Leon May

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Leon Witold May
Data i miejsce urodzenia 1 maja 1874
Preny
Data i miejsce śmierci 19 grudnia 1940
KL Dachau
Senior diecezji piotrkowskiej Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP
Okres sprawowania 1937–1939
Wyznanie Kościół Ewangelicko-Augsburski w RP
Ordynacja 16 lutego 1902

Leon Witold May (ur. 1 maja 1874 w Prenach, zm. 19 grudnia 1940 w KL Dachau) – polski duchowny luterański, senior diecezji piotrkowskiej Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Prenach na Litwie. W latach 1896–1901 studiował teologię ewangelicką w Dorpacie. Ordynację na duchownego przyjął 16 lutego 1902 i w latach 1902–1905 piastował funkcję wikariusza łódzkiej parafii Świętej Trójcy. Następnie w latach 1905–1911 był pastorem w Bełchatowie, a w latach 1911–1913 w Ozorkowie[2]. Od 1913 był proboszczem parafii w Tomaszowie Mazowieckim piastując tę funkcję do wybuchu II wojny światowej. Jednocześnie od 23 kwietnia 1937 pełnił funkcję seniora diecezji piotrkowskiej Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego. W czasie okupacji niemieckiej został aresztowany i uwięziony najpierw w Piotrkowie Trybunalskim, a następnie w Łodzi, zaś latem 1940 został deportowany do niemieckiego-nazistowskiego obozu koncentracyjnego Dachau, gdzie zmarł[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b ks. Leon Witold May (pol.). historia.luter2017.pl. [dostęp 2019-04-23].
  2. Eduard Kneifel – Die Pastoren der Evangelisch-Augsburgischen Kirche in Polen. Ein biographisches Pfarrerbuch mit einem Anhang. (Freimund-Druckerei in Neuendettelsau bei Ansbach, Bayern; str. 132)