Leiobunum rotundum

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Leiobunum rotundum
(Latreille, 1798)
Samica L. rotundum
Samica L. rotundum
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ stawonogi
Gromada pajęczaki
Rząd kosarze
Podrząd Eupnoi
Nadrodzina Phalangioidea
Rodzina Sclerosomatidae
Podrodzina Leiobuninae
Rodzaj Leiobunum
Gatunek Leiobunum rotundum
Synonimy

Phalangium rotundum
Opilio fasciatus
Opilio hemisphaericus
Phalangium longipes
Phalangium filipes
Leiobunum rufum
Nelima fuscifrons

Leiobunum rotundum – gatunek kosarza z podrzędu Eupnoi i rodziny Sclerosomatidae[1].

Budowa ciała[edytuj | edytuj kod]

Gatunek ten posiada wyjątkowo długie, czarne odnóża. Ciało samicy jest owalne, długości od 5 do 7 mm, ubarwione brązowo z czarną wstęgą grzbietową, rozszerzającą się z tyłu. Guzek oczny jest gładki, a oczy otoczone czarnymi pierścieniami. Ciało samca jest mniejsze i bardziej okrągłe, jednolitej czerwono-brunatnej barwy. U form młodocianych nogi nie są tak ciemne jak u dorosłych. Są one jaśniejsze i niejednolice ubarwione[2].

Biologia[edytuj | edytuj kod]

Kosarz ten odżywia się żywymi i martwymi drobnymi bezkręgowcami, martwą materią organiczną i grzybami. Pije dużo wody (rosa, sok wyciekający z przejrzałych owoców). Jesienią przedstawiciele gatunku tworzą skupiska złożone z nawet 400 osobników, czasem na ścianach budynków. Zapłodniona samica składa jaja do ziemi za pomocą pokładełka, które zimują do wiosny[3].

Biotop[edytuj | edytuj kod]

Preferuje środowiska wilgotne. Spotykany wśród roślinności zielnej, na krzewach, pniach drzew, ściółce. Czasem też na ścianach budynków[3]

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Kosarze te zamieszkują zachodnią część Starego Świata, sięgając po Irlandię, Wyspy Kanaryjskie i Afrykę Północną[3]. Występują również w Polsce[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Joel Hallan's Biology Catalog: Sclerosomatidae. [dostęp 2012-08-08].
  2. Kosarze Wielkiej Brytanii i kontynentalnej Europy. [dostęp 2012-08-02].
  3. a b c Kosarz (Leiobunum rotundum). [dostęp 2012-08-08].
  4. Wojciech Staręga: Lista kosarzy Polski na arachnologia.edu.pl. 2000-07-31. [dostęp 2012-08-08].