Leon Berski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Leon Berski
Ilustracja
porucznik pilot porucznik pilot
Data i miejsce urodzenia 28 stycznia 1898
Warszawa
Data i miejsce śmierci 6 września 1927
Ostrowiec
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 9 Pułk Piechoty Legionów,
28 Pułk Piechoty,
CWSGiS,
86 Pułk Piechoty,
36 Pułk Piechoty,
1 Pułk Lotniczy,
122 Eskadra Myśliwska,
DOK I
Główne wojny i bitwy I wojna światowa,
wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia
Krzyż Walecznych (1920-1941) Srebrny Krzyż Zasługi

Leon Berski (ur. 28 stycznia 1898 w Warszawie, zm. 6 września 1927 w Ostrowcu) – porucznik pilot Wojska Polskiego, szermierz.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 28 stycznia 1898 w Warszawie[1][2]. Był synem Karola i Anny z domu Czerwińskiej[1]. Uczył się w Gimnazjum Realnego im. Rychłowskiego w Warszawie oraz na Kursie Gimnastycznym w czeskiej Pradze[1]. Po zakończeniu I wojny światowej w listopadzie 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego i zatwierdzony w stopniu podporucznika[3]. Od maja 1919 służył w Oficerskiej Szkole Podchorążych w Dęblinie[1]. Następnie od marca 1920 w stopniu podchorążego był żołnierzem 9 Pułku Piechoty Legionów, gdzie pełniąc funkcję dowódcy kompanii brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej latem 1920, gdzie został ranny[1]. W okresie od lipca 1920 do listopada 1921 służył jako instruktor Szkoły Podoficerskiej w Chełmnie[1].

Jako podporucznik 28 Pułku Piechoty został przydzielony na pierwszy roczny Oficerski Kurs Wychowania Fizycznego 1921/1922 w Centralnej Szkoły Wojskowej Gimnastyki i Sportów w Poznaniu, w trakcie którego został w nim mianowany instruktorem szermierki (jako zastępca ppłk. Gollinga), w związku formalnie nie figurował na liście jego absolwentów[4][1]. Ponadto od wiosny 1922 do listopada 1924 był dowódcą kompanii na osobnych kursach szermierczych w Szkole, prowadził zajęcia z szermierki, boksu na kolejnych Oficerskich Kursach Gimnastyki Sportowej oraz Wychowania Fizycznego[5]. 27 maja 1922 reprezentował Szkołę na Akademii Szermierczej we Lwowie[6].

W tym okresie został awansowany na stopień porucznika piechoty ze starszeństwem z dniem 1 lutego 1921[7][8]. W CSWGiS w 1923 był oficerem nadetatowym 86 Pułku Piechoty z Mołodeczna[9], w którym w 1924 służył[10]. W 1924 został przydzielony służbowo do warszawskiego 36 Pułku Piechoty i jednocześnie odkomenderowany do Szkoły Pilotów w Bydgoszczy, w której kształcił się od listopada 1924 do sierpnia 1925[1]. Następnie od grudnia 1925 służył w 1 Pułku Lotniczym[1]. W pierwszej połowie 1926 odbywał kurs doskonalący w Wyższej Szkole Pilotów w Grudziądzu, uzyskując tytuł pilota[1]. Od czerwca 1925 do stycznia 1927 był dowódcą 122 Eskadry Myśliwskiej. Później pełnił stanowisko instruktora do prac wychowania fizycznego w Dowództwie Okręgu Korpusu Nr I[1].

Reprezentując AZS Warszawa zdobył brązowy medal w mistrzostwach Polski w szermierce edycji 1927, startując w konkurencji szpady. W tym samym roku reprezentując 1 Pułk Lotniczy zdobył mistrzostwo Wojska Polskiego[11].

6 września 1927 uczestnicząc w manewrach ćwiczeń międzydywizyjnych 122 Eskadry Myśliwskiej, pilotując maszynę Spad 61C1 o numerze 1-241, podczas wykonywania ewolucji uległ wypadkowi na lotnisku ćwiczebnym w Ostrowcu Świętokrzyskim odnosząc obrażenia[12][1]. Zmarł po przewiezieniu do szpitala w Ostrowcu tego samego dnia[1][13]. Został pochowany w grobowcu rodzinnym na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 157-4-3/4)[13][1].

Pośmiertnie został awansowany na stopień kapitana. Jego imieniem nazwano otwartą 1 maja 1928 salę gimnastyczną w CWSGiS w Poznaniu, w gmachu której odsłonięto tablicę jemu poświęconą[14]. Był żonaty z Kazimierą z domu Szałkiewicz[1].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j k l m n o p q Aneta Sowa: Leon Berski. biblioteka.wsosp.pl. [dostęp 2018-11-12].
  2. Leon Berski. niebieskaeskadra.pl. [dostęp 2018-11-12].
  3. Wykaz oficerów, którzy nadesłali swe karty kwalifikacyjne, do Wydziału prac przygotowawczych, dla Komisji Weryfikacyjnej przy Departamencie Personalnym Ministerstwa Spraw Wojskowych. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1922, s. 7.
  4. Pawełek. CWSzGiS 1929 ↓, s. 8, 10.
  5. Pawełek. CWSzGiS 1929 ↓, s. 8, 10, 11, 12, 13, 15, 16, 17, 28, 37.
  6. Pawełek. CWSzGiS 1929 ↓, s. 41.
  7. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 451.
  8. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 393.
  9. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 373, 1514.
  10. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 323.
  11. Dziennik Rozkazów Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 20 z 6 lipca 1927 r., s. 295.
  12. Jeszcze jedna katastrofa lotnicza. „Nowy Kurjer”. Nr 206, s. 3, 9 września 1927. 
  13. a b Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne. Cmentarz Stare Powązki. Berscy. um.warszawa.pl. [dostęp 2018-11-12].
  14. Pawełek. CWSzGiS 1929 ↓, s. 93.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]