich zakładach lotniczych Luft-Verkehrs-Gesellschaft w Berlinie opracował nowy samolot wielozdaniowy LVG C.VI, który oparł na swoich poprzednich konstrukcjach tego rodzaju samolotów zbudowanych w tej wytwórni LVG, a w szczególności na samolocie doświadczalnym LVG E.I z 1914 roku oraz samolotach dwumiejscowych rozpoznawczych i lekkich bombowcach: LVG C.II z 1915 roku, LVG C.IV z 1916 roku i LVG C.V z 1917 roku.

Nowy opra cowany samolot miał analogiczny układ dwupłata, jak wcześniejsze samoloty, lecz był bardziej dopracowany pod względem aerodynamicznym. Różnił się wymiarami, był także lżejszy i miał lepsze właściwości pilotażowe oraz osiągi.

Samolot LVG C.VI miał kadłub o konstrukcji drewnianej, kratownicowej, z przodu o przekroju okrągłym, a od środka prostokątnym, zwężał się ku tyłowi. W przedniej części kadłuba mieścił się silnik rzędowy chłodzony cieczą. Górna część silnika wystawała poza obrys kadłuba. Za silnikiem znajdowały się dwie kabiny odkryte: pierwsza – pilota, osłonięta z przodu małym wiatrochronem, druga – obserwatora. Z tyłu kadłuba było zamocowane usterzenie klasyczne o kształcie ekliptycznym – pionowe skośne, poziome – proste, składające się ze stateczników i sterów. Kadłub pokryty był z przodu, przy silnikach, blachą aluminiową, dalej sklejką. Płaty o konstrukcji dźwigarowej drewnianej miały kształt prostokątny i pokryte były płótnem. Na końcach były lekko zaokrąglone. Lotki znajdowały się tylko na górnym płacie, w którym również z przodu umieszczono zbiornika paliwa, a za nim pośrodku chłodnicę cieczy chłodzącej silnik.

Zniszczony w Palestynie LVG C.V, 22.08.1918 r.

Samolot LVG C.VI oblatano na początku 1918 roku i po zakończeniu prób uruchomiono produkcję seryjną. Samoloty te sukcesywnie kierowane były przez Niemców na front zachodni I wojny światowej. Także po zakończeniu wojny były użytkowe, w lotnictwie kilku państw.

Łącznie w wyprodukowano około 100 samolotów LVG C.VI.

Użycie samolotów w wojsku polskim[edytuj | edytuj kod]

Po listopadzie 1918 roku jeden samolot LVG C.VI został zdobyty na terenie Małopolski przez polskie oddziały, a w czerwcu 1920 roku jeden taki samolot wyremontowano w Poznaniu w Warsztatach Sekcji Lotniczej na lotnisku Ławica. W 1920 roku kilkanaście samolotów zostało zakupionych w niemieckiej firmie prywatnej.

Samoloty LVG C.VI wprowadzono na uzbrojenie eskadr wywiadowczych: 6, 8, 12 i 14 lotnictwa polskiego. Brały one udział w lotach rozpoznawczy w trakcie wojny polsko-bolszewickiej.

Po zakończeniu działań bojowych kilka z nich używano do celów szkoleniowych. Ostatnim z nich był prawdopodobnie samolot LVG C.VI używany w Oficerskiej Szkole Obserwatorów Lotniczych w Toruniu, który został skasowany w 1924 roku.

Opis techniczny[edytuj | edytuj kod]

Samolot LVG C.VI był dwumiejscowym samolotem wielozadaniowym – rozpoznawczym i lekkim bombowym, dwupłatem o konstrukcji mieszanej. Podwozie klasyczne – stałe. Napęd silnik rzędowy, chłodzony cieczą. Śmigło drewniane, dwułopatowe.