Leda z łabędziem (obraz Jacopa Tintoretta)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Leda z łabędziem
Ilustracja
Autor Jacopo Tintoretto
Rok wykonania 1570
Technika wykonania olej na płótnie
Rozmiar 162 × 218 cm
Muzeum Galeria Uffizi

Leda z łabędziem - obraz włoskiego malarza Jacopa Tintoretta.

Motyw przedstawiony na obrazie pochodzi z mitologii greckiej a opisanej u Owidiusza w Metamorfozach. Historia opowiada o Ledzie, córce Testiosa i Leukipe, żonie króla Sparty Tyndareosa. Według legendy w dziewczynie zakochał się Zeus, który by ja posiąść zamienił się w łabędzia i uwiódł ją. Po tym akcie Leda wydała cztery jaja, z których przyszło na świat czworo dzieci: Kastor, Polluks, Helena i Klitajmestra.

Tintoretto jak i wielu innych malarzy renesansowych nie oparł się namalowaniu erotycznej sceny Ledy i łabędzia. Tintoretto swoje dzieło oparł na kontrastach. Leda spogląda na swoją służącą, która przyniosła klatkę. Prawdopodobnie, przedstawiona scena rozgrywa się już po akcie miłosnym i naga kobieta chwyta Zeusa pod postacią łabędzia w celu zatrzymania go przy sobie na zawsze. Jasne ciało dziewczyny kontrastuje z intensywną czerwienią.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]