Lechosław Jocz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lechosław Jocz
Data urodzenia 7 października 1983
Zawód, zajęcie językoznawca, dialektolog
Narodowość polska
Tytuł naukowy doktor habilitowany
Uczelnia Akademia im. Jakuba z Paradyża w Gorzowie Wielkopolskim
Wydział Humanistyczny
Stanowisko profesor nadzwyczajny
Strona internetowa

Lechosław Jocz (ur. 7 października 1983[1]) – polski językoznawca, dialektolog, badacz etnolektu kaszubskiego i języków łużyckich. Jest specjalistą z zakresu fonetyki i fonologii kaszubskiej[2]. Zajmuje się także innymi słowiańskimi językami mniejszościowymi oraz dialektologią słowiańską[3].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jego praca doktorska Wokalowy system hornjoserbskeje rěče přitomnosće została opublikowana w Szczecinie w 2011 roku[4]. Po uzyskaniu doktoratu na Uniwersytecie Lipskim pracował naukowo jako stypendysta w Budziszynie, a następnie w Lipsku[4]. Brał udział w kilkunastu konferencjach narodowych i międzynarodowych[1]. Od 2015 roku piastuje stanowisko profesora nadzwyczajnego w Zakładzie Języka Polskiego na Wydziale Humanistycznym Akademii im. Jakuba z Paradyża w Gorzowie Wielkopolskim[5][6].

W swoim dorobku ma kilkanaście artykułów naukowych poświęconych łużycczyźnie[4]. Był także redaktorem trzech roczników sorabistycznego czasopisma „Sor@pis”[4] oraz członkiem rady redakcyjnej rocznika „Slavia Occidentalis[1]. Należy do Instytutu Kaszubskiego oraz Komisji Fonetyki i Fonologii przy Międzynarodowym Komitecie Slawistów[1][7].

Jest autorem krytycznej recenzji Gramaticzi kaszëbsczégò jãzëka autorstwa Hanny Makurat[2]. Jocz zarzucał autorce m.in. nadmierną preskryptywność i niezgodność opisu gramatycznego z realiami języka kaszubskiego[8].

W 2016 roku za swoje prace poświęcone kaszubszczyźnie (System samogłoskowy współczesnych gwar centralnokaszubskich oraz System spółgłoskowy współczesnych gwar centralnokaszubskich) otrzymał Nagrodę im. Gerarda Labudy[9][10].

Wybrana twórczość[edytuj | edytuj kod]

Opracowano na podstawie źródła[11]:

  • Sandhi w językach łużyckich (współautorstwo, 2013)
  • Akcent wyrazowy we współczesnej kaszubszczyźnie centralnej (2015)
  • System samogłoskowy gwary luzińskiej (2016)
  • Miejsce gwary luzińskiej wśród gwar kaszubskich w świetle faktów fonetycznych i fonologicznych (2016)
  • VOT i dźwięczność spółgłosek zwartych w Dąbrówce Wielkopolskiej (2016)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Lechosław Jocz, Curriculum Vitae, Academia.edu [zarchiwizowane z adresu 2020-03-24].
  2. a b L. Jocz: Obiekcje co do „Gramaticzi” są jak najbardziej uzasadnione, „Skra – pismiono ò kùlturze”, 14 lutego 2019 [dostęp 2019-07-21].
  3. Lechosław Jocz w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).
  4. a b c d Emilia Deutsch, Wkład stypendystów Fundacji na rzecz Narodu Łużyckiego w rozwój sorabistyki, [w:] Łużyczanie i inne mniejszości językowe, kulturowe i etniczne w Europie – cz. 1, t. 45, Warszawa 2011 (Zeszyty Łużycke), s. 65.
  5. Lechosław Jocz, ORCID [dostęp 2019-07-21].
  6. Editorial Team [Zespół redakcyjny], ispan.waw.pl [dostęp 2019-09-01].
  7. dr hab. Jocz Lechosław, Akademia im. Jakuba z Paradyża w Gorzowie Wielkopolskim [dostęp 2019-09-01].
  8. Lechosław Jocz, „Gramatika kaszëbsczégò jãzëka” H. Makurat oczami fonetyka, s. 23 [dostęp 2019-07-21].
  9. Marek Adamkowicz, Profesor Gerard Labuda zostanie upamiętniony, Dziennik Bałtycki, 25 sierpnia 2016 [dostęp 2019-07-21].
  10. Lucyna Puzdrowska, ZKP Kartuzy - 60 lat minęło jak jeden dzień FOTO, NaszeMiasto.pl, 19 września 2016 [dostęp 2019-07-21].
  11. Polska Bibliografia Naukowa, pbn.nauka.gov.pl [dostęp 2020-01-17].