Leon Nasierowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Leon Nasierowski
Data i miejsce urodzenia 8 kwietnia 1883
Łąki
Data i miejsce śmierci 7 sierpnia 1964
Warszawa
Miejsce spoczynku Cmentarz Powązkowski w Warszawie
Zawód, zajęcie farmaceuta, przedsiębiorca
Narodowość polska
Alma Mater Uniwersytet Moskiewski
Rodzice Michał Nasierowski, Ksawera Goździecka
Małżeństwo Janina Nasierowska
Dzieci Zdzisław Nasierowski
Odznaczenia
Sprawiedliwy wśród Narodów Świata
Brama dawnego zakładu Leona Nasierowskiego w Warszawie, ul. Kaliska 9 (detal).

Leon Nasierowski (ur. 8 kwietnia 1883 w Łąkach, zm. 7 sierpnia 1964 w Warszawie) – polski farmaceuta, przedsiębiorca, pionier polskiego przemysłu farmaceutycznego, uczestnik powstania warszawskiego, odznaczony medalem Sprawiedliwy wśród Narodów Świata.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Michała Nasierowskiego, posła na Sejm Ustawodawczy II RP oraz Ksawery Goździeckiej. W 1901 ukończył szkołę średnią w Pułtusku. Na Wydziale Farmaceutycznym Uniwersytetu Moskiewskiego uzyskał tytuł prowizora farmacji. W latach 1918–1921 służył w Wojsku Polskim jako podporucznik aptekarz. W 1921 przy ul. Marszałkowskiej 21 w Warszawie otworzył przedstawicielstwo francuskich firm chemiczno-farmaceutycznych. W 1925 przeniósł firmę na ul. Piękną 62. W 1934 firma została przekształcona w „Chemiczno-Farmaceutyczne Zakłady Przemysłowo-Handlowe L. Nasierowski”. Nasierowski zatrudniał blisko 140 osób. W 1935 rozwinął miesięcznik „Wiedza Lekarska[1].

Ok. 1910 Leon Nasierowski ożenił się z Janiną Mikoszewską[2]. 10 lat później urodził się ich syn Zdzisław. Mieszkali w Warszawie przy ul. Kaliskiej 9. W budynku mieściło się także przedsiębiorstwo Leona. W czasie okupacji Nasierowscy pomagali żydowskiej rodzinie Drążków[3].

Samuel Drążek posiadał pracownię kuśnierską, z którego usług korzystała Janina Nasierowska od 1934. Drążkowie mieszkali na ul. Dzielnej. W październiku 1940 ich mieszkanie zostało włączone do getta. Nasierowscy przekazywali Drążkom lekarstwa i pożywienie w budynku sądów na Lesznie. W maju 1941 Samuelowi i Matli Drążkom urodziła się córka Shulamit. Dzięki zorganizowanym przez Nasierowskich dokumentom Samuel otrzymał kenkartę na dane Stefana Jakubowskiego, Matla – Marii Zawadzkiej, a Shulamit – Elżbiety Koreckiej. Pod koniec maja 1942 Nasierowscy wywieźli Shulamit na stronę aryjską, przewożąc ją wraz z artykułami biurowymi zamówionymi u zaprzyjaźnionej firmy znajdującej się na terenie getta. Ostatecznie trafiła do rodziny Stołłychwo w Pruszkowie. Dziewczynka została przedstawiona jako nieślubne dziecko Zdzisława, który miał ją utrzymywać. Pod koniec 1941, podczas ostatniego spotkania z Drążkami na terenie sądów, Nasierowscy przekazali im numerki do szatni, gdzie zostawili dla nich dwa płaszcze. Samuel i Matla odebrali płaszcze i wyszli na ul. Ogrodową, już po „stronie aryjskiej”. Zamieszkali w willi w Józefowie, specjalnie w tym celu wynajętej, wyremontowanej i wyposażonej przez Nasierowskich. Nasierowskich dwukrotnie szantażowano z racji ukrywania Shulamit. Jednakże dzięki kontaktom Leona w Kripo, szantażyści zostali znalezieni i ukarani[3].

Podczas powstania warszawskiego, w którym Nasierowscy brali czynny udział, kamienica na Kaliskiej była redutą obronną Armii Krajowej i została całkowicie zniszczona. Leon został wywieziony do Auschwitz, zaś Janina do Vöhrenbach na roboty przymusowe. Po wojnie wrócili do Józefowa, gdzie spotkali się z Drążkami i z synem[3].

Drążkowie wyemigrowali w 1946 do Belgii, a w 1952 osiedli w Montrealu. Utrzymywali kontakt z Nasierowskimi[3].

Po wojnie Leon Nasierowski znalazł zatrudnienie we własnym zakładzie, który wcześniej został znacjonalizowany i przejęty przez Spółdzielnię Farmaceutyczną „Jedność”[1].

W 1993 rodzina Nasierowskich została odznaczona medalem Sprawiedliwych wśród Narodów Świata[4].

Nasierowscy spoczywają we wspólnym grobie na Cmentarzu Powązkowskim[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Leon Nasierowski [dostęp 2019-11-07] (pol.).
  2. Leon Nasierowski h. Ślepowron, Sejm-Wielki.pl [dostęp 2019-11-07].
  3. a b c d Zuzanna Benesz, Historia pomocy - Rodzina Nasierowskich, sprawiedliwi.org.pl [dostęp 2019-11-07].
  4. Righteous Among the Nations Honored by Yad Vashem by 1 January 2019. Poland, yadvashem.org, 2019, s. 67 [dostęp 2019-11-07].
  5. Pomniki - szczegóły, cmentarze.um.warszawa.pl [dostęp 2019-11-07].