Leon Więckiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Leon Więckiewicz
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 26 maja 1914
Petersburg
Data i miejsce śmierci 4 grudnia 1944
Groß-Rosen
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja Zgromadzenia Księży Misjonarzy
Prezbiterat 1939

Ks. Leon Więckiewicz CM (ur. 26 maja 1914 w Petersburgu, zm. 4 grudnia 1944 w Gross-Rosen) – polski duchowny katolicki, Sługa Boży Kościoła katolickiego.

W 1932 wstąpił do Zgromadzenia Księży Misjonarzy Świętego Wincentego à Paulo. Święcenia kapłańskie otrzymał w Krakowie w 1939. Skierowany został do pracy duszpasterskiej w parafii Św. Krzyża w Warszawie.[potrzebny przypis]

Po wybuchu II wojny światowej został aresztowany 3 grudnia 1943 roku za oddanie ostatniej posługi skazańcom i modlitwę nad ich zwłokami. Uwięziony na Pawiaku trafił następnie do niemieckiego obozu koncentracyjnego w Gross-Rosen (30 marca 1944), gdzie umarł z wycieńczenia[1].

Zapamiętano go jako niestrudzonego spowiednika i pocieszyciela więźniów, którym wielokroć ratował życie.[potrzebny przypis]

Jest jednym z 122 Sług Bożych wobec których 17 września 2003 roku rozpoczął się, proces beatyfikacyjny drugiej grupy męczenników z okresu II wojny światowej.

Został uwieczniony w gronie męczenników na nowych witrażach kościoła Zakopane-Olcza[potrzebny przypis]. Archiwum osobiste ks. Leona Więckiewicza znalazło się w zasobach IPN[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]