Wersja ortograficzna: League of Legends

League of Legends

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
League of Legends
Ilustracja
Logo gry
Producent Riot Games
Wydawca Riot Games, GOA[1], Tencent Inc.[2]
Reżyser Andrei van Roon
Projektant Jeff Jew, Jessica Nam, Joe Tung
Artysta Edmundo Sanchez, Troy Adam, Paul Kwon
Scenarzysta Graham McNeill
Kompozytor Christian Linke
Wersja 11.14[3]
Data wydania 27 października 2009
Gatunek multiplayer online battle arena[4]
Tryby gry gra jednoosobowa, gra wieloosobowa[4]
Kategorie wiekowe ESRB: Teen[5]
Język angielski, chiński, czeski, francuski, grecki, hiszpański, japoński, koreański, niemiecki, polski, portugalski, rosyjski, rumuński, turecki, węgierski, włoski[6][7][8][9]
Wymagania sprzętowe
Platforma Microsoft Windows[8], macOS[5][4] (nie dotyczy wersji chińskiej[7] i koreańskiej[8])
Nośniki dystrybucja cyfrowa[8][7]
Wymagania

minimalne[8]:

  • 8 GB wolnego miejsca
  • procesor 2 GHz
  • Windows 7 lub wyższy, macOS
  • 2 GB RAM
  • dowolna karta graficzna kompatybilna z DirectX 9.0

zalecane[8]:

Kontrolery klawiatura, mysz
Strona internetowa

League of Legends (w skrócie LoL) – sieciowa gra komputerowa z gatunku multiplayer online battle arena[10]. Powstała na bazie modyfikacji Defense of the Ancients (DotA) do Warcraft III: The Frozen Throne. Została wyprodukowana i wydana przez studio Riot Games. Została zapowiedziana 7 października 2008, a wydana 27 października 2009[11].

Rozwój[edytuj | edytuj kod]

Założyciele Riot Games, Brandon „Ryze” Beck i Marc „Tryndamere” Merrill, będąc współlokatorami na Uniwersytecie Południowej Kalifornii, studiowali biznes i związali się z grami wideo. Oboje uważali, że twórcy gier wideo zbyt szybko przeskakują z gry do gry, a sukces Defence of the Ancients wskazał im, że gry można wspierać i zarabiać w perspektywie długoterminowej. We wrześniu 2006 r. pozyskując fundusze (ok. 1,5 mln dolarów) od rodziny i angielskich inwestorów, Beck i Merrill oficjalnie założyli Riot Games i rozpoczęli pracę nad League of Legends. Pierwszą osobą zatrudnioną przez Riot Games był Steve "Guinsoo" Feak, jeden z wczesnych twórców DotA Allstars - fundamentu gier gatunku MOBA, a drugą Steve Mescon, administrator zespołu wsparcia DOTA. Deweloperzy byli zdezorientowani patrząc na projekt gry bez trybu dla jednego gracza oraz modelem biznesowym free-to-play[12]. W 2011 r. firma została przejęta przez chińską korporację Tencent.

Gra została po raz pierwszy zapowiedziana 7 października 2008 r. 10 kwietnia 2009 roku rozpoczęła się faza beta testów z siedemnastoma dostępnymi postaciami[13] i trwała do dnia 26 października 2009 r, zaś sama gra została oficjalnie wydana dzień później – 27 października. Producenci na bieżąco wprowadzali poprawki oparte o opinie graczy, zamieszczone na forach internetowych. W 2012 roku w odpowiedzi na toksyczność i nękanie w trakcie gier, Riot utworzyło zespół psychologów ds. zachowań graczy, który zredukował liczbę zgłoszeń o ponad 30%. Od 2014 do 2016 liczba aktywnych graczy League wzrosła z 67 do ponad 100 milionów graczy.

Od premiery w 2009 roku League of Legends jest regularnie aktualizowane. W 2014 roku rozpoczęto regularnie dodawać łatki, co dwa lub trzy tygodnie. Na koniec każdego sezonu rywalizacji w presezonie wydawana jest duża aktualizacja poprawiająca jeden aspekt rozgrywki w kolejnym sezonie. W 2015 była to wizualna poprawa mapy Summoner's Rift, w 2016 wprowadzenie warsztatu hextech, umożliwiające zdobywanie za darmo przedmiotów kosmetycznych i urozmaicenie dżungli nowymi rodzajami potężnych potworów (herold oraz smoki żywiołów). W 2017 dodano tryb treningowy, statystykę destrukcji oraz poważne zmiany w dżungli (nowe rośliny, uproszczenie wzmocnień), w 2018 usunięto stary system run (które trzeba było kupować za żmudnie zdobywane Punkty Zasług) i zamieniono go nowym – darmowym, oprócz tego odblokowano granicę 30 poziomu. W 2019 dodano opancerzenie wieży pierwszego poziomu oraz dodano dwie nowe rangi dla graczy słabszych (żelazo) oraz uzdolnionych (arcymistrz)[14]. W 2020 sprawiono, że smoki żywiołów zaczęły wpływać na wygląd mapy Summoner's Rift, podwojono częstotliwość występowania heralda oraz dodano nowe przedmioty dla wspierających. W 2021 ogromne zmiany dotknęły wszystkie przedmioty (1/3 usunięto, 1/3 zmieniono, 1/3 dodano), oprócz tego wprowadzono kategorię przedmiotów – mityczne – która wzmacnia statystki innych przedmiotów[15]. Na bieżąco są także dodawani nowi bohaterowie (w 2020 ich liczba przekroczyła 150).

W październiku 2019 Riot Games ogłosiło kilka nowych gier związanych z LoL, m.in. samodzielną, mobilną wersję trybu Teamfight Tactics (wydana 19 marca 2020 r.) grę karcianą Legends of Runeterra (wydana 29 kwietnia 2020 r.) oraz mobilną wersję gry o tytule League of Legends: Wild (od 16 września 2020 gra jest w fazie beta-testów).

Rozgrywka[edytuj | edytuj kod]

Tryb zwykły[edytuj | edytuj kod]

Gry są rozgrywane na mapie Summoner's Rift, która jest jedyną dostępny w grze na profesjonalnym poziomie. Naprzeciwko siebie stają dwie pięcioosobowe drużyny, próbujące zniszczyć Nexus drużyny przeciwnej, po drodze pokonując stwory i struktury na liniach oraz potwory w dżungli. Nexus każdej drużyny znajduje się w sercu bazy, obok "fontanny" gdzie gracze rozpoczynają grę oraz pojawiają się po śmierci w trakcie gry. Obie bazy znajdują się na przeciwległych końcach mapy. Drogę do każdej bazy blokują 3 wieże rozlokowane na trzech liniach nazywanych górną, środkową oraz dolną. Za trzecią wieżą znajduje się struktura nazywana Inhibitorem, która po zniszczeniu powoduje przywołanie "super stworów" o potężnych statystykach ofensywnych i defensywnych. Rozgrywki mogą trwać od około 15 minut do ponad godziny.

Najpopularniejszą formą podziału ról w drużynie jest po jednym graczu na liniach górnej i środkowej (tzw. solo-line'rzy), dwóch na dolnej linii (strzelec oraz wspierający) oraz jeden "dżungler", który zdobywa złoto zabijając odradzające się potwory w regionie pomiędzy liniami. Jego celem jest przejmowanie obiektów neutralnych oraz pomaganie współgraczom w uśmiercaniu bohaterów drużyny przeciwnej. Wyjątkowym rodzajem potworów są potężne potwory tj. smoki żywiołów dających premie całej drużynie (np. zwiększenie zadawanych obrażeń lub skrócenie czasu odnowienia super umiejętności) lub heralda (zadającego potężne obrażenia wieżom) oraz barona Nashora, który znacznie zwiększa wytrzymałość i obrażenia stworów – zazwyczaj będącym warunkiem zwycięstwa.

Istnieją dwa typy tego trybu – w ciemno oraz draft. W pierwszym przypadku wybór roli zależy od umowy między graczami, postacie mogą również powtarzać się (jednak nie w tej samej drużynie). W przypadku drugiego, otrzymuje się rolę zadeklarowaną przed grą, a podczas wyboru postaci obowiązuje system banowania (wykluczania postaci z rozgrywki) oraz wyboru bohaterów po kolei (pierwszy, lepszy).

Tryb rankingowy[edytuj | edytuj kod]

Uproszczony widok izometryczny mapy gry MOBA, w tym przypadku Summoner's Rift

W League of Legends dla wszystkich graczy, którzy osiągnęli odpowiedni poziom oraz odblokowali określoną liczbę bohaterów w grze, dostępna jest drabinka rankingowa. Gracze podzieleni są na ligi i dywizje w zależności od swoich wyników. Możliwe jest branie udziału w rozgrywkach rankingowych pojedynczo lub wraz z zespołem (pozostałe osoby dobierane są losowo wśród graczy o podobnym poziomie). Gry można rozgrywać w dwóch kolejkach: solo-duet (o podobnym poziomie umiejętności) oraz elastyczna (przeznaczona dla grup o różnych rangach, z wyjątkiem czteroosobowych). Na koniec każdego sezonu przyznawane są nagrody zależne od aktualnej ligi i dywizji[16]. Rozgrywka zawsze jest rozpoczyna się draftem, a samych w założeniach nie różni się niczym od zwykłych meczy. Poza nagrodami w grze, najlepsi gracze mogą też liczyć na fizyczne nagrody np. w 2016 roku Riot Games przygotował kurtki dla graczy z najwyższej ligi[17]. W 2019 roku zmieniono system rankingowy, dodając ligę na samym dole tabeli z przeznaczeniem dla początkujących graczy oraz rozwarstwiono najwyższe dywizje dodając rangę arcymistrza. Obecnie drogę rankingową przechodzi się przez żelazo, brąz, srebro, złoto, platynę, diament, mistrza, arcymistrza do pretendenta.

All Random All Mid (ARAM)[edytuj | edytuj kod]

Odmiennym od powyższych trybów jest ARAM. Został wprowadzony w 2013 roku i od lat jest jednym z najpopularniejszych trybów gry. Odbywa się na mapie Howling Abyss, gdzie jest tylko jedna, środkowa linia. W przeciwieństwie do rozgrywki na Summoner's Rift, nie obowiązuje tutaj proces wyboru postaci, a gracz dostaje narzuconą postać z dostępnych dla niego. Może się jednak wymieniać z innymi graczami oraz skorzystać z paska wymiany. Rozgrywka jest o wiele szybsza, a żeby kupić nowe przedmioty za złoto (którego dostaje się dużo biernie) trzeba uśmiercić swojego bohatera. Średnia długość meczy wynosi od 10 do 30 minut.

Teamfight Tactics[edytuj | edytuj kod]

Tryb ten został dodany w czerwcu 2019 roku i został wydany w oparciu o Dota Auto Chess. Gra nie dzieli mechaniki rozgrywki z innymi trybami League of Legends; podobnie jak w innych automatycznych bitwach, gracze rywalizują ze sobą, tworząc drużynę z aktualnie dostępnych tworząc kompozycje o różnych umiejętnościach i klasach. Gracze nie wpływają bezpośrednio na walkę, ale zamiast tego umieszczają swoje jednostki – bohaterów z gry macierzystej – na planszy, aby mogły walczyć automatycznie w każdej rundzie. Zwycięstwo osiąga czterech najlepszych graczy. W trybie rankingowym, w zależności od miejsca otrzymuje się określoną liczbę punktów. We wrześniu 2019 Riot Games poinformowało, że Teamfight Tactics ma 33 miliony graczy miesięcznie[18].

Inne tryby gry[edytuj | edytuj kod]

Co pewien czas pojawiają się nowe tryby gier, których założenia są całkowicie odmienne od standardowej rozgrywki. Przykładem takiego trybu może być Ultra Rapid Fire, gdzie czas odnowienia umiejętności jest zredukowany o 80%[19] lub tryb Nexus Blitz z różnymi wydarzeniami oraz czasem rozgrywki wynoszącym 20 minut[20]. Oprócz nich historycznie występowały np. Niszczące Boty Zagłady[21], Odyseja: Wydobycie[22], Wyniesienie[23] czy Polowanie Krwawego Księżyca[24]. Do 2019 roku dostępnym trybem rankingowym było Twisted Treeline[25], gdzie rozgrywka była dostępna dla drużyn trzyosobowych, a do 2016 dostępne była mapa Dominion.

Turnieje[edytuj | edytuj kod]

Mistrzostwa Świata w League of Legends[edytuj | edytuj kod]

Mistrzostwa sezonu I odbyły się w czerwcu 2011 roku, podczas szwedzkiego turnieju DreamHack, gdzie pula nagród wynosiła 100 tys. dolarów. Turniej wygrała europejska drużyna Fnatic, która zdobyła 50 tys. dolarów. Rozgrywki śledziło ponad 1,6 miliona ludzi[26]. Po wielu problemach z internetem, które powodowały ogromne opóźnienia meczów, Riot Games ogłosiło w październiku 2012 wydanie specjalnego klienta LAN, aby zapobiec lagom i innym problemom. Klient LAN zaczął funkcjonować już podczas ćwierćfinałów mistrzostw świata. Same mistrzostwa zostały wygrane przez drużynę z Tajwanu – Taipei Assasins – którzy w finale zwyciężyli wynikiem 3:1 z Azubu Frost – potęgą z Korei Południowej – tym samym zgarniając milion dolarów. W październiku 2013 roku odbyły się kolejne mistrzostwa świata, tym razem sezonu III. W finale zmierzyli się SK Telecom T1 z Korei Południowej oraz chiński Royal Club. Ostatecznie zwyciężyło SK Telecom T1, wygrywając milion dolarów, zaś Royal Club zdobył 250 tys. dolarów za drugie miejsce. W lipcu 2013 roku pracownik Riot Games Nick Allen ogłosił, iż urząd do spraw cywilnych oraz imigracyjnych USA uznał zawodowych graczy League of Legends za sportowców, dzięki czemu mogą oni otrzymać pięcioletnią wizę do USA[27]. We wrześniu 2014 roku odbyły się Mistrzostwa Świata sezonu czwartego w Korei Południowej[28]. Finały mistrzostw wygrała koreańska drużyna Samsung White, wygrywając z chińskim Starhorn Royal Club wynikiem 3:1[29]. W październiku 2015 roku odbyły się finały sezonu piątego. Miały miejsce w Berlinie, gdzie drużyna SK Telecom T1 pokonała KOO Tigers, wygrywając w turnieju po raz drugi w historii rozgrywek League of Legends[30]. W październiku 2016 roku miały miejsce finały sezonu szóstego. Odbywały się w Los Angeles, gdzie drużyna SK Telecom T1 pokonała Samsung Galaxy, zdobywając mistrzostwo po raz trzeci w historii rozgrywek League of Legends[30]. W listopadzie 2017 roku odbyły się finały sezonu siódmego. Wydarzenie miało miejsce w Pekinie, gdzie drużyna Samsung Galaxy pokonała SK Telecom T1, zdobywając mistrzostwo po raz drugi w historii rozgrywek League of Legends. W listopadzie 2018 roku miały miejsce finały sezonu ósmego. Areną zmagań był Munhak Stadium w Inczonie (Korea Południowa). W finale zwyciężyła drużyna Invictus Gaming, która pokonując Fnatic 3:0, zdobyła pierwsze trofeum Mistrzostw Świata dla Chin[31]. W listopadzie 2019 roku odbyły się finały dziewiątego sezonu. Miały one miejsce w Paryżu we Francji w AccorHotels Arena. Drużyna FunPlus Phoenix pokonała europejską drużynę G2 Esports wynikiem 3:0, tym samym zdobywając mistrzostwo świata. W październiku 2020 odbyły się finały jubileuszowego, dziesiątego sezonu w Szanghaju. W finale koreańska formacja DAMWON Gaming pokonała 3:1 chińską drużynę Sunning.

Mid-Season Invitational[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Mid-Season Invitational.

Jest to coroczny turniej organizowany od 2015 roku. Jest drugim najważniejszym międzynarodowym turniejem w League of Legends, po Mistrzostwach Świata. W pierwszej edycji turnieju zwyciężyła drużyna z Chin EDward Gaming, pokonując w finale koreańską drużynę SK Telecom T1. W latach 2016-2017 zwycięzcą turnieju było SKT T1. W 2018 zwycięstwo powróciło do Chin za sprawą drużyny Royal Never Give Up. Mistrzem MSI w 2019 roku została europejska drużyna G2 Esports, która jako pierwsza drużyna spoza Azji wygrała turniej. W 2020 turniej został odwołany przez pandemię COVID-19[32]. W 2021 roku zwycięstwo po raz drugi odniosła chińska drużyna Royal Never Give Up[33].

Profesjonalne ligi regionalne[edytuj | edytuj kod]

Od otworzenia pierwszych serwerów gracze tworzyli amatorskie i półprofesjonalne turnieje on-line. Pierwsze profesjonalne turnieje odbywały się na wydarzeniach Intel Extreme Masters lub Dreamhack. Po całkiem udanych Mistrzostwach Świata Sezonu 1 w czerwcu 2011 r. i otworzeniu południowokoreańskiego serwera w grudniu 2011 r., utworzono pierwszą profesjonalną ligę regionalną nazwaną Champions. W okresie wiosennym 2012 do walki stanęło 16 drużyn z całego świata. Sukces ligi doprowadził, do utworzenia ligi amerykańskiej i europejskiej, z decyzją z dnia 6 sierpnia 2012 r. Następnie otwierano nowe ligi regionalne (Chiny, Turcja, Wietnam). W 2014 roku ujednolicono proces awansu w ligach regionalnych oraz wprowadzono nowe rozwiązania[34]. W każdym rejonie sezon składa się z dwóch splitów, każdy split dzieli się na regularne rozgrywki, play-offy, turniej barażowy, w przypadku niektórych lig turniej relegacyjny. Na przełomie lat 2018-2019, w ligach nastąpiły zmiany w zakresie lokacji oraz wprowadzono w niektórych regionach franczyzę. Oprócz lig pierwszego poziomu, istnieją ligi drugiego poziomu będące gwarantem systemu promocji i spadku.

Ligi regionalne w League of Legends
LIGI REGIONALNE
Region Lata występowania Skrót Nazwa ligi Ilość drużyn [35]
Ameryka Północna 2013-nadal LCS League of Legends Championship Series 10 2G+1P
Europa 2013-nadal LEC League of Legends European Championship 10 3G+1P
Korea Południowa 2012-nadal LCK League of Legends Champions Korea 10 3G
Chiny 2013-nadal LPL League of Legends Pro League 17 3G+1P
Brazylia 2014-nadal CBLOL Circuit Brazilian League of Legends 8 1P
Rosja (CIS) 2016-nadal LCL League of Legends Continental League 8 1P
Japonia 2014-nadal LJL League of Legends Japan League 8 1P
Ameryka Łacińska 2019-nadal LLA Liga Latinoamérica 8 1P
Oceania 2015-nadal LCO League of Legends Circuit Oceania 8 1P
Azja Południowo-Wschodnia 2019-nadal PCS Pacific Championship Series 10 1G+1P
Turcja 2014-nadal TCL Turkish Championship League 10 1P
Wietnam 2018-nadal VCS Vietnam Championship Series 8 1G+1P
HISTORYCZNE LIGI REGIONALNE
Ameryka Łacińska Północna 2014–2018 LLN Liga Latinoamérica Norte 8 1P
Ameryka Łacińska Południowa 2014–2018 CLS Copa Latinoamérica Sur 8 1P
Azja Południowo-Wschodnia 2012–2018 GPL Garena Premier League różnie 1P
Indonezja, Malezja, Singapur 2018-2019 LST League of Legends SEA Tour 8 1P
Tajwan, Hongkong, Makao 2015-2019 LMS League of Legends Master Series 8 2G+1P

Uwagi:

  • Liga LEC do 2019 nazywała się EU LCS
  • Liga LCO do 2021 nazywała się OPL
  • Liga LLA powstała w 2018 w wyniku połączenia LLN i CLS
  • Liga PCS powstała w 2019 w wyniku połączenia LMS i LST
  • Liga VCS powstała w 2013 i do 2018 był drugą ligą GPL, w 2018 odłączyli się i zostali oddzielnym rejonem
  • Liga LMS powstała w 2015 w wyniku separacji Tajwanu, Hongkongu i Makao
  • Liga LST powstała w 2018, obejmując kraje pozostałe po GPL

Odbiór gry[edytuj | edytuj kod]

 Odbiór gry
Recenzje
Publikacja Ocena
GameZone 9/10[4]
IGN 9,2/10[10]
Oceny z agregatorów
Agregator Ocena
GameRankings

79,16% (z 29 recenzji)[36]

Metacritic

78/100 (z 37 recenzji)[37]

Gra została pozytywnie przyjęta zarówno przez krytyków, jak i przez graczy. Według agregatora GameRankings League of Legends uzyskała średnią ocenę 79,16%[36] i 78/100 według Metacritic[37].

Matt Liebl z serwisu Gamezone.com stwierdził, że jest to gra przy której gracze spędzają obecnie najwięcej czasu[38]. Zainteresowanie wzbudzają także turnieje League of Legends. Mistrzostwa Świata Sezonu 3 były najpopularniejszym e-sportowym wydarzeniem w historii. Ponad 32 miliony ludzi obejrzało mecz finałowy. Z kolei wcześniejszą edycję turnieju obejrzało 8,2 mln fanów[39]. Według danych z 2014 roku w League of Legends każdego miesiąca grało 67 mln osób, 27 mln osób dziennie oraz ponad 7,5 mln osób w tym samym czasie w ciągu największego w danym dniu natężenia[40]. Według statystyk z 2020 roku liczba graczy sięgnęła liczbę 115 milionów, ponad 65 mln graczy miesięcznie, 27 mln graczy dziennie i 8 mln jednocześnie[41].

League of Legends stała się inspiracją tekstu piosenki „Masterpiece” szwedzkiego artysty Basshuntera z 2018 roku[42]. Oprócz działalności deweloperskiej, Riot Games zaczęło tworzyć własną muzykę przedstawianą przez zespoły Pentakill, K/DA oraz True Damage, które są grupami do których należą bohaterowie gry. W 2019 rozpoczęło współpracę z francuskim domem mody Louis Vuitton[43]. Oprócz tego od 2018 roku we współpracy z Marvel Comics wydaje komiksy[44], a na 2021 rok zaplanowane jest wydanie serii animowanej Arcane[45].

15 lipca 2013 gra została uznana w USA za pełnoprawny sport[46]. W 2015 roku we Francji, w 2016 w Hiszpanii, a w Polsce w 2019[47].

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

2009 IGN PC Best Strategy Game 2009 „Readers’ Choice” Wygrana [48]
GameSpy Gamers’ Choice Awards 2009 „PC Gamers’ Choice” Wygrana
2010 1st Game Developers Online Choice Awards Best Online Technology, Visual Arts, Game Design, New Online Game, Audience Award Wygrana [48]
Golden Joystick Awards 2010 Online Game of the Year Wygrana [48]
2011 Golden Joystick Awards 2011 Best Free-to-Play Game Wygrana [49]
2015 The Game Awards 2015 Esports Game of the Year Award Nominacja [50]
2017 2017 Teen Choice Awards Choice Video Game Nominacja [51]
Golden Joystick Awards 2017 Esports Game of the Year Nominacja [52]
The Game Awards 2017 Best Esports Game Nominacja [53]
2018 45th Annie Awards Best Animated Television/Broadcast Commercial (Legends Never Die) Nominacja [54]
39th Sports Emmy Awards Outstanding Live Graphic Design (2017 League of Legends World Championship) Wygrana [55]
Golden Joystick Awards 2018 Esports Game of the Year Nominacja [56]
The Game Awards 2018 Best esports Game Nominacja [57]
2019 11th Shorty Awards Best in Games ("Pop/Stars" by K/DA) Wygrana [58]
Golden Joystick Awards 2019 Esports Game of the Year Nominacja [59]
Hollywood Music in Media Awards Original Score – Video Game Nominacja [60]
The Game Awards 2019 Best Esports Game Wygrana [61]
Best Esports Event (2019 League of Legends World Championship) Wygrana
2020 The Game Awards 2020 Best Esports Game Wygrana [62]
Best Esports Event (2020 League of Legends World Championship) Wygrana

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Riot Games and Goa Sign Deal to Bring League Of Legends To Europe (ang.). IGN, 2009-02-12. [dostęp 2015-10-20].
  2. Dean Takahashi: China’s Tencent acquires majority stake in online game firm Riot Games for nearly $400M (ang.). VentureBeat, 2011-02-04. [dostęp 2019-01-20].
  3. Opis patcha. Riot Games, 2021-07-07. [dostęp 2021-07-09].
  4. a b c d League of Legends – PC – Review (ang.). gamezone.com, 2009-11-02. [dostęp 2014-01-24].
  5. a b League of Legends (ang.). esrb.org. [dostęp 2014-01-18].
  6. Changing Game Language: League of Legends Player Support (ang.). W: League of Legends Player Support [on-line]. support.leagueoflegends.com, 2011-05-07. [dostęp 2014-03-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-03-13)].
  7. a b c 下载中心-英雄联盟官方网站-腾讯游戏 (chiń.). lol.qq.com. [dostęp 2014-02-04].
  8. a b c d e f 리그 오브 레전드 (kor.). leagueoflegends.co.kr. [dostęp 2014-02-04].
  9. League of Legends (jap.). jp.leagueoflegends.com. [dostęp 2016-09-20].
  10. a b Leah B. Jackson: League of Legends Review. IGN, 2014-02-13. [dostęp 2015-09-21].
  11. Interactive Timeline (ang.). Riot Games. [dostęp 2014-01-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-01-26)].
  12. Brian Crecente, League of Legends is now 10 years old. This is the story of its birth., „Washington Post”, ISSN 0190-8286 [dostęp 2020-12-27] (ang.).
  13. Aaron Mickunas, Today is the 9-year anniversary of LoL's 17 original champions, Dot Esports, 21 lutego 2018 [dostęp 2020-12-27] (ang.).
  14. Łukasz Koczur, League of Legends zmiany w 2019. Porównanie z wersją 2016, mamkomputer.info, 18 czerwca 2019 [dostęp 2019-09-10] (pol.).
  15. Czy zmiany przedsezonowe w LoLu są takie ogromne? Jak było w poprzednich latach?, BOOP.pl, 7 listopada 2020 [dostęp 2020-12-27] (pol.).
  16. ISTO: FAQ gier rankingowych – League of Legends. Riot Games, 2015-01-13. [dostęp 2020-12-24].
  17. Ephrio: System rankingowy w League of Legends (pol.). ephrio.net, 2018-10-20. [dostęp 2018-12-31].
  18. Teamfight Tactics hits 33 million monthly players, making Riot Games happy, VentureBeat, 25 września 2019 [dostęp 2020-12-27] (ang.).
  19. Kiedy będzie dostępny URF? Do kiedy będzie można grać?, How2Play, 11 maja 2020 [dostęp 2020-12-27] (pol.).
  20. Nexus Blitz i Twój Sklep powracają do League of Legends. Co trzeba wiedzieć o poczynionych zmianach?, BOOP.pl, 26 listopada 2020 [dostęp 2020-12-27] (pol.).
  21. Nadchodzą Niszczące Boty Zagłady!, PolscyGracze.pl, 14 lipca 2014 [dostęp 2020-12-27] (pol.).
  22. League of Legends otrzyma tryb PvE – zapraszamy na Odyseja: Wydobycie | Portal o grach MMO, mmorpg.org.pl [dostęp 2020-12-27] (pol.).
  23. Wyniesienie dostępne (10.11 -14.11), PolscyGracze.pl, 10 listopada 2017 [dostęp 2020-12-27] (pol.).
  24. Krwawy Księżyc zbierze spore żniwa w League of Legends! | Portal o grach MMO, mmorpg.org.pl [dostęp 2020-12-27] (pol.).
  25. Żegnaj Twisted Treeline, ESPORTMANIA.PL, 1 sierpnia 2019 [dostęp 2020-12-27] (pol.).
  26. John Funk: League of Legends Championship Draws 1.69 Million Viewers (ang.). The Escapist. [dostęp 2014-09-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-04)].
  27. Adi Robertson: US visa bureau says ‘League of Legends’ is a professional sport (ang.). The Verge. [dostęp 2014-09-25].
  28. Łukasz Telesiński: Mistrzostwa Świata w League of Legends – kto sięgnie po Puchar Przywoływacza? (pol.). Gry-Online. [dostęp 2014-11-04].
  29. Jenna Pitcher: Samsung White Wins $1M League of Legends 2014 World Championship (ang.). IGN. [dostęp 2014-11-04].
  30. a b Philip Kollar: SK Telecom T1 becomes first two-time League of Legends world championship team (ang.). Polygon, 2015-10-31. [dostęp 2015-11-02].
  31. Opinion | Five trends shaping the Chinese esports landscape, www.sportspromedia.com [dostęp 2021-01-17] (ang.).
  32. Andreas Stavropoulos, Riot officially cancels 2020 Mid-Season Invitational, Dot Esports, 23 kwietnia 2020 [dostęp 2020-12-27] (ang.).
  33. Umarł król, niech żyje król. RNG mistrzem MSI 2021, ESPORTMANIA.PL, 23 maja 2021 [dostęp 2021-06-13] (pol.).
  34. Wystartowała strona League of Legends Championship Series – pierwsze rozgrywki już w przyszły weekend. Gry-Online, 2013-02-01. [dostęp 2018-12-10].
  35. Liczba drużyn udająca się na Mistrzostwa Świata, przy czym "G" oznacza główne wydarzenie, a "P" fazę play-in
  36. a b League of Legends for PC – GameRankings (ang.). GameRankings. [dostęp 2014-01-24].
  37. a b League of Legends for PC Reviews – Metacritic (ang.). Metacritic. [dostęp 2014-01-24].
  38. Matt Liebl: League of Legends overthrows World of Warcraft as most played PC game (ang.). gamezone.com, 2012-07-11. [dostęp 2014-01-24].
  39. One World Championship, 32 million viewers (ang.). na.leagueoflegends.com. [dostęp 2014-01-24].
  40. Paul Tassi: Riot’s ‘League of Legends’ Reveals Astonishing 27 Million Daily Players, 67 Million Monthly (ang.). Forbes, 2014-01-27. [dostęp 2020-04-12].
  41. How many people play League of Legends? – UPDATED 2020, LeagueFeed, 28 października 2020 [dostęp 2020-12-27] (ang.).
  42. Jonathan Currinn: Basshunter Has Released His First Single In 5 Years This Week Titled „Masterpiece” Inspired By League Of Legends (ang.). celebmix.com, 2018-10-23. [dostęp 2018-12-09].
  43. Andrew Webster, Designing League of Legends’ stunning holographic Worlds opening ceremony, The Verge, 11 listopada 2019 [dostęp 2020-12-27] (ang.).
  44. Shannon Liao, League of Legends turns to Marvel comics to explore the game’s rich lore, The Verge, 19 listopada 2018 [dostęp 2020-12-27] (ang.).
  45. Riot Games Developing Animated Series Based on 'League of Legends' | Hollywood Reporter, www.hollywoodreporter.com [dostęp 2020-12-27].
  46. Tomasz Wrzesień: Gracze w League of Legends to oficjalnie sportowcy, USA stoi otworem (pol.). dobreprogramy.pl, 2013-07-15. [dostęp 2013-12-05].
  47. E-sport oficjalnie uznany za sport w Polsce!, PolskieRadio.pl [dostęp 2020-12-27].
  48. a b c Staff, Riot's League of Legends Leads Game Developers Choice Online Award Winners, www.gamasutra.com [dostęp 2020-12-27] (ang.).
  49. Matt Liebl, League of Legends Wins 2011 Golden Joystick Award for Best Free-to-Play Game, GameZone, 4 maja 2012 [dostęp 2020-12-27] (ang.).
  50. Nominees | The Game Awards 2015, web.archive.org, 14 listopada 2015 [dostęp 2020-12-27] [zarchiwizowane z adresu 2015-11-14].
  51. Rebecca Rubin i inni, Teen Choice Awards 2017: ‘Riverdale,’ Fifth Harmony Shut Out Competition, Variety, 14 sierpnia 2017 [dostęp 2020-12-27] (ang.).
  52. Golden Joystick Awards 2017 Nominees – Best In Slot, web.archive.org, 10 stycznia 2018 [dostęp 2020-12-27] [zarchiwizowane z adresu 2018-01-10].
  53. The Game Awards 2017 Winners Headlined By Zelda: Breath Of The Wild's Game Of The Year, GameSpot [dostęp 2020-12-27] (ang.).
  54. Terry Flores, Terry Flores, ‘Coco’ Tops 2018 Annie Awards Nominations With 13, Variety, 4 grudnia 2017 [dostęp 2020-12-27] (ang.).
  55. Riot Games Wins Sports Emmy for Outstanding Live Graphic Design, The Esports Observer, 9 maja 2018 [dostęp 2020-12-27] (ang.).
  56. Tom Hoggins, Golden Joysticks 2018 nominees announced, voting open now, „The Telegraph”, 24 września 2018, ISSN 0307-1235 [dostęp 2020-12-27] (ang.).
  57. Michael McWhertor, The Game Awards 2018 nominees led by God of War, Red Dead Redemption 2, Polygon, 13 listopada 2018 [dostęp 2020-12-27] (ang.).
  58. K/DA – POP/STARS – The Shorty Awards, shortyawards.com [dostęp 2020-12-27].
  59. Push Square, Days Gone Rides Off with Three Nominations in This Year's Golden Joystick Awards, Push Square, 20 września 2019 [dostęp 2020-12-27] (ang.).
  60. {{{tytuł}}}, www.hmmawards.com [dostęp 2020-12-27].tytuł
  61. The Game Awards 2019: All Nominees [Update], GameSpot [dostęp 2020-12-27] (ang.).
  62. Alex Stedman, Alex Stedman, The Game Awards 2020: Complete Winners List, Variety, 10 grudnia 2020 [dostęp 2020-12-27] (ang.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]