Laurenty (Trifunović)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Laurenty
Lavrentije
Živko Trifunović
Biskup šabacki
ilustracja
Kraj działania  Serbia
Data i miejsce urodzenia 27 stycznia 1936
Bogoštica
Biskup šabacki
Okres sprawowania od 2006
Wyznanie prawosławne
Kościół Serbski Kościół Prawosławny
Inkardynacja Eparchia šabacka
Chirotonia biskupia 16 lipca 1967
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 16 lipca 1967
Miejscowość Belgrad
Miejsce Sobór św. Michała Archanioła
Konsekrator German
Współkonsekratorzy Makary (Đorđević), Emilian (Marinović)

Laurenty, imię świeckie Živko Trifunović (ur. 27 stycznia 1936 w Bogošticy) – serbski biskup prawosławny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył seminarium duchowne św. Sawy w Belgradzie i Wydział Teologiczny uniwersytetu w tym samym mieście. Następnie przez dwa lata pracował w różnych parafiach prawosławnych w Belgradzie, po czym został przeniesiony na stanowisko wykładowcy seminarium w monasterze Krka, który wykonywał przez dwa i pół roku.

W 1967 miała miejsce jego chirotonia na biskupa pomocniczego metropolii belgradzko-karłowackiej. W 1969 został przeniesiony na katedrę zachodnioeuropejską i australijsko-nowozelandzką, co oznaczało opiekę nad całą prawosławną diasporą serbską. Jego działalność pozwoliła na stworzenie odrębnej eparchii obejmującej terytorium Australii.

23 lipca 1989 został przeniesiony do eparchii šabačko-valjevskiej. Jako jej ordynariusz wielokrotnie występował na konferencjach teologicznych i głosił otwarte wykłady, redagował pismo poświęcone tematyce misyjnej oraz publikował artykuły na tematy religijne. Od 2006, wobec podziału eparchii, nosi tytuł biskupa šabackiego.

Zna języki angielski, rosyjski i niemiecki. Jest monarchistą, zwolennikiem restauracji w Serbii monarchii ściśle współpracującej z Serbskim Kościołem Prawosławnym[1]. Popiera również ruch ekumeniczny: spotykał się z papieżem Janem Pawłem II i uczestniczył w modlitwach ekumenicznych w Asyżu, w których oprócz przedstawicieli wyznań chrześcijańskich wzięli udział buddyści i animiści[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. D. Gil, Prawosławie..., s. 217.
  2. D. Gil, Prawosławie..., s. 221.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Powstanie eparchii
Biskup zachodnioeuropejski
1969 – 1989
Następca
Damaskin (Davidović)
Poprzednik
Jan (Velimirović)
Biskup šabacko-valjevski
1989 – 2006
Następca
Reorganizacja eparchii
Poprzednik
Powstanie eparchii
Biskup šabacki
od 2006
Następca
Nadal sprawuje urząd