Ladislao Kubala

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ladislao Kubala
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Ladislao Kubala Stecz
Data i miejsce urodzenia 10 czerwca 1927
Budapeszt
Data i miejsce śmierci 17 maja 2002
Barcelona
Wzrost 176 cm
Pozycja napastnik
Kariera juniorska
Lata Klub
1939–1943 Ganz TE
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1944 Ganz TE 9 (2)
1945–1946 Ferencvárosi TC 49 (27)
1946–1948 Slovan Bratysława 33 (14)
1948–1949 Vasas SC 20 (10)
1949–1950 Aurora Pro Patria 1919
1950 Hungária
1951–1961 FC Barcelona 256 (194)
1963–1965 RCD Espanyol 29 (7)
1966–1967 FC Zürich
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1946–1947  Czechosłowacja 6 (4)
1948  Węgry 3 (0)
1953–1961  Hiszpania 19 (11)
1954–1963  Katalonia 4 (4)
W sumie: 32 (19)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1961–1963 FC Barcelona
1963–1966 RCD Espanyol
1966–1967 FC Zürich
1968 Toronto Falcons
1968–1969 Córdoba CF
1969–1980 Hiszpania
1980 FC Barcelona
1982–1986 Al-Hilal
1986 Real Murcia
1987–1988 Málaga CF
1988–1989 Elche CF
1992 Hiszpania U-21
1995 Paragwaj

Ladislao Kubala Stecz znany też jako Ladislav Kubala i Kubala László (ur. 10 czerwca 1927 w Budapeszcie, zm. 17 maja 2002 w Barcelonie) – piłkarz (łącznik, napastnik) i trener. Występował w trzech reprezentacjach: Czechosłowacji, Węgier i Hiszpanii.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Karierę piłkarską rozpoczynał w miejscowej drużynie Ganz. Następnie, w wieku 17 lat, przeszedł do Ferencvárosi TC. Potem wyjechał na Słowację, gdzie grał w Slovanie Bratysława. W latach 19461947 zagrał w reprezentacji Czechosłowacji 6 razy, strzelając 4 gole. W 1948 roku powrócił do ojczyzny, gdzie reprezentował barwy Vasasu. W tym roku wystąpił 3 razy w reprezentacji Węgier. Rok później uciekł do Włoch, gdzie próbował sił najpierw w zespole Pro Patria, później zaś w AC Milan. W tym samym roku węgierska federacja piłkarska zdyskwalifikowała go na rok za zerwanie kontraktu i ucieczkę z kraju. Nie mogąc występować, zwiedził Amerykę Południową wraz z węgierskimi azylantami, co umożliwiło mu znalezienie się w Hiszpanii. Tam został graczem klubu FC Barcelona, który poprzez federację piłkarską przeciwstawił się nałożonej na niego dyskwalifikacji. W katalońskiej drużynie strzelił 194 bramki w 329 oficjalnych spotkaniach. Już w pierwszym sezonie w nowej drużynie Kubala, zdobywając 27 bramek, został wicekrólem strzelców. Więcej o jedną bramkę miał Pahiño, gracz Realu Madryt. Dwa lata później Kubala został jednak królem strzelców ligi, wyprzedził innego gracza Realu Madryt, Alfredo Di Stéfano. W październiku 1953 roku Kubala zagrał w meczu reprezentacji świata z Anglią (4:4), w którym zdobył dwie bramki. W latach 1953–1961 rozegrał 19 spotkań w reprezentacji Hiszpanii strzelając 11 bramek.

W latach 1969–1980 trenował reprezentację Hiszpanii. Dwukrotnie jako piłkarz grał przeciwko Polsce: w 1947 roku jako reprezentant Czechosłowacji (6:3 w Pradze, strzelił dwie bramki) i w 1959 roku jako reprezentant Hiszpanii (3:0 w Madrycie). Jego ojciec był pół Polakiem, pół Słowakiem.

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Zawodnicze[edytuj | edytuj kod]

FC Barcelona

Trenerskie[edytuj | edytuj kod]

CD Málaga

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Kubala ożenił się z córką innego piłkarza, Ferdinanda Daučíka.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]