Leon Barański (oficer)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Leon Barański
podpułkownik podpułkownik
Przebieg służby
Siły zbrojne AK DYSK.png Armia Krajowa,
POL Krzyż Batalionów Chłopskich.svg Bataliony Chłopskie,
Orzeł LWP.jpg ludowe Wojsko Polskie
Jednostki 2 Pułk Piechoty Legionów Armii Krajowej
Stanowiska dowódca batalionu
Główne wojny i bitwy II wojna światowa (Akcja „Burza”)
Odznaczenia
Medal 10-lecia Polski Ludowej

Leon Barańskipodpułkownik ludowego Wojska Polskiego, polityk.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Leon Barański (piąty od prawej) w delegacji miasta podczas wodowania statku MS Sanok 13 września 1966 w Gdańsku

Syn Feliksa. Podczas II wojny światowej był żołnierzem Batalionów Chłopskich[1]. 15 lutego 1945 w stopniu podporucznika udał się z rejonu opatowskiego do punktu rekrutacyjnego ludowego Wojska Polskiego wskazując na swój udział w szeregach Batalionów Chłopskich i Armii Krajowej w szeregach 2 pułku piechoty Legionów AK podczas akcji „Burza”[2]. W lutym 1945 został skierowany na I kurs dowódców batalionów w Wyższej Szkole Oficerskiej w Rembertowie, gdzie stosowano wobec niego przesłuchania w związku ze służbą w Batalionach Chłopskich[3]. W ludowym Wojsku Polskim służył od 1945 do 1948 w stopniu majora[1]. W strukturze Wojsk Ochrony Pogranicza objął funkcję dowódcy Samodzielnego Batalionu Granicznego[potrzebny przypis], od maja 1946 współorganizował służbę graniczną na obszarze Bieszczadów, tworzył strażnice 38 komendy odcinka (Komańcza, Wisłok, Wola Michowa, Łupków, Radoszyce)[4][1]. Brał udział w walkach z Ukraińską Powstańczą Armią[1]. Został awansowany do stopnia podpułkownika rezerwy[1]. W tym stopniu został przeniesiony w stan spoczynku[5].

Uzyskał tytuł magistra. W latach 60. przewodniczył Komisji Porozumiewawczej Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego w Sanoku (w latach 50. jego poprzednikiem był Czesław Garbacik)[6]. W latach 60. pełnił funkcję prezesa Komitetu Powiatowego ZSL w Sanoku[7]. W latach 60. i 70. sprawował mandat radnego Powiatowej Rady Narodowej w Sanoku, pełniąc funkcję jej przewodniczącego[8] i wiceprzewodniczącego[9][10]. Jako przedstawiciel ZSL w kwietniu 1988 został członkiem Miejskiego Kolegium Wyborczego w Sanoku[11].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Walki z bandami UPA (w: „Sanocjana. Materiały szkoleniowe” T. 1, 1985)[12]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Dzień zwycięstwa – dzień kombatanta. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 3, nr 15 (486) z 20–31 maja 1989. 
  2. Piotr Matusak. Żołnierze Batalionów Chłopskich w Wojsku Polskim 1944-1946. „Szkice Podlaskie”. 5, s. 85, 1996. 
  3. Piotr Matusak. Żołnierze Batalionów Chłopskich w Wojsku Polskim 1944-1946. „Szkice Podlaskie”. 5, s. 86, 1996. 
  4. Józef Ząbkiewicz. Z bieszczadzkich tradycji WOP. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 1-2, nr 29 (464) z 10-20 października 1988. Sanocka Fabryka Autobusów. 
  5. Józef Ząbkiewicz. Krwią pisane tradycje polskich pograniczników. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 3, nr 17 (380) z 10-20 czerwca 1986. Sanocka Fabryka Autobusów. 
  6. Andrzej Brygidyn, W latach powojennych. Życie polityczne. W przełomie październikowym w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, s. 791.
  7. Władysław Stachowicz. Samorząd terytorialny miasta Sanoka w latach 1990–2002 w relacjach lokalnej prasy. „Zeszyty Archiwum Ziemi Sanockiej”. Nr 11: Samorząd Gminy Miasta Sanoka 1990–2010, s. 206, 2014. Fundacja „Archiwum Ziemi Sanockiej”. ISSN 1731-870X. 
  8. Przed 800-leciem Sanoka i 130-leciem Sanockiej Fabryki Autobusów. Konferencja prasowa w SFA. „Nowiny”, s. 1, Nr 203 z 27 sierpnia 1962. 
  9. Władysław Stachowicz. Samorząd terytorialny miasta Sanoka w latach 1990–2002 w relacjach lokalnej prasy. „Zeszyty Archiwum Ziemi Sanockiej”. Nr 11: Samorząd Gminy Miasta Sanoka 1990–2010, s. 181, 193, 195, 198, 203, 227, 228, 2014. Fundacja „Archiwum Ziemi Sanockiej”. ISSN 1731-870X. 
  10. Andrzej Romaniak: Sanok. Fotografie archiwalne – Tom II. Wydarzenia, uroczystości, imprezy. Sanok: Muzeum Historyczne w Sanoku, 2011, s. 242, 254, 262. ISBN 978-83-60380-30-7.
  11. Wiesław Koszela. Miejskie Kolegium Wyborcze i Miejska Komisja Wyborcza w Sanoku. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 1, nr 13 (448) z 1-10 maja 1988. Sanocka Fabryka Autobusów. 
  12. Opracowania ogólne. biblioteka.sanok.pl. [dostęp 2015-12-30].
  13. M.P. z 1954 r. nr 100, poz. 1246
  14. Krótko z regionu. Krośnieńskie, Wyróżnienia dla ludowców. „Nowiny”, s. 2, Nr 231 z 3 października 1986.