Wersja ortograficzna: Lambert Grimaldi

Lambert Grimaldi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lambert Grimaldi
ilustracja herbu
senior Monako
Okres od 16 marca 1458
do 15 marca 1494
Dane biograficzne
Dynastia Grimaldich
Data urodzenia 1420
Data i miejsce śmierci 15 marca 1494
Mentona
Ojciec Mikołaj I Grimaldi
Żona Klaudyna Grimaldi
Dzieci m.in.:
Cezaryna,
Izabela,
Jan II,
Lucjan,
Augustyn,
Blanka,
Filibert,
Franciszka,
Ludwik

Lambert Grimaldi (ur. 1420; zm. 15 marca 1494 w Mentonie) – senior Monako od 1458 do śmierci. Syn Mikołaja I Grimaldiego (1370-1452), seniora d’Antibes.

Lambert jako daleki kuzyn Catalana Grimaldiego objął seniorat Monako 16 marca 1458 r. Był w ósmym stopniu potomkiem Oberta Grimaldi (zm. 1252), admirała i komisarza Genui w 1188 r. Ten ostatni był jednocześnie pradziadkiem Rainiera I Grimaldi, seniora Cagnes.

Lambert był człowiekiem wykształconym, spokojnym, pobożnym oraz samotnikiem. Studiował na włoskim uniwersytecie w Padwie. Po przybyciu do Monako zawarł 20 października 1457 r. umowę z wdową po Janie I Grimaldim, a zarazem babcią i opiekunką oficjalnie panującej małoletniej Klaudyną Grimaldi, Pomelline Fregoso. Regentka potwierdziła w niej plan małżeństwa Lamberta z jej wnuczką oraz uznała jego prawo do senioratu. Jednak faktycznie Pomelline była wrogiem Lamberta i prawdopodobnie planowała jego zgładzenie. W spisku tym brał udział Piotr Fregoso, doża Genui. Zamach jednak się nie udał. Ludność Monako poparła Lamberta i złożyła mu przysięgę wierności 16 marca 1458 r.; Pomelline zbiegła do Mentonu. W 1466 r. próbowała jeszcze z pomocą Genui i Sabaudii podburzyć miejscową ludność przeciw seniorowi, jednak Lambert z pomocą księcia Mediolanu pokonał buntowników.

Lambert prowadził ostrożną politykę, chcąc zapewnić suwerenność senioratu. Pomagał mu w tym brat Jan Andrzej Grimaldi, który pracował w dyplomacji papieża Sykstusa IV (później został biskupem Grasse). Lambert obawiając się ataku ze strony Mediolanu Sforzów, skierował uwagę na Francję. Sytuacja była trudna, ponieważ król Ludwik XI zmarł w 1483 r., a nowy król Karol VIII miał trzynaście lat. W 1487 r. Jan Andrzej, biskup Grasse, został doradcą młodego króla francuskiego. Wpływ doradcy na dwór królewski zaowocował pozytywnym stanowiskiem Karola VIII. 25 lutego 1489 r. król objął Monako swoją opieką. 2 marca 1488 r. Lambert został szambelanem królewskim.

W 1487 r. Lambert Grimaldi wprowadził poprawkę do zasad sukcesji, wykluczającą z dziedziczenia senioratu Monako tych Grimaldich, którzy zostali sługami Kościoła. Senior zmarł w Mentonie 15 marca 1494 r. zostawiając władzę synowi Janowi II.

Lambert Grimaldi często używał w korespondencji często zwrotu "z bożą pomocą" (Deo iuvante). Wyrażał w ten sposób wiarę, iż spełnią się jego plany. Słowa te stały się dewizą herbu dynastii Grimaldich.

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

26 sierpnia 1465 r. doszło do ślubu między Lambertem (45 lat) a Klaudyną (14 lat). Małżeństwo było szczęśliwe, zgodne i długotrwałe. Mieli ze sobą czternaścioro dzieci (ośmiu chłopców), w tym:

  • Cezaryna, poślubiona Karolowi, markizowi de Ceva
  • Izabela, poślubiona w 1519 Antoniemu Châteauneuf-Randon
  • Jan II (ur. 1468 – zm. 11 października 1505), przyszły senior Monako
  • Lucjan (ur. 1481 – zm. 22 sierpnia 1523), przyszły senior Monako
  • Augustyn (ur. 1483 – zm. 12 kwietnia 1532), przyszły biskup Grasse, senior Monako
  • Blanka, poślubiona 10 października 1501 Honoriuszowi de Villeneuve, baronowi de Tourette
  • Filibert, proboszcz kościoła w Nicei
  • Franciszka, poślubiona Łukaszowi Doria
  • Ludwik, kawaler maltański

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Brzeziński A. M., Historia Monako, [w:] Historia małych krajów Europy: Andora. Liechtenstein. Luksemburg. Malta. Monako. San Marino, pod red. J. Łaptosa, Ossolineum, Wrocław 2002, s. 396-397, ​ISBN 83-04-04590-7​.
  • Edwards A., Ród Grimaldich z Monako, tłum. H. Wrońska-Zwolińska, Rachocki – s-ka, Pruszków 1995, s. [453], ​ISBN 83-86379-02-2​.