Leon Suzin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Leon Marek Suzin
Data i miejsce urodzenia 18 czerwca 1901
Warszawa
Data i miejsce śmierci 21 grudnia 1976
Warszawa
Miejsce spoczynku Cmentarz Powązkowski, kwatera 32
Zawód, zajęcie architekt
Pierwszy pomnik Bohaterów Getta z roku 1946
Pomnik Bohaterów Getta z roku 1948
(z Natanem Rapaportem)
Grób Leona Suzina na Powązkach

Leon Marek Suzin (ur. 18 czerwca 1901 w Warszawie, zm. 21 grudnia 1976 tamże) – architekt polski.

Był ojcem Jana Suzina, prezentera Telewizji Polskiej i także architekta.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej i Szkoły Rysunku im. W. Gersona. Filister Korporacji Akademickiej Welecja. Architekt, wykładowca rysunku i geometrii wykreślnej na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej i w Państwowej Żeńskiej Szkole Architektury im. S. Noakowskiego, malarz – autor wielu akwarel.

Był autorem projektu architektonicznego pierwszego Pomnika Bohaterów Getta w Warszawie, który odsłonięto 16 kwietnia 1946. Współpracował z rzeźbiarzem Natanem Rapaportem przy projekcie drugiego pomnika, odsłoniętego 19 kwietnia 1948. Zaprojektował i zrealizował gmach Instytutu Geograficznego w Warszawie, kierował odbudową i rekonstrukcją Kościoła Garnizonowego przy ul. Długiej i wielu innych budowli.

W 1956 wykonał na podstawie znalezionej miniatury i ocalałych szkiców technicznych analizę fotogrametryczną posągu Fryderyka Chopina, który stoi dziś w warszawskim Parku Łazienkowskim. Na jej podstawie przystąpiono do rzeźbienia modelu pomnika w skali 1:1.

Był autorem dzieła pt. Perspektywa wykresowa dla architektów – podręcznika zawierającego podstawowe wiadomości dotyczące procesu widzenia, metod rzutowania niezbędnych w celu opanowania zagadnień związanych z perspektywą; omawia również podstawowe elementy i konstrukcje perspektywiczne.

Został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie, grób rodziny Mucharskich.

Realizacje[edytuj | edytuj kod]

W okresie przedwojennym[edytuj | edytuj kod]

W okresie powojennym[edytuj | edytuj kod]

Podręczniki[edytuj | edytuj kod]

  • Perspektywa wykresowa dla architektów, „Arkady”, Warszawa, 1974
  • Rysunek techniczny dla techników budowlanych, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa, 1979 ​ISBN 83-02-00391-3​.